مصاحبه با استاد | چگونه وارد مدار خواسته ام شوم

سلام دوست عزیزم، با خواندن دو سوالی که مطرح کردید، اشتیاقی برای پاسخ در درونم ایجاد شد و به همین دلیل نظر خودم را در مورد دلسوزی و ارحم الراحمین بودن خداوند عرض میکنم.

دلسوزی و داشتن محبت نسبت به دیگران به نظر من ویژگی خوبی برای انسان است اما اینکه چه باوری باعث ایجاد این احساس می شود مهم است. گاهی اوقات ما دلمان برای کسی می سوزد و می خواهیم صرفاً با همدردی کردن به آرام شدن او کمک کنیم که این کار خوبی است اما اثری موقت دارد مثل ضرب المثلی که می گوید: “اگر می خواهی کسی را یک وعده سیر کنی به او ماهی بده و اگر میخواهی برای همیشه سیر شود به او ماهیگیری یاد بده” بهتر است ما کمک کنیم تا دوستانمان هم با ریشه ها(باورها)ی ایجاد کننده شرایط فعلی خود آشنا شوند و راهی برای اصلاح آنها بیابند و از ورودیهای متناسب با باورهای جایگزین تغذیه کنند تا به نتایج پایدار دست یابند.

در خصوص ارحم ااراحمین بودن خداوند، فارغ از تفاوتهای رحمانیت و رحیمیت، باید به این موضوع توجه داشته باشیم که رحمانیت و رحیمیت نیز مثل سایر ویژگیهای خداوند در قوانین سیستم قرارداده شده و به هیچ وجه منظور از این دو صفت، صفاتی با ویژگیهای انسانی نیست که مثلاً فرض کنیم خداوند به کسی رحم می کند و علی رغم قوانین سیستم برای او تجربه متفاوتی ایجاد می کند بلکه مظهر رحمانیت و رحیمیت خداوند در ایجاد سیستمی قانونمند برای خلقت است که قوانین آن پایدارند و تغییر نمی پذیرند و به همین دلیل قابل اتکا و برنامه ریزی هستند و اگر صفتی به معنای ترحم انسانی در خدا وجود داشت دیگر این سیستم قابل اعتماد و اتکا نبود.

با سپاس و آرزوی سلامتی برای استاد عباس منش عزیز و تمامی دوستان گلم