اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی

بعد از سلامی عاشقاااانه به خدای خرد خدای قدرت …

بازهم سلام استااااااد نازنینم

حال دلتان صراط مستقیم راهی همواره نعمت وفراوانی وفزونی

11:9 به وقت شرجی های دل نازک

به خانه ی خودم بازگشتم وصدای من که مثل همیشه به این خانه عشق می داد پیچید

سلام خونه ی بهشتی من ،خونه پر برکتم

…

«سپس به تو وحی کردیم که پیرو ملت ابراهیم باش که او آزاده بود واز مشرکان نبود »

این هم توصیف حال خوبم که بعد از ورودم به من نشان داده شد

اما ابراهیم

نه جلوه که خودِ خود ِ شُکر بود چه زنده است روح او هنوز

…

برای همین ابراهیم دوستی عمیقی با خدا داشت

و اینکه کودکی او پر از شرک بود وپدرش نیز جزئی از همین شرک !

چه صبوری های روشنِ وزلالی !

چه گفتگوهایی که نه از سر نیاز بلکه از شیوه ی «جناتً تجری …» از حنیفی که در مسیر مستقیم خود میان هر چه تفاوت واختلاف بود خود را می دید وبس…

همان در صلح بودن

چقدر عالی که به بندگی «وَجٰدِلْهم بِالَّتیِ هَِی أَحسَن » رسید

…

پس چراااا سینه تنگ کنیم ؟

وقتی خدا با محسنین است

…

اما بعد!

من آن کودک را عاااااشقااااانه دوست دارم هوای نفسهایش کنار هر شیشه ای که قطره های باران شیار شیار به قلب لغزنده پنجره امید می بخشید و می رقصید دلم برای هر لحظه ی رهاااا وآزاد… و لبخند ستاره ها با درشکه ای که کنار چراغهای روشن سایه ای از رویای های جهانم را منعکس می‌کردو من عاشقانه میخواستم بازهم در آن درشکه ی رنگارنگ بمانم ‌و شعر بخوانم

…

دوست دارم آن ژاکت قرمز رنگ ‌و دامن چهار خونه آن نترسیدن ها برای پریدن از فاصله ها …و حتی خانم عسکرنیا و همسرش که من عینکهایش را خیلی دوست داشتم …

جنگل نور

نور

نور

آن کلبه های چوبی و درخت‌های جوان

آفتابی که میان ابرها با من قایم باشک بازی می‌کرد

دوستش دارم

بسیاااااار

…

خدا نزدیکتر از همیشه ،کنار غمهایی با من هم قدم شد که باید به دستان لرزان وملتهم یاد میدادم که دوباره رُستن یعنی زمین گهواره ی من است و کسی جز او نبود که به من آموخت

…

رنگ قالی ها تو بخواهی عوض می‌شود

…

او با من از عشق خودش حرف زد و گفت :

«هرگز نمی گذارم قلبت بمیرد »

اینجا

ذکر نعمت تو چون تاکستان میماند و آن وسعت نامحدود رنگ‌ها و بوها تا چشم کار می‌کرد

از هر قطره ی آسمانت برکت می جوشید

من به میان آنها میرفتم

پرواز پرنده های خیس

سکوت تاریکی ‌و معنای آرامش

عبادت ِمهتاب کنار موجهای به ظاهر عجول

و من که از شعله های آن روزها جانم را تازه می‌کردم هربار

برای کودکی آزرده خاطرم فهم تو را به قضاوت می طلبیدم و تو گفتی :

این راه خواسته ی تو بود برای آگاهی های روحت

من نزدیکم به تو نترس عزیزکم

معبود من !

دستانم از آن توست به آنها خرد عطا کن

…

پاییزهای عاشقِ نجیب خود را به یاد می آورم که با هر برگی روی زمین پرنده ای را جان میدادم و عشق تو را در همان سرما حس می‌کردم

باور کردم خدایی که در پستوی هر تاریکی باورش کرده بودم خدایی عاشق است

باور کردم که من معنای فضاها را می توانم عوض کنم

روح هر فصلی از زندگیم را

و تو چه بسیار مرا دوست داری عاشقی که از انگشت‌های ترسیده ی من به روزهای گم شده اعتبار داد

وباز

گفتی:

«با من تکرار کن سعیده »

…

شاد وثروتمند باشید

به نام خداوند جان وخرد خداوند مقتدرم

سلام آقا علی

حال دلتون افسانه های اجابت شده در مسیر هدایت

خیلی سپاسگزارم از شما که این همه پروسه های تأثیر گذار خودتون رو با ما به اشتراک گذاشتین

چقدر عالی

چه شگفت انگیز بود اون صدو بیست میلیارد تومان ،انگار که نقد ِ نقد جلوی چشمانم بود

نکته های ظریفی در کامنت شما برجسته شد برام که از خدای مهربون خودم عاشقانه سپاسگزارم برای این آگاهی ها

اولا ً تحسینتون می‌کنم و میگم آفرین

انرژی خوب وحس خوب و اتفاقات خوب

بعدم اینکه گفتین :

«راز دار باش تا رازهای بیشتری بر تو گشوده شود …این از آشکارترین و در عین حال پنهان ترین قانون ِ جهانه…»

…درک و عمل به این موضوع از بالاترین سطح عزت نفس هستش

انگار چشم روشنی از خدا مهربونم بود ی غیبی از عالم شهادت خدااا برای من …

اوج کامنت شما اونجا بود که درباره ی حضرت داود صحبت کردین

صمیمانه از شما سپاسگزارم

تازه این هم بگم که جاهایی از کامنت شما خنده های خوبی برای من داشت و بشارت های نزدیک

ممنونم که از خودتون وباورهاتون گفتین

در پناه الله شنوا وسخاوتمند به خواسته های غیبی و رازهای نهفته برسید.

شاد وثروتمند باشید