شیوه مدیریت انتقادات

سلام خدای مهربانم

ای مدیریت کننده کیهان

ای فرمانروای جهان

خدایا از سخاوت خورشید ممنونم که بی ریا و عاشقانه می تابد. عاشقانه و در بهترین فاصله ممکن…کمی فاصله بیشتر و کمتر زندگی را برایم غیرممکن میکرد..و تویی ای خدای من که این نظم را چیده ایی..تویی که این سیستم را تنظیم کرده ایی….خدایااا شکرت

سپاسگزارم از امروز

از بیدار شدنم

از چشمانم که باز هم فرصت دیدن دارد

ممنونم از چشمانم که هر لحظه تصویر جهان زیبا را بر روی شبکیه ام میسازد…شکرت که نگران کارکرد این سیستم نیستم و اصلا نمیدونم کی و چه زمانی این اتفاقا در سیستم بینایی میوفته.

ممنونم از گوشهایم که میشنود. از پرده صماخم که هر صدم ثانیه با هر صدا تکان میخورد و پیام را به کوچکترین استخوانچه های بدنم که در گوشم قرار دارد میرساند و ممنونم از عصب هشتم مغزی که این صداها را به مغزم میرساند و سپاسگزارم از مرکز شنوایی ام که در مغزم که در نهایت صداها را برایم معنادار میکند. خدایاااا همین نعمت شنوایی که در دو خط نوشتم سیستم عظیمی دارد. سپاسگزارم از تو..از نظم تو..از سخاوت تو..شکرت که نگران شنوایی ام نیستم

خدایا ممنونم که بیدار شدم هوووووم نفس میکشم..ممنونم از ریه هایم که هر ثانیه تبادل اکسیژن و دی اکسید کربن را انجام می دهد..خدایا هزاران مرتبه ممنونم که نگران تمام شدن اکسیژن نیستم..ممنونم که نگران خفه شدن نیستم که اکسیژن نیست؛ اکسیژن را ذخیره کنم برای ظهر، برای شب، برای دخترام و..اکسیژن بی نهایت است و همین یک نعمت را هر چه سپاس بگویم کم است.

خدایا شکرت از قلبم که هنوز میزند و خون را به دور ترین نقاط بدنم می رساند. بی زحمت من…خدایا بی زحمت من این سیستم عظیم کار میکند..

شکرت از کلیه هایم که هر لحظه دارن خون رو تصفیه میکنن.

شکرت از سیستم گوارشم که کارای هضم و جذب رو انجام میدن و من فقط لذت غذا خوردن را دارم.

شکرت که هنوز خاک سرد مرا در بر نگرفته…هنوز روی زمین راه میروم…هنوز چشمانم میبیند …هنوز تارهای صوتی ام کار میکند..هنوز گوشهایم می شنود….خدایا هدایتم کن..من به هدایت تو فقیرم…هدایتم کن به سمت تو قدم بگیرم..هدایتم کن از تو بگویم..تو را بشنوم…تو را ببینم…در تو غرق شوم…من نمیدانم…تو میدانی…تو مرا ببر به جایی که تو نشسته ایی..