خداوند را بهتر بشناسیم | قسمت 2

بنام خدای مهربان

چندین باره این فایلو‌ دیده ام‌و شنیده ام و کامتخای بچه های را خوانده ام ولی کامنت نگذاشته ام.

به خودم گفتم حالا که اینجوره منم تجربه خودم از وجود خدای درونم و الهاماتش که کم نیستند ولی این یک مورد دیگه اگاهانه بهش توجه کردم و گوش دادم به الهامش و ی راست بردتم به مقصد…

عید وطنی بود و اول شب و بازار پر از ادم

ی همسایه ای داریم پسرش سندروم داون داره اون روز همراه خودش اورده بود بازار تو‌گیرودار شلوغی بازار و مشتری پسرش تز مغازه رفته بود بیرون دنبالش میگشت اومد گفت پسرمو مدیدی گفتم نه. خودم رفتم دوربینو چک کردم دیدم از تو‌کوچه‌کنار مغازه رفته همین.

یکی از بچه ها برداشتم و گفتم با من بیا. تز خدا خواستم راهنمایی ام کنه

به خودم گفتم فقط حرف دلمو گوش می‌کنم به نجواهای شیطان کاری ندارم.

هزار راه دیگه ممکن بود که پسره از اونا بره ولی یه حسی بهم گفت که اینا از لحاظ مغزی مشکل دارندو فک نمی‌کنن که پیچ وخم تو بازار راه برند. معمولا راه راست را بیشتر دوست دارند یعنی نه اینکه معمولا، دوست دارند یه راست راه برند.

با اینکه دو تقاطع و این همه شلوغی بود باز ما راه راست تر را ادامه دادیم

همرام بهم گفت اینجا شاید رفته تو این شلوغی ادما بیشتر و امکانش بیشتر اینجاها باشه گفتم دنبال من بیا فقط.

منم دنبال اون الهامه می رفتم بهم می گفت حوصله شلوغی ندارند اینا معمولا کناره می کشند( من خودم حوصله جاهای شلوغو‌ ندارم، شاید دنبال حس خودم می رفتم و فکر می کردم اونم اینطوره) خلاصه رفتیم تا جایی که خلوتتر بود و می خورد به خیابان اصلی وپر تردد

همرام بهم گفت نکنه زده خیابون و این نمی فهمه و از این جور حرفا ولی من حواسم بود که این نجواهای شیطانه. بهش گفتم وسواس نکن

یه قهوه خونه بود من‌همیشه از کنارش میگذشتم و احیانا میرفتم چیزی نوش می کردم.

گفتم احتمالا اینجاست(به خودم)

رفتم دیدم نیس اون تو چیزی نمونده بود به خیابونه یه کم مونده بود گفتم حتما ایجاهاست.

رفتم نرسیده به خیابون سمت راستو‌ کردم دیدم روی ی نیمکت رو به خیابونه تنها نشسته.

از رو احساسی که داشتم سر و صورتشو بوسیدم

گفتم چطور یا چجور اومدی اینجا؟

با هم برگشتیم

تو راه رفیقکم هی بهم میگفت از کجا تو اینهمه جا که امکان داشت بره تو سر راست اوردیمون اینجا؟

گفتم یه چیزی بهم گفت که اینجور ادما ی راست راه میرن خیلی چپ و چپ نمیرن همین.

ودر اصل این همان عمل به ایمانه بود که از طریق الهامه داشتمش.

حالا اگه شخصی بنام سید حسین عباس منش میاد و میگه در فندق بودم دبی یه حسی در من بیدار شد زدم بیرون، من ازادی می خواستم اون بهم گفت باید دار و دستک هاتو جمع کنی، اون همون الهامه بود.

الهام برای همه است،به همه الهام میشود ولی چیزی که ادما را از هم متفاوت میکنه عمل به اون الهامه هست وگر نه خداوند در کتابش می فرماید که ما خیر و شر همه را بهش الهام می کنیم، هدایته برای همه هست خدا وند می فرماید ما به همه هدایته را نشون میدیم ولی کسی که از هدایت ما پیروی کرد مفلح و پیروز می شود وکسی هم که نه دیگه نتایجش مشخصه.

براستی چند نفر از بین ما، فقط از بین ما که عضو سایت هستیم و قوانین را می دانیم و خیلی از ماها مثل خود من چندین ساله که عضو هستیم، ایا جرات اینو داریم که چندین دفتری که راه افتاده و در امدی ملیونی یا بهتره بگم ملیاردی داره یه بارگی در پاسخ به اون الهامه که بهت بگه اگه ازادی میخای و میخای مهاجرت کنی باید همه چیزو جمع کنی و بیوفتی تو جاده ها؟؟!!

این همان ایمان درعمله که در جای جای قران بهش اشاره شده و هر جا که صحبت از ایمان شده بلافاصله عمل صالح همراش امده واین همان عمل به ایمانیه که استاد عباس منش را از بقیه متفاوت کرده و اینقدر تو‌همه فایلهاش فریاد میزنه که من اگه این شرایطو دارم نتیجه عمل کردن به قوانینه و فقط حرف نمیزنم البته هم که استاد شخص پرفکت و کاملی نیست و تا همیشه نیاز به کار کردن روی خودش و عمل به الهاماتی داره که بهش و به همه مون وحی میشود.

باید خدا را باور کرد اونجوری که در قران امده، و به الهاماتش عمل کرد اونجوری که در قران امده و بدون شک نتایج نیز خواهند رسید از راه خواهند رسید به همین سادگی.

فقط کار کردن مستمر روی خودت میخاد و بیدرنگ عمل به هدایتهایی که در مسیر میایند.

شاد و سلامت و ثروتمند باشید و سعادتمند در دنیا و اخرت🌹