اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی

درود بر استاد عباسمنش عزیزم. از شما سپاسگزارم بابت نکات بسیار ارزشمندی که در قالب فایل های هدیه ای ، اما گران بها در اختیارمون قرار میدید و کلی بابت تهیه و تنظیمش انرژی و زمان ارزشمندتون رو صرف میکنید.

سوالی از حضورتون دارم که فکر میکنم به محتوای این 2 فایل اخیر بی ارتباط نباشه، و تصور میکنم پاسخ شما به این سوال ابهام و بلاتکلیفی خیلی ها رو برطرف کنه. علی الخصوص خود من که خیلی وقته با این چالش درگیرم !

چالش بزرگی که من مدت زیادیه باهاش درگیرم، اینه که شکر خدا خونوادم همگی در صحت و سلامت در کنار هم هستیم و زندگی میکنیم. اما از جاییکه من خیلی سعی دارم روی تغییرات شخصیتی خودم و روی اهدافم متمرکز باشم، ولی به دلایل مختلفی مثل محدود بودن متراژ خونه، یعنی نبودن یه جای ایزوله و شخصی و آرام برای این منظور و سر و صداها و بحث های مختلفی که تو خونه در جریانه خواه بحث و جدل باشه و یا مثلا صحبت در مورد موضوعات سیاسی و اجتماعی روز که خواه نا خواه همه رو درگیر خودش میکنه و از اون بدتر دنبال کردن رسانه هایی که مخاطب رو بمباران میکنن با این محتوا، و خانواده ی منم مثل اکثر افراد اجتماع ایران به دلیل نگرانی از اوضاع کنونی و مسائل بی شمار موجود، ناگزیر به دنبال آنها تحت عنوان مسکن، برای باخبر شدن و امید به بهبود اوضاع هستند، من هم ناخودآگاه ذهن و گوشم میشنوه و توجه و تمرکزم رو خیلی مختل میکنه و ذهن من رو هم مضطرب و مشوش میکنه ( این در حالیه که من سالهاست آگاهانه به اخبار توجه نمیکنم ولی خب توی چالش های اخیر سیاسی و اجتماعی که پیش اومده یهو به خودم میومدم میدیدم منم ناخودآگاه پیگیر اخبارم که بدونم نتیجه سرانجام به کجا کشیده میشه ) . یا اینکه ماشالله به خونه ی ما خیلی رفت و آمد مهمان و دوستان و آشنایان بر قراره و گاها پیش میاد که ( چون من تک پسرم ) و چون پدرم هم یک روز در میان سرکار هستن و به خاطر کمک رسوندن به مادرم انقدر درگیر کارهای غیر مرتبط با اهداف و زندگی شخصی خودم میشم که به خودم میام میبینم، زمان زیادی از روز رو دارم به سرویس دادن و کارای نامربوط به خودم رو صرف میکنم و از اونجایی که مهمان ها هم روزای زیادی میمونن خونمون و متاسفانه زیاد رعایت هم نمیکنن، میبینم حال و احساسم خیلی منفی شده و احساس میکنم از زندگیم افتادم و یواش یواش عصبی میشم و انرژیم هم به واسطه این انرژی ها منفی و افکار مخرب افت میکنه و عملا کاری از پیش نمیبرم و …

بارها شده به مادر و پدرم دوستانه گفتم من باید روی خودم و زندگیم متمرکز باشم و از شما خواهش میکنم که زیاد مهمون بازی نکنید ( این در حالیه که پدر و مادر من خیلی انسان دوست و مهمان نواز هستن و نمیتونن روی گشاده و سفره باز نداشته باشن و این عادت رو از اول که پدرم خیلی اوضاع مالی خوبی داشت تا الان که ورشکسته شده و اوضاع مالی خیلی مساعدی هم نداره داشتن و همواره سفره دار بودن و این رفت و آمدها جزو روتین زندگیشون و عادت بدی برای اطرافیان هست ) و ازشون خواهش کردم که من بعنوان مهمان در خونه ی شما محسوب میشم و به خودم اجازه نمیدم که برای شما تکلیف تعیین کنم که چه کسی بیاد و نیاد و مراودات شما با دیگران چطور باشه یا نباشه ! اما من به آرامش نیاز دارم تا بتونم اهدافم رو پیگیری کنم.

معمولا این صحبت ها چندان جواب نمیدن و اوضاع خیلی تفاوت محسوسی نمیکنن و متاسفانه من تو یه سیکل معیوبی میفتم که هی از فرصتهای بدست آمده ( خلوتی یا تنهایی ) استفاده میکنم و روی خودم و اهدافم کار میکنم و مجدد یا مناسبات خانوادگی خودم یا رفت و آمدهای بی حساب و کتاب باعث میشه من نتونم مومنتوم مثبت رو رعایت کنم و به مرور تمرکزم رو از دست بدم ، بعدش به مرور عصبی شم از وضع موجود و اون مومنتوم رها شه و من نتونم اون کارهایی که لیست کردم و دارم انجام میدم رو با کیفیت و مرتب انجامشون بدم.

مثلا میبینی ساعت خوابم ، کیفیت خوراک و همه موارد شخصیم تحت الشعاع قرار میگیره و من که میبینم اوضاع داره از کنترل و دلخواهم خارج میشه عصبی میشم و نجواهای ذهن میان و کلی خود خوری و نجواهای ذهن شروع میشه راجبه دیگران و اونا رو میجوئه و در نهایت شرایط برای کنترل ذهن و تمرکز من خیلی دشوار میشه !

حالا با این مقدمه نسبتا طولانی میرم سراغ عنوان کردن راهکارهایی که اغلب به ذهنم میرسه :

یه فکری که خیلی هم از لحاظ وزنی تو ذهنم سنگینی میکنه اینه که میگه ، علی تو باید روی خودت کار کنی و ظرفیت خودتو بالا ببری تو همین شرایط و توی همین اوضاع و احوالی که عموما ناخواسته هستن بتونی بعنوان حریف تمرینی مواجه بشی و بفهمی عیارت چقدره و چقدر روی خودت کار کردی و چند مرده حلاجی ؟! . با فرار کردن از مسائل و لاینحل گذاشتنشون نمیتونی بگی من خوب شدم و شخصیتم بهتر و قوی تر شده یا نه که ! باید در میدان عمل قرار بگیری و عیارت مشخص شه !

از طرف دیگه هم یه فکری میگه که خب من انقدر قوی نیستم یا نشدم که بتونم تمام این موضوعات رو با هم هندل کنم و همزمان کنترل ذهن هم داشته باشم و همزمان هم با احساس و توجه و تمرکزی عالی روی بهبود شخصیتم و پیشبرد اهدافمم کار کنم !!

و یه جدالی همواره بین این دو فکر در سر من هست و نمیدونم راه درست چیه ؟!

حالا این وسط یه سری موضوعاتی هم وجود داره که تو ذهنم میپیچه در قالب مباحث توحیدی و توکل که میگه تو اگه شرایطی که توش هستی رو دوست نداری و چون داخلش هم هستی نمیتونی ازشون مطلقا اعراض کنی ، باید با توکل بر خدا مهاجرت کنی و … این مورد رو باهاش خیلی موافقم اگر درست باشه، ولی خب من واقعا از لحاظ توحیدی اونقدر قوی نیستم و از نظر مالی هم خودم رو تو موقعیتی نمیبینم که بتونم با دستِ خالی این خواسته ( که خواسته و آرزوی قلبیم مستقل شدن هست ) رو انجامش بدم !

از طرفی زمان هایی پیش میاد مثل 10 روز گذشته که همه خونواده میرن مسافرت و هنوزم نیومدن و من علی رغم میل باطنیم که دوست دارم منم مسافرت برم و مثه بقیه خوش بگذرونم، پا روی امیالم میزارم و قشنگ عروسی میشه برام این زمان ها که محیط خونه کاملا خلوت و در اختیار منه . صادقانه میخوام بگم زمان هایی مثل الان که تنهام و مزاحم فکری و درگیری با این و اون ندارم >>> ( این در حالیه که من عاشق تک تکه خونوادم هستماا . همشون جزو ویژن ها و آرزوها و اهداف بزرگ من محسوب میشن و با اینکه تنهایی رو خیلی خیلی دوس دارم اما در این زمان های تنهایی براشون دل تنگ میشم ( فارغ از جنبه وابستگی که خدا رو شکر از این قضیه تا حد زیادی رها هستم ) و شروع میکنم تو خلوتهام شکر گزاری بابت وجود و حضورشون توی زندگیم و خیلی ویژگی های مثبت و حتی بعضی ویژگی های ناخوشایندشون رو از نظر میگذرونم و سپاسگزار بودنشون میشم بیش از پیش و زمانیکه خلاشون رو احساس میکنم، متوجه میشم چقدر برام مهم و ارزشمندن و تا چه اندازه وجودشون تو زندگیم ضرروریه ! ) >>> انقدر با تمرکز و برنامه روی خودم و اهدافم بهتر کار میکنم و خواب و خوراکم تا حدود زیادی تنظیم میشه و به طور خلاصه متوجهم از جون خودم و زندگیم چی میخوام و خیلی خیلی هدفمندتر از زمان و انرژی و روزم استفاده میکنم و قشنگ میبینم روند رو به رشد رو توی اتفاقات و شرایط پیرامونم از همه لحاظِ سلامت فکری و سلامت جسمی و مالی و و … و برام مسجل میشه که مستقل شدن خیلی برام ضروری و کارآمده .

حالا بریم سراغ اصل قضیه و درخواست من از جنابعالی :

شما در فایل های زیادی ( من جمله همین 2 فایل اخیر ) از خودتون مثال میزنید که به مسائلی که از کنترل شما خارج بوده اعراض میکردید و با تکنیک های فراوان که مثالش رو در دوره های مختلف من جمله دوره فوق العاده هم جهت با جریان خداوند آوردید، بصورت آگاهانه خود رو درگیر اون موقعیت ها نمیکردید !

یا مثال های فراوان از اینکه زمانیکه میخواستید روی خودتون کار کنید یا کتابی بنویسید یا روی دوره ای کار کنید چه در گذشته و چه الان ( مثل همین الان که ماههاست تنها هستید و دارید روی دوره ها و … کار میکنید و از تنهاییتون بسیار لذت میبرید هدفمندانه ) میرفتید یه گوشه ای و از معجزات تنهایی و سکوت بهره مند میشدید و با اجازتون میشه گفت که خیلی از این موفقیت هایی که بدست آوردید رو طبق گفته خودتون مرهون همین موهبت بزرگ هستید .

یا بسیار زیاد درباره پیامبر اسلام گفتید که به چه طریق و با چه کیفیتی از این تکنیک قدرتمند استفاده میکردند و سالی یک ماه به غار تنهاییشون میرفتن

یا مثال ایلان ماسک ها و غیره و غیرو …

حال ، با توجه یا بدونِ توجه به شرایط حال حاضر من ( شلوغی ها و حواس پرتی های پیرامونم ، ضعف در توحیدی و متوکل عمل کردنم در زمینه مستقل شدن و … ، و زمان ها و شرایطی که مثل الانم به جهان ثابت کردم چگونه از این خلوت هایی که دست داده با کیفیت و در جهت اهداف و بهبود خودم بهره میبرم ) ، میخوام اصل و اساس و ریشه رو برای بنده محبت کنید باز کنید و راهنمایی کنید که راه حل چیست ؟

اونیه که میگه باید بمونی و تو همین شرایط به ظاهر ناخوشایند روی خودت کار کنی و قوی باشی و در همین میدان امتحانتو پس بدی و عیارتو نشون بدی که چقدر از روی خودت کار کردن ها اساسی بودن و موفق بودی و فرار نکنی !!؟

یا گزینه مقابل که میگه نه ، تو اونقدر قوی نشدی . چون اگر میشدی انقدر به هم نمیریختی !

پس باید سعی کنی شرایط استقلال مکانی و خلوت رو برای خودت فراهم کنی تا توی زمین تمرین ( تنهایی ) رو خودت کار کنی و بعد که قوی شدی، بیای تو میدان و اون تغییرات رو نشون بدی و خودتم محک بخوری تا چه اندازه مفید بوده و یا اینکه باید بیشتر و بهتر کار بشه !؟

و یا گزینه پیشنهادی و قطعا اساسی و گره گشای خودتون که میتونه خیلی کمک کننده باشه برای بنده و سایر دوستانم در این خانواده الهی

و در آخر سپاسگزارم بابت زمانی که میگذارید و این متن رو با عض=شق مطالعه میفرمایید و به قول فرمایش خودتون در متن هر فایل :

منتظر دیدن فایل زیبا و تاثیرگزارتون هستیم