آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 1
آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.
قلبت را پاک کن. سلامت میکنم و آنجا که من و تو یکی هستیم را گرامی میدارم. آنجا که من و تو یکی هستیم سکوت کن و دل بسپار. چه اهمیت دارد که کیست که میگوید و کیست که میشنود؟ چه اهمیت دارد که من کجا هستم و تو کجا؟ چه اهمیت دارد که من به اور دارم و تو به چه؟
اینها همه قیل و قالهای نفس توست حال آنکه خود متعالی تو میخواهد آرام باشد؛ بی هیچ نام، بی هیچ مکان، بی هیچ قبیله، بی هیچ قضاوت، آزاد و نامحدود. بیحرف فرم و قالب.
این قید و بندهای زمینی را، این طبقهبندیهای نفسانی را کنار بزن. نام را، مکان را، باور را و هر تفاوتی را با ذهنی آرام بنشین و بشنو. میخواهم برایت بگویم و تو بشنوی، بشنو و تجربه کن.
بیا از پیش داوریها و حتی قضاوتها رها شویم و فقط گوش کنیم. بیا باور کنیم که لزوم ندارد همیشه از خودمان دفاع کنیم. بیا گوش دادن ساده را تجربه کنیم و رها شویم از قضاوت، رها شویم از هرگونه قبیله و طبقه، رها از باورهایمان و پاک از همه قالبهایی که محدودمان میکنند و تنها رها و آرام است که میشنوی. آرامش این برکه سبز را تجربه کن. بیا تا فقط گوش بدهیم و تجربه کنیم.
قلبت را پاک کن. اتفاقات خوب تنها وقتی از راه میرسند که قلبت را پاک کردهای.
تو پارهای از خدایی. تو فراتر از جسمت و فراتر از ذهنت، آگاهی هستی و آگاهی تو اصل توست. خود حقیقی توست. خود متعالی توست. تو لایتناهی هستی و مقدس. آگاهی تو پارهای از آگاهی همه جهان است و پارهای از خداست. خود خداست. مثل قطرهای از دریا که پارهای از دریاست. خود دریاست.
تو پارهای از خدایی و من هم و او که کنار تو نشسته است و او که آن سوی دنیا است و کهکشانی که آن سوی کیهان و تو پارهای از من هستی و من پارهای از تو مثل دو قطره از دریا که هر دو دریا هستند، یکی هستند. جایگاهی را ارج مینهیم و گرامی میداریم که من و تو یکی هستیم و خدا.
برای ۳ روز آینده فقط برای ۳ روز با همه هستی یکی شو. همه هستی را از وجود خودت ببین. فقط برای ۳ روز خودت را و همه را گرامی بدار. چون پارهای از خودت، چون قلبت، چون پارهای از خداوند.
فقط برای ۳ روز با هر موجودی که روبهرو میشوی این جمله را در ذهن تکرار کن: «او پارهای از من است. پارهای از خداست.» و ببین که عشق بیقید و شرط چگونه در تو جاری میشود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- آرامش در پرتو آگاهی | قسمت ۱3MB4 دقیقه
- داستان تولید آرامش در پرتو آگاهی0MB0 دقیقه














بنام خدای مهربانم…..
برای رسیدن به خداوند نیازی نیست کارهای عجیب و غریب انجام بدی…فقط کافیه رها باشیم و نیروی تخیلمونو بکار ببندیم…و با کمال اطمینان با نیروی او هماهنگ که با حول قوه الهی به خواسته هایمان برسیم….
این نیرویی خلاق با آرامش بوجود میاد…آرامشی که با جون و دل بپذیریم…این ذهن منطقی و قضاوتها رو کنار بزاریم..و بزاریم اون نیروی خداوند پرتوی درنمان را بگیرید…
چون اصل خوشبختی همین نیرو هست…
و ما هر لحظه باید کنترل ذهنمونو تو دست بگیریم و با این نیرو همزمان بشیم و به حرفش گوش و دل بسپاریم…و بزاریم زندگیمونو سر از عشق و آرامش کند….
و از قیل قالهای روزمرگی…حسرتها و نگرانی دور بشیم…مانند پرنده ایی که آزاد هر لحظه در درونش، آرامش الهی دارد…و درون خودش را به این نیرو میسپارد…و نمیگذارد چیزی مانع او شود…
و استاد عزیزم…خیلی خیلی این فایلا آسان هست…باید به نوشته های این فایل هر لحظه بهمون یادآور بشه….و تکرار و تکرار تکرار … خودمونو از تمام وجود به این نیرو هماهنگ کنیم…..و با سه روز انجام دادن باعث میشه تا هر چیزی که پیش رویمان قرار میگیره با حس خوب باهاش برخورد کنیم..
که او پاره ایی از من است..و پاره ایی از خداست……
بزاریم نور خداوند در درنمون جاری بشه…تا زندگی پر از آرامش در هر لحظه از زندگیمون تجربه کنیم….
چون احساس خوب…اتفاقات خوب…
خوشبختی هر انسانی هست….
و این تمرین با برخورد با هر کسی با هر چیزی درونمان را پر از عشق به خداوند میکنه…و ما را از قضاوت کردن با یکدیگر دور میکنه…این اصل آرامش هست..این اصل خوشبختیست….این تمام زندگیست….این اوج برکتها و آرامش هست….
استاد عزیزم ممنون از این هماهنگ سفرنامتون…چیزی که انسان را به رشد و معنویت خداوند نزدیک میکنه….تا شکرگزار نعمتهایش باشیم….
چون تمام مصیبتهای جامعه بشری الان از همین ندانسته های بشری هست…
و باعث میشه انسان به حقیقت خودش و همان انرژی تخیلی درونیش برسه….
خدای عزیزم هیچ مکانی به زیبایی این سایت نیست….استاد دقیقا روند این سایت با تکامل هست….
و نفس کوچک ما چه بلاها سرمان میاورد…
و باید این تکامل حفظ بشه با این نیرو هماهنگ بشیم….
و این فاصله ها وقتی کم بشه…خداگونه خواستمونو خلق میکنیم…که اینم خودش تکامل میخاد…و قدم به قدم به این مرحله میرسه….
انشالله خداوند یار یاور همه ما باشه…تا بتونیم این آگاهی آرامش در پرتو اگاهی رو هر لحظه در وجودمان بیشترو بیشتر کنیم….
و به نقطعه خوشبختی و خلق خواسته هایمان برسیم…ممنون از این استاد عزیز…