بررسی حجاب در قرآن | قسمت 2

به نام خدایی که از هر کسی به من نزدیکتر ومهربان تر است.

خدای بخشنده ی فراوانی ،مهربان وعاشق وبنده نوازِکارساز.

سلام به استاد مهربان وعزیزم وخانم شایسته ی نازنینم وهمه ی دوستان عزیزی که با کامنت های قشنگ وتاثیرگذارشون چراغ راه من هستند.

••••••داستان قبل ازآشنایی با استاد.

همیشه فکر می‌کردم که زیبایی یک دختر، در پوشش ظاهری اوست؛ در این که موهایش را چگونه می‌پوشاند یا چه لباسی بر تن می‌کند. این را از همان کودکی، از دیوارهای بلند مدرسه و نگاه‌های جدی معلمانم آموخته بودم. به من یاد داده بودند که باید پنهان شوم، باید بترسم از نگاه دیگران، و گمان می‌کردم ارزش من به پارچه‌ای است که مرا می‌پوشاند.

••••••داستان من بعداز آشنایی بااستاد.

اما روزی رسید که صدای استاد عباسمنش را شنیدم و با حقیقت «حجاب در قرآن» آشنا شدم. گویی پنجره‌ای به روی قلبم گشوده شد و نسیم آزادی و معرفت، فضای ذهنم را از تمام آن چه اشتباه می‌پنداشتم، پاک کرد. فهمیدم که حجاب، هرگز به معنای زندانی کردن وجود یک زن در پشت دیوارهای ترس و اجبار نیست.

حقیقت این بود: مهم‌ترین مساله، «توحید در عمل» است. خداوند در قرآن فرموده که بهترین لباس، لباس تقواست. این تقوا، لباسی است که بر جان می‌پوشیم، نه بر تن. حجاب واقعی، حجاب دل است؛ پاک نگه داشتن قلب از شرک، کینه، حسد و ناپاکی‌ها.

اکنون می‌فهمم که مسیر واقعی، مسیر حضرت ابراهیم (ع) است. او «موحد» بود؛ تنها خدا را می‌پرستید و تنها از او اطاعت می‌کرد. او اسیر بت‌های چوبی و سنگی نبود. من نیز باید یک «موحد» باشم، نه یک «مشرک». مشرک کسی است که غیر خدا را در حکم و قانون‌گذاری به رسمیت می‌شناسد؛ چه آن غیر خدا، ترس از مردم باشد، چه اسارت در قید و بندهای بی‌اساس اجتماعی.

اکنون، حجاب من، با آگاهی و از روی عشق به فرمان خدا برگزیده شده است. این پوشش، برای من یک عبادت است، یک اعلام برائت از طاغوت و یک حرکت به سوی پاکی. دیگر درگیر قالب‌های ظاهری نیستم، بلکه درگیرم که چگونه قلبم را از هر ناخالصی، خالص کنم و چگونه در هر قدمی، تنها رضای او را بجویم.

این است زیبایی حقیقی؛ زیبایی یک روح آزاده و موحد که در پناه خدای یکتا، به کمال می رسد.

《《《《《《 خدایا شکرت 》》》》》》