اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی

سلام و درود فراوان به استاد عزیز بزرگوارم و مریم جان عزیز و تمامی دوستان گرامی.

خیلی خوشحال شدم در راستای فایل قبلی ، استاد عزیز همچین فایل ارزشمندی رو برامون تهیه کردن .

ممنون و سپاسگزار از تجارب و درسها و پیامهای قشنگتون .همیشه صحبتهای استاد یادآور بعضی از نواقص و بعضی از حسنامون میشه خیلی خوبه با توجه به صحبتهای استادعزیز متوجه ی پیشرفت و ترقی‌های خودمون بشیم خوب‌تر اینکه اگه نقصی داریم باز متوجهش بشیم و سعی کنیم تغییرش بدیم اتفاقا خیلی دلم میخاست بابت فایل قبلی که در مورد خصوصیتهای پدرم نوشته بودم مطالبی رو بگم که اینجا نیاز دیدم در موردش حرف بزنم.

می‌خواستم احساسمو در مورد پدرم بگم که خیلی وقته پدرم بخشیدم و اتفاقاً حس خیلی خوبی نسبت بهش دارم طوری که یه مدت به طور افراطی از سر دلسوزی نسبت بهش غصم میگرفت که خیلی خودمو اذیت می‌کردم همش دلم می‌خواست یه کاری براش بکنم یه تغییری توش به وجود بیارم که نگاهش به زندگی عوض بشه و خودش از زندگی لذت بیشتری ببره ولی کم کم متوجه شدم این حسم کاملاً اشتباهه و منو از مسیر و حسهای خوب دور می‌کنه .

بهتره که دل نسوزونم و زندگی خودمو داشته باشم و بپذیرم که من توان تغییر ایشون رو ندارم و لزومی نداره دست و پای الکی بزنم و وقت و انرژیمو صرف حس دلسوزی بکنم . هرکی هر آنچه که هست و نیست برای خودشه و خودش آسیبشو می‌بینه یا لذتشو میبره . تقلای من کاملاً بی‌ مورد و بیجا بود بنابراین سعی کردم بدون قضاوت فقط به عنوان یک پدر دوسش داشته باشم و هر باری که می‌بینمش احترامش کنم که همینم شد الان خودمو درگیر اینجور مسائل نمی‌کنم حس بهتری دارم و حس بهتری از پدرم دریافت می‌کنم متوجه شدم با رفت و آمد و دیدنمون باید حد و مرز داشته باشه و با رعایت حقوق طرف مقابل باشه .

یه خورده برداشتها و افکار و باورها غلطی در مورد پدر و مادرهامون داریم داستان دین به گردن داشتن . این مسائل‌ها و همه ی این سناریوها به منزله ی حس دلسوزی و ترحم کشیده میشه که نه به نفع منه بچه ست و نه به نفع پدر و مادرمون .

کاری به کار هم نداشته باشیم و همدیگرو آزاد بزاریم بیشتر تو قلب و دل هم جا داریم منم سعی کردم طبق خواسته ی پدرم و سبک و روشی که می‌دونم دوست داره پیش برم تو این موضوع نباید پدر و مادرا رو با هم مقایسه کرد چون هر خانواده‌ای از یک نوع فرهنگ هستش و هر کسی سبک و روش خودشو داره بعضی از پدر مادرها به شدت اصرار دارند بچه‌ها تند تند بهشون سر بزنن بعضیا مثل پدر و مادر من هر چقدر کمتر بری راحت‌ترن و من اینو پذیرفتم و به هیچ وجه شاکی و گله‌مند این موضوع نیستم بابت رفتارهای اشتباهی که در گذشته برامون رخ میده صد البته که باید ازشون درس بگیریم و به غیر از درس گرفتن به هیچ توجهی بهشون نکنیم .

نه سراغ عذاب وجدان و احساس گناه و احساس سرزنش از سمت خودمون بریم و نه احساس گناه و سرزنش و عذاب وجدان به کسی بدیم هر کسی به اندازه ی فهم و درک خودش فکر می‌کنه بهترین کارو انجام داده بنابراین هیچکس را نباید محاکمه و سرزنش کرد اگه چیزی اذیتمون می‌کنه باید دنبال راهکاری از سمت خودمون باشیم راه حلی که بهمون آرامش بده نه اینکه باعث سلب آرامشمون بشه . همگی اینا رو تجربه کردیم و خدا را شکر الان به جایی رسیدیم که گذشتمون برامون مهم نیست و آنچه که برامون مهمه نگه داشتن احساس خوب در زمان حال هستش . بله من از پدرم خیلی درسها گرفتم و سعی کردم تو زندگی از جنبه ی مثبتش استفاده کنم و آسیبهایی که به فرزندانش زد من به فرزندانم نزنم از مادرمم خیلی چیزها یاد گرفتم مادر من فرد فوق العاده مهربون و یک خانم باگذشت و ایثارگری بود که به خاطر این و اون و ندیدن خودش آسیبها و لطمه‌های زیادی به خودش وارد کرده . همین باعث شد من یاد بگیرم شبیه مادرم نباشم و به اندازه ی مادرم مهر و محبت نسبت به اطرافیان حتی به فرزندانم نداشته باشم یاد گرفتم به اندازه ی توانم محبت کنم یاد گرفتم در کنار محبت به فرزندانم و یا اطرافیانم خودم را فراموش نکنم و خیلی جاها به خودم ارزش و بها بدم که اتفاقاً اولویت رو خودم بدونم بعد عشق دادن به دیگران رو .

خیلی وقتا به خاطر این حس ، مادرمو سرزنش کردم خیلی وقتا تلاش کردم تغییرش بدم خیلی وقتا احساسمو بهش گفتم و گفتم دوست ندارم در این حد به دیگران توجه داشته باشی و هر باری که من دنبال تغییرش بودم مادرم از دست من عصبانی و رنجیده خاطر شده به همین جهت یاد گرفتم دیگه هیچ کاری به کارش نداشته باشم تا خودش متوجه ی اشتباهاتش بشه به عنوان اینکه مادرم بود خیلی جاها دلم براش می‌سوخت و خیلی جاها حالم خراب می‌شد که چرا انقدر از خودش می‌گذره اما خب متوجه شدم این حسم مثل خیلی از حسهای دیگم به جا و درست نبود بنابراین اینم کنار گذاشتم و سعی کردم مادرمو کنترل نکنم و اجازه بدم خودش باشه و هر کاری که به خودش حال خوب میده انجام بده و اما در مورد همسرم فکر می‌کنم اکثریتمون بخصوص کسانی که مثل من سالهای زیادی با همسرشون زندگی کردن تجارب خیلی زیادی داشته باشن که انشالله با استفاده از این تجارب تونسته باشیم روند بهتری تو زندگی‌هامون داده باشیم.

متاسفانه همین روش غلط رو در مورد همسرمم داشتم و خیلی سالها وقت و انرژیمو برای تغییرش گذاشتم و به جای درس گرفتن از اتفاقاتی که بینمون افتاده از حسها و توقعاتی که بینمون رد و بدل شده اومدم تمرکزمو گذاشتم روی تغییرش که بلکه به اونچه که میخوام برسم و متاسفانه هر بار شکست خوردم متاسفانه‌ تر اینکه سماجت بیشتری داشتیم .

هر بار فکر می‌کنیم با قدرت بهتری پیش بریم نتیجه ی موفق‌تری دریافت میکنیم و این اتفاق هیچ وقت نمیفته و هر بار اتفاقات و درسهای تکراری و آسیب‌ و لطمه‌های تکراری زیادی به روح و جسممون وارد کرده .

اقرار می‌کنم بابت همسرم زمان زیادی صرف کارای بیهوده کردم تمام درسها و پیامها رو پس زدم خیلی جاها ناآگاهانه و خیلی جاها آگاهانه این قسمت آگاهانش خیلی جالبه تا اینکه با قوانین آشنا شدم و به مرور زمان متوجه شدم این دست و پا زدنهام هیچ ثمری نداره و هیچ نتیجه ی خوبی به وجود نمیاره باید از هر آنچه که بینمون اتفاق میفتاد درسشو میگرفتم که اگه نگیرم اون کسی که باخت داده خودمم .

بنابراین با بالا بردن عزت نفس و اعتماد به نفسی که در خودم به وجود اووردم متوجه شدم هر نیاز و خواسته‌ای که دارم باید تمرکزم رو روی خودم بذارم اگه دنبال نتیجه ی درست می‌گردم باید وقت و انرژیمو صرف تغییرات خودم بزارم و تو همسرم دنبال چیزی نگردم . خیلی زمان برد تا به این درک رسیدم اگه صادقانه بخوام بگم با وجود کسی که این همه آگاهی کسب کرده هنوزم به جرات نمی‌تونم بگم همه جا درست عمل می‌کنم هنوزم ب خاطر عدم ایمانم ، ترسهایی دارم .

جالبه خیلی قشنگ می‌تونم تراز کارای خودمو بگیرم و متوجه ی اشتباهاتم بشم ولی نمی‌دونم چرا تو عمل بازم از خودم ضعف نشون میدم این نشون میده هنوز اون اعتماد به نفسی که باید داشته باشم رو ندارم شاید ظاهر خودم رو موجه حفظ می‌کنم اما در اصل هنوز آدم ترسویی هستم خیلی جاها شجاعت به خرج میدم خیلی جاها با شهامت و اقتدار رفتار می‌کنم اما ته دلم هنوز ترسهای ریزی دارم که اگه بخوام بیانشون کنم ضعف‌ها مشخص میشن .

خودمو سرزنش نمی‌کنم چون هر بار خودمو با شخصیت گذشته ی خودم ، شخصیتی که افکار و باورهای بسیار غلطی توش بود مقایسه می‌کنم همین که کم کم تونستم تغییرات مثبتی به وجود بیارم به من انگیزه میده که ادامه بدم و صبورتر از قبل بیشتر حواسم و تمرکزم روی ضعفهای خودم باشه .

دیدن تغییرات مثبت توی زندگیم و از همه مهم‌تر تغییر سبک و روش زندگیم خودش نشون دهنده ی اتفاقات خوب هستش نمی‌دونم بعضی از آدما باهوشن ، یه مروری به تجربه‌هاشون می‌کنن به قول معروف از یه سوراخ چن بار گزیده نمیشن خیلی وقتا غبطه ی همچین آدمایی رو می‌خورم . با توجه به صحبتهای استاد عزیز به این احساسات استاد توجه می‌کنم ولی متاسفانه نمی‌دونم چرا فراموشکارم یا چ علت دیگه ای وجود داره که هر بار رفتارهای تکراری ازم سر میزنه . رفتارهایی که خودم می‌دونم نتیجه و عواقبش چیه !!! یا رفتارهایی که می‌دونم چ واکنشهایی از همسرم در برداره ، اما باز انجامش میدم .

بزرگترین و سختترین تمرینات استاد عزیز در مقابل همسرمه میگم که تو این سالها تغییرات و اتفاقات خیلی خوبی بینمون بوجود اومده اما مطمئنم خیلی بهتر از اینم میتونه باشه و باز مطمئن‌ترم که اگه اونچه می‌خوام نیست مشکل از خودمه چون خیلی باور و یقین دارم که می‌شود هر چیزی رو به روش درست حل کرد ظاهرا مشکل حادی ندارم و به نظر همه چیز خوب میاد اما چون ما یاد گرفتیم موضوعات رو ریشه‌ای حل و فصل کنیم از درون خودم می‌فهمم هنوز چ ضعفها و چ ترسهایی دارم. به خودم که نمی‌تونم دروغ بگم امیدوارم خداوند کمکم کنه تا غلبه به این ترسهام داشته باشم . اتفاق بدی نیفتاده چیزی که برام مهمه اینه که میدونم با از بین بردن این ترسها خودم آرامش می‌گیرم و لذت بیشتری از لحظاتم می‌برم هیلی خوب میفهمم خیلی جاها خیلی از حال خوبی ها رو از خودم میگیرم که بعدش خیلی پشیمون میشم حتی تو خلوت و تنهایی های خودمون یا خودم و این تاسف داره چون بعدش پی میبرم همش توهم یا خیالی بیش نبوده . چیزی که ما اسمشو گذاشتیم سو تفاهم !

کاش قدرتمو تو این زمینه بالا ببرم و با توکل و اعتماد به خدا شهامت و جسارتمو بیشتر کنم البته این چیزی نیست که بخام به کسی نشون بدم چون تو درون خودمه و خودم بیشتر میفهممش خودمم اذیت میشم .

بابت دیگران و اطرافیان هم باید بگم خیلی خوب از عملکردها و واکنشها و عکس العمل های بقیه یاد گرفتم چطور رفتار و چ برخوردی و در چ حد رفت و آمد با دیگران داشته باشم .البته که خیلی جاها زخم خوردم ولی خودم زخمهامو ترمیم دادم ولی یاد گرفتم ب چ میزان و چطور و ب چ شکلی کنار بقیه باشم که از کنار هم بودن لذت ببریم .

در واقع شناخت حد و مرزها و رعایت حق و حقوق همدیگه و حفظ عزت نفس و درک متقابل عوامل مهمی برای حفظ روابطها هستن .

این دیگران بودن که با رفتارهای خوب و بدشون به من یاد دادن چگونه باشم .

هر چقد عزت نفس و اعتماد به نفسم بالا رفت روابط بهتری با دیگران پیدا کردم .

یک فرد نرمال متواضع و نه خودخواه و نه با گذشت و فداکار بلکه فردی شدم که هم توقع و انتظارتم رو دیگران شناختن هم خودم با احترام و در حد توان عشق دادن و محبت کردن و خدمت کردن رو آموختم .

از دیگران خیلی درسها گرفتم و از پسش خوب بر اومدم و هیچ مشکلی بابت روابطهام ندارم .

تو این قضیه خودمو تحسین میکنم چون به جا و به موقع شجاعت و شهامتمو نشون دادم و میدم بدون اینکه ب کسی بی احترامی کنم متقابلا احترام زیادی دریافت میکنم و از کسی آسیبی نمیبینم ب نظرم همه چی درست و به جاست.

ولی منکر زخمهایی که خوردم نمیشم . هر کسی بهم یاد داد چطور و چگونه با خودش رفتار کنم .

فاصله و رعایت رفت و آمد رو هم به عهده ی قوانین گذاشتم هر کسی که هم فرکانسم هست رو بیشتر میبینم و هر فردی که با افکار و باورهام هم جهت نیست کمتر !

بدون اینکه کاری کنم کسانی که هم فرکانسم نیستن خودشون حذف یا دور شدن و این خیلی عالی بود.

هر آنچه موندن و هستن خوبن .

یه احساس بگم ، گاهی فک میکنم خیلی رک احساساتم رو بیان میکنم بخصوص با هر چیزی که همون روز درگیرم و دیدگاه مینویسم و این شاید خوب نباشه چون حس میکنم قضاوت میشم اما به خودم یاد آوری میکنم تو ب خاطر کسی اینجا نیستی اگه هستی برای خودت و به خاطرت خودتی !

پس نگران چیزی نباش !

استاد جونم مرسی و ممنون از اینکه برامون وقت میذارید و هر بار ذهن ما رو برعی تغییرات بهتر بازتر می‌کنید.

استاد جونم عاشقتم . دوستت دارم

عشق منی

مرسی که هستید

الهی که باشید