اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی

باسلام خدمت استاد عباس منش عزیز و خانم شایسته دوست داشتنی و همه دانشجویان این سایت الهی

من همه رو بخشیدم…

نه به خاطر اینکه کار اشتباهشون رو فراموش کردم یا چون حتماً شایسته بخشش بودن،

نه…

به خاطر اینکه فهمیدم خودم خالق صددرصد شرایط زندگیم بودم و هستم.

قبلاً… وقتی زندگی اونطوری که می‌خواستم پیش نمی‌رفت، اولین کاری که می‌کردم پیدا کردن مقصر بود.

توی ذهنم شروع می‌کردم به جنگیدن با همه:

یک روز با پدرم که چرا فلان کار رو برام نکرد، چرا پدری نکرد اونطور که باید…

یک روز با مادرم که چرا کم گذاشت، چرا نفهمید من چه حسی دارم…

یک روز با دوستام که تو بعضی لحظه‌ها حمایتم نکردن، مسخره‌م کردن یا کوچیکم شمردن…

یک روز با مسئولین کشور که چرا امکانات رو فراهم نکردن…

یک روز با معلم‌هام که عزت نفسم رو زخمی کردن…

و همینطور یک روز با یکی… یک روز با یکی دیگه…

توی ذهنم هزار بار باهاشون بحث می‌کردم، جواب می‌دادم، دعوا می‌کردم.

اما واقعیت این بود که فقط خودم رو خسته می‌کردم.

هیچ‌چیز تغییر نمی‌کرد، فقط حال من بدتر می‌شد.

تا اینکه چند وقت پیش، توی یک لحظه‌ی سکوت و خلوت، به یه حقیقت رسیدم:

این «دیگران رو مقصر کردن» یه بازیه که ذهنم راه انداخته بود تا از زیر بار مسئولیت فرار کنه.

ذهنم می‌خواست من رو قانع کنه که «تقصیر تو نیست، پس لازم نیست خیلی تلاش کنی»…

ولی فهمیدم که این دقیقاً همون چیزی بود که من رو سال‌ها سر جاش نگه داشته بود.

از همون روز تصمیم گرفتم مسیرم رو عوض کنم.

یک جمله شد تکیه‌کلامم و هر روز باهاش روزم رو شروع می‌کنم:

«من همه رو بخشیدم، چون من خالق صد درصد شرایط زندگیم بودم و هستم.»

این جمله برام فقط یک حرف نیست، یک انتخابه…

انتخاب اینکه دیگه قربانی شرایط نباشم.

انتخاب اینکه افسار زندگی‌م رو خودم بگیرم.

انتخاب اینکه به جای غر زدن، تغییر کنم.

از اون روز مسئولیت همه‌چیز رو خودم به عهده گرفتم.

دیگه اگر موفق نشدم، می‌دونم که باید مسیرم رو اصلاح کنم، نه اینکه دنبال مقصر بگردم.

اگر کسی در حقم کم‌لطفی کنه، «««همون روز سه تا از ویژگی‌های مثبتش رو می‌نویسم و بابت داشتن اون ویژگی‌ها تحسینش می‌کنم.»»»

این کار معجزه می‌کنه… چون به جای اینکه ذهنم رو با خشم و ناراحتی پر کنم، با قدردانی و آرامش پرش می‌کنم.

الان فهمیدم که زندگی وقتی تغییر می‌کنه که من تغییر کنم.

آرامش وقتی میاد که ببخشم، حتی اگر طرف مقابل هرگز معذرت‌خواهی نکنه.

و موفقیت وقتی شروع میشه که بفهمم همه‌چیز از من شروع میشه و به من ختم میشه.

هر روز صبح که از خواب بیدار میشم، توی دلم میگم:

«من همه را بخشیدم چون من خالق صد در صد شرایط زندگیم بوده و هستم .»

خداجونم کمکم کن تا صحبت‌های استاد عباس منش عزیز را بفهمم درک کنم و در زندگیم به آنها عمل کنم.