اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی

سلام استاد خوبم

سلام دوستای عزیز هم مسیرم

استاد خواستم از تجربیات خودم که یک روانشناس هستم بگم …

من خودم شدیدا مخالف رویکرد هایی هستم که گذشته محور هستند

من وقتی توی دانشگاه واحدهای درسی داشتم که رویکرد های گذشته محور مثل روان پویشی یا طرحواره درمانی داشتیم شدیدا حالم بد میشد

یادمه یه بار استادمون گفت یه نفر بیاد میخوام یه تکنیک در مورد درمان گذشته و حل اون احساسات رو روش انجام بدم

یکی از هم کلاسی های من. رفت با اینکه تمام تجربه هایی که داشت میگفت خوب بودن واتفاقا به قشنگی از کودکیش یاد کرد من خودم سر کلاس رفتم تو کودکی خودم و یادمه یه هفته گلو درد وحشتناک گرفتم تا دوباره سعی کردم فراموش کنم و خارج بشم از اون مدار

توی روانشناسی رویکرد هایی هستند که بی نظیرن استاد و من همیشه حرفای شما رو که گوش میدم میبینم عین فلان حرفای دانشمند روان شناسیه

یا عین نکات علمیه

مثلا رویکرد خود من تئوری انتخاب هست

شدیدا روی قدرت افراد توی خلق زندگیشون و برداشتن تمرکز از روی گذشته و خود ارزیابیه

ویلیام گلاسر یه جمله معروف داره میگه:

گذشته تاثیر غیر قابل انکاری برما داشته است اما همواره مشکلات اکنون ما بخاطر مسائل حل نشده اکنون ماست نه گذشته

یا مثلا توی روانشناسی مثبت گرا که رویکرد جدیدی هست و شدیدا در مقابل برچسب زدن و نام گذاری افراد بر اساس بیماری های روانی گارد داره میگه:

انسان ها25تا توانمندی ذاتی دارن اگر کسی دچار مسئله ای یا مشکلی میشه بخاطر عدم استفاده. درست و به اندازه از اون توانمندی های ذاتیشه

خیلی جالبه استاد فردی بنام مارتین سلیگمن که اتفاقا امریکایی هم هست این رویکرد را وارد دنیای روان شناسی کرده

عقیدشون اینه که اگر وجود ما یه مزرعه 100هزار هکتاری باشه شاید 1000متر اون دچار مسئله هست و من وقتی روی اون هزار متر توجهمو قفل میکنم از بقیه زمینم غافل میشم و نه تنها این هزار متر درست نمیشه بلکه بقیه زمینم هی به این زمین بی اب وعلف و مشکل دار تبدیل میشه

و نظرش اینه که من باید انقدر اون قسمتای سالم و سر سبز رو گسترش بدم که سایه اون‌بیافته روی این هزار متر و تاثیرش قابل مشاهده نباشه اصلا

تکنیک های درمانی که استفاده میکنه هم همشون از جنس توجه به الان و کارایی ها وتوانایی هامونه

و دقیقا عین صحبت های شما جلسه ای که مربوط به خاطرات گذشته هست با چنتا سوال میاد اون نگاه ازار دهنده ای که طرف به گذشته حل نشدش داره رو تغییر میده و این تغییر نگاه خاطره. را توی ذهنش حل میکنه و اروم میگیره

و انقد جالبه سه تا تمرین در طول دوره درمان هرروز باید انجام بشه

یکیش اینه که باید روزانه سه تا اتفاقی که براش احساس یه کم خوبم پیدا کردن رو‌بنویسن و از خودشون بپرسن که چقدر در بوجود اومدن اون اتفاق دخیل بودن

یکی دیگش اینه که باید ویژگی های افراد مهم‌زندگیشون که بهشون احساس خوبی میده‌رو بنویسن

و شدیدا با دارو درمانی مخالفه

میگه دارو ادمو میذاره گوشه رینگ

یعنی تو‌باور میکنی مشکل داری که داری دارو میخوری و‌بعد میری تو حالت قربانی شدن و افسردگی

میگه دردناک ترین حس برای انسان که منفعلش میکنه اینه که احساس کنه کنترلی روی زندگیش نداره در حالی که تمام انسان ها در بدترین شرایط هم حداقل دو تا انتخاب دارن که خودشون میتونن انتخاب کنن

و افراد را پرورش میده تا سوالای خوب از خودشون بپرسن تا به راه خل نزدیک بشن

و میگم استاد هر انچه گفته میشه من هی یاد شما میافتم

همزمان یه دوره روان شناسی اسلامی هم رفتم اونم دقیقا همین بود و شدیدا روی سیر در گذشته حساس بود که این کار اصلا برای ایمان فرد‌خوب نیست

برای همین از هر نظر این قضیه برای من ثابت شدست که هرکسی بره توی گذشته و هی مرور بکنه

و هی دردشو‌برای خودش تازه بکنه واقعا به جای یک بار تجربه دردناک‌اون اتفاقی که براش افتاده هزاران بار تجربش میکنه که تازه هربارم دردی که میکشه تصاعدی میشه چون ذهن یه چیزایی بهش اضافه میکنه که واقعی نیست اما چون احساس بیشتری بهش میده ارضا کننده نیازهای روان شناختیش میشه و نمیدونه با این کارش داره رسما خودشو نابود میکنه

من که شخصا هر طور باشه سعی میکنم سمت گذشته نرم

و یا مثل جلسه 17هم جهت با جریان خدا هرچی لطف خدا بوده را به یاد بیارم

تمام مراجعای منم دقیقا توی سیکلی میافتن کم کم که میدونن باید از الان و از تغییراتشون و از اقدام هایی که برای خودشون انجام دادن و نتیجه داده با من حرف بزنن

و‌اگر ببینم فردی اصرار در این داره که تنها راه درمانش سیر در گذشته هست بهش میگم عذرمیخوام رویکرد من این نیست وارجاعش میدم به کسی که پاسخگوی درخواستش باشه

و تاحالا ندیدم کسی از شخم زدن گذشته درمان بشه

بعضیا رو‌دیدم که وقتی میفهمن مشکل الانشون بخاطر کدوم مسئله در گذشته هست به پذیرش میرسن و دیگه رها میکنن اونا واقعا حالشون بهتر میشه اما بازهم برمیگردن سر نقطه اول که همون رها کردن بوده و درگیر نشدن با چیزای غیر قابل کنترل و غیر قابل تغییر

استاد مرسی که این اگاهی رو به صورت جمعی به اشتراک گذاشتین ️️️