اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی
این فایل، در ادامهی آگاهیهای فایل «تجربهی من از کودکی دردناک تا آزادی درونی» آماده شده است.
در این فایل، استاد عباسمنش به این سؤال پاسخ میدهد که:
- آیا برای داشتن آیندهای بهتر و تحقق خواستهها، باید گذشته را بررسی کنیم تا بفهمیم فلان باور یا فلان احساس بیارزشی از کجا شکل گرفته و منشأ آن کجا بوده یا نه؟
- آیا برای حل مسائل، باید ریشههای مشکلات را پیدا و روانکاوی کنیم؟
استاد عباسمنش در پاسخ به این سؤالات، تفاوت بین «درس گرفتن از اشتباهات گذشته» و «مرور خاطرات بد گذشته» را مفصلاً توضیح میدهد و شما را از نتیجهی هر کدام از این دو مسیر آگاه میکند.
طبق قانونِ بدون تغییر خداوند، نمیتوان با زیر و رو کردن اتفاقات منفی گذشته، مسائل را حل کرد و ضربههای عاطفی و روانی را درمان نمود. زیرا طبق قانون، به هر آنچه توجه کنی، اساس آن توجه را در تجربهی زندگیات گسترش میدهی.
مرور خاطرات منفی گذشته – با هر شکل و با هر دلیلی – ناخواستههای بیشتری را در تجربهی کنونی ما فعال میکند؛
خواه این خاطرات منفی متعلق به یک ساعت گذشته باشد، یک روز گذشته، یک سال گذشته یا دوران کودکی!
وقتی به خاطرات منفی گذشته فکر میکنی، این جنس از توجه، شروع به جمعآوری خاطرات منفی مشابه میکند تا به این فرکانس قدرت دهد. سپس از جایی به بعد، قدرت این فرکانس آنقدر زیاد میشود که در قالب شرایط ناخواستهی جدید در زندگی ظاهر میشود و تو را وارد مداری از اتفاقات نامناسب، آدمهای نامناسب، درگیریهای عاطفی، مسائل مالی، بیماریها و… میکند که یکی پس از دیگری با آنها برخورد می کنی، تا جایی که بهکلی از مسیر خداوند – که مسیر نعمت و ثروت است – خارج میشوی.
وقتی خاطرات منفی گذشته را مرور می کنی به این معناست که: شیطان را راهنمای خود انتخاب می کنی و شیطان در این مسیر می تواند از بهشت برایت جهنم درست کند.
در این فایل، درسهایی بیان میشود که با وجود سادگی، بسیار کارآمدند و به ما یادآوری میکنند که برای رشد و بهبود، باید تواناییهایی را در خود پرورش دهیم که منطبق بر قوانین بدون تغییر خداوند هستند؛ تواناییهایی مانند:
- تلاش آگاهانه برای کنترل ذهن و کنترل کانون توجه
- توانایی برچسب نزدن به مسائل و اتفاقات
- توانایی تمرکز بر راهحل بهجای تمرکز بر مسئله
- توانایی تمرکز بر نکات مثبت
- توانایی نگاه کردن به مسائل از زاویهای که ما را در احساس بهتر قرار دهد
آگاهیهای این فایل را با دقت گوش بده و در بخش نظرات این فایل، دربارهی درسهایی که از این آگاهیها گرفتی، و تصمیماتی که قصد داری آنها را در مسیر خواستهها و تغییرات مثبت شخصیتی خود اعمال کنی، بنویس.
تجربهی من از کودکی دردناک تا آزادی درونی
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی459MB35 دقیقه
- فایل صوتی اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی34MB35 دقیقه
سلام خدمت استاد عزیزم و دوستان گلم .
ممنونم به خاطر توضیحات کامل وجامعی که از مسائل و کامنتها پیدا میکنید و همه چیز رو باز میکنید که ابهامات از بین بره . استاد عزیزم یه سوال ذهن منو به شدت درگیر کرده و خیلی از مواقع دچار تصمیمات احساسی میشه . توی تمام دوره هایی که از شما شنیدم نیت ومقصد اینه که به احساس خوب برسیم و با این احساس در مومنتوم مثبت قرار بگیریم ولی گاهی به خاطر خالص نبودن این فرکانس و باورهای نهفته درگیر تضادهایی میشیم . مشکل من این مسئله هست که تفاوت بین اعراض کردن و تصمیم گرفتن و باور سازی رو متوجه نمیشم . بذارید با مثال توضیح بدم . مثلا من پارتنری دارم که روابط ما وقتی با هم هستیم عالیه . یعنی از 100میتونم 80بدم . با تمام تفاوت هایی که داریم . ولی مسئله اینجاست که وقتی از هم جدا میشیم ذهن منطقی من فعال میشه . که چرا رابطه ما در حد دوستی مونده . چرا با اینکه وقتی نزدیک هم هستیم و روابط مون خوبه شرایط جور نمیشه که این رابطه دائمی بشه و همیشه پیش هم باشیم . یک سری از رفتارهای ایشون منو به شدت مجاب میکنه از رابطه بیام بیرون ولی از طرفی اون حس عالی که با هم داریم رو نمیتونم فراموش کنم . با خودم میگم اگر قراره رابطه بدی بشه پس چرا الان اینقدر خوبه ؟ ترس های آینده ام از رفتارهای ایشون اجازه جدی شدن رابطه رو نمیده ولی رابطه عاطفی قشنگمون هم اجازه جدا شدن نمیده ؟ با خودم میگم اگر رابطه جدی بشه و بعدا این رفتارهای ناحالب این فرد بیسیک و پترن ایشون باشه من نمیتونم رابطه خوبی داشته باشم . در واقع استاد تفاوت بین پترن رفتار آدم ها رو نمیفهمم با مواردی که هم شما هم دوستان میگن که آدم ها رفتارشون تغییر میکنه اگر ما تغییر کنیم . نمیدونم منظورم رو رسوندم اما اگر لطف کنید توضیحی درباره این موارد بدید سو برداشت خیلی از دوستان از بین میره .
ممنونم از شما