پیدا کردن الگوهای تکرار شونده | قسمت 10

سلام از دل

مدتی طول کشید تا بفهمم چرا توی رابطه‌هام همیشه یه الگو تکرار می‌شه.

من مدام جذب آدم‌هایی می‌شدم که برای رابطه‌ ، جدی نبودن.

اول فکر می‌کردم اونا بد هستن و من خوبم ،

ولی بعد فهمیدم نه… خودم داشتم این آدم‌ها رو انتخاب می‌کردم.

( البته وقتی با استادم آشنا شدم، تازه اینو دیدم )

حالا چرا ؟

چون خودم از تعهد می‌ترسیدم.

از مسئولیتِ یه رابطه‌ی دو نفره، از نزدیک شدن واقعی، از موندن.

پس ناخودآگاه می‌رفتم سمت کسی که اونم اهل موندن نبود، یا این فرکانس رو ارسال میکردم .

انتخاب‌هام از روی آگاهی نبود، از روی ترس بود. و‌ جالب اینکه خودم قبلش میگفتم ما که قراره یه مدت کوتاه باشیم ( من واقعا ترس از مسئولیت داشتم )

گاهی از ترسِ بی‌توجهی و از دست دادن، طوری رفتار می‌کردم که طرف فکر می‌کرد خیلی وابسته‌ام و قراره ولش نکنم . درحالی‌که وابستگی نبود، اضطراب بود.

می‌ترسیدم نادیده گرفته بشم، کنار گذاشته بشم، فراموش بشم . برای همین ناخودآگاه بیشتر پیام می‌دادم، بیشتر توضیح می‌دادم و بیشتر خودمو ثابت می‌کردم.

اما همین ترس باعث می‌شد اون‌ها عقب بکشن.

من از ترس نزدیک‌تر می‌شدم و اون‌ها از فشار دورتر.

یه چرخه که از عشق نمی‌اومد، از ترس می‌اومد.

« مسئله این بود که هنوز یاد نگرفته بودم از جای امن دوست داشته باشم، نه از جای ترس. »

باور درست :

« من برای اینکه کسی کنارم بمونه، لازم نیست خودم رو قربانی کنم یا چیزهایی که برام مهمه رو نادیده بگیرم.»

یه موضوع دیگه :

من یه باور عمیق توی خودم داشتم که هر کسی میاد سمتم، حتماً یه نیت پشتشه.

یه جور حسِ «سلام گرگ بی‌طمع نیست».

همین باعث می‌شد همیشه گارد داشته باشم و تجسم و‌سناریو نویسی.

الان می‌دونم اینم یه باورِ ساخته‌شده‌ست ، از تجربه‌ها و باورهای قدیمی ، نه از واقعیت امروز.

مسئله این نبود که همه می‌خواستن سوءاستفاده کنن، مسئله این بود که من دنیا رو از پشتِ ترس‌هام می‌دیدم.

«الان که اینا رو می‌بینم، حس می‌کنم یه قدم جلوترم.

چون تا وقتی نفهمی چرا یه چیزی رو تکرار می‌کنی، نمی‌تونی عوضش کنی.»

باور درست :

«مرز گذاشتن یعنی احترام به خودم و دیگرانه.

می‌تونم اعتماد کنم، ولی آرام و مرحله‌ای.»

وقتی اینارو مینوشتم‌ فقط فکر میکردم و‌ بیشتر عمیق میشدم در موردش ، چون احساس کردم هنوز جای تغییر دارم .

امروز فقط ذوق نوشتن داشتم و گوش کردن به صدای شما استاد عزیز ، چون اومدن تو سایت انگار حضور‌ زنده در کنار شماست .

خداروشکر که هستین .

سپاسگزارم ، سپاسگزارم ، سپاسگزارم