آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 3
آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.
حقایق پنهانی هم هست که تو نمیدانی. مشکلات زندگی را به صورت یک عادت پذیرفتهای بر این باوری که در دنیای امروز کاملاً طبیعیست که دچار چنین مشکلاتی باشی. طبیعیست که غمگین باشی، عصبانی باشی، پریشان باشی. تصور می کنی برای همه همین است و همه در این جور مواقع همینقدر پریشان میشوند. وقتی عزیزی را از دست میدهی تا مدتها غمگین و پریشان هستی و گمان میکنی که طبیعیست. این پریشانیها همان تأثیری را بر وجود تو میگذارند که مواد و سموم شیمیایی. استرس و پریشانی همه تعادلات وجودی تو را بر هم میزند.
حقایقی در این جهان وجود دارد و تو میپنداری که میدانی. اگر با آن حقایق آشنا شوی، همه آنچه موجب غم، پریشانی و خشم میشده است از زندگی تو رخت برمیبندد. میتوانی تصور کنی؟!
گمان میکنی که همه در روابط مشکل دارند. همه با پدر و مادر، پدربزرگ و مادربزرگ، فرزندان، همسر، خانواده همسر، همکاران، کارمندان و مدیران ارشد مشکل دارند و این بینهایت برایت طبیعی به نظر میرسد.
عادت کردهای که رنج ببری و زندگی نکنی و فکر میکنی که این همه طبیعی و عادیست. اما این فقط ظاهر قضیه است. فقط یک فریب بزرگ است. زیر همین آسمان و در شرایط کاملاً برابر کسانی هم هستند که با همین شرایط در نهایت آرامش و شادی درون زندگی میکنند. و کلید این آرامش و شادی از همان حقایقیست که تو فکر میکنی که میدانی و فکر میکنی اگر حقیقتی هم باشد که نمیدانی دور است و چنان هم دست یافتنی نیست.
این فریب بزرگی است و غافلی که در گوشه و کنار، دور از چشم تو خیلیها خیلی چیزها در گوش هم نجوا میکنند که یک جملهاش در یک لحظه میتواند پریشانیهای بیپایان تو را به پروازی آرام و شادمانه بدل کند و همه نفرتهایت را به عشق و من در گوش تو خواهم گفت.
به خاطر داشته باش که همه پریشانیهای تو فقط و فقط وقتی آغاز میشوند که فراموش میکنی لایتناهی هستی و تو تنها وقتی سقوط میکنی که از ابدیت خود، از اصل خود، از توی لایتناهی، از من دور میشوی و آنچه تو را به سعادت میرساند بازگشت تو به اصل خویش است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 33MB3 دقیقه













سلام به خدای بزرگ. استاد عزیز و استاد مریم دوس داشتنی. سلام گرم من به همه دوستای سایت
روز سی و هشتم سفرنامه.
دوست داشتم اول از همه از مریم عزیزم بابت این قلم بینظیرشون تشکر کنم. تک تک کلمات و جملاتی که مینویسید یه عشق و آرامش عمیقی بهم میده. اون سادگی اتفاق افتادن خواسته ها. ساده بودن درخواست خواسته ها. ساده بودن رسیدن به حس خوب و لذت از زندگی رو میتونم در جای جای متنتون حس کنم.
تو این روز به خودم یادآور میشم که قلبی که به قدرت و فروانروایی خدا ایمان داره و هر روز سپاسگذاری و بندگی این فروانروا رو بکنه، بی شک آرام ترین ورژن خودش رو خواهد یافت. جوری زندگی خواهد کرد که انگار داره روی ابر نرم و لطیف راه میره. جوری زندگی بهش لبخند میزنه و روی خوش نشون میده که انگار این شیوه بدیهی ترین شیوه زندگیه و اگه زندگی ای اینطور نباشه باید تو تعریف زندگیشککرد
“باید به سادگی باور کنیم که خداوند به شکل آنچه به سادگی به ذهنمان راه دادیم و در ذهنمان نگه داشته ایم، وارد تجربه زندگیمان میشود”
این جمله ساده ترین و راحت ترین راه برای خوشبخت شدنه. اینکه ذهنم رو تربیت کنم تا ساده فکر کنه. مسایل سخت رو ول کنه و بچسبه به آسونا. اگه مساله ای سخته هم اسونش کنه. مساله ای که تو هر خواسته ای شکل میگیره، نحوه رسیدن به خواسته است. وقتی ذهن رسیدن به اون خواسته رو با اما و اگر ها و مهمتر از اون، با چطور و چگونه ها و برنامه ریزی برای اون چگونه ها، راه رسیدن رو دشوارتر و دشوارتر و سخت تر کرد، جوری که تصمیم بگیرم بیخیالش بشم، با فکر خداگونه تصمیم به عمل بگیرم. بگم خدا بسادگی راه رو باز میکنه. من از تمام خلقت خدا آگاهی ندارم ولی آگاهم که این همه نعمت دستان خدا هستن. و خدا رو درخواست کنم ۱۰۰ در ۱۰۰ اجابت میکنه. پس آرام به خدا واگذار میکنم.
این فایل یاداور حضور مستمر خدا در زندگیست. خداییکه هیچ لحظه من رو فراموش نمیکنه. خدایی که در قلب منه. آرامش دهنده منه. نوید دهنده من به روزهای روشنه. یاداور عشق بی انتهای خدا به خودم و جهانه. یاداور مسیر رسیدن به ارامشه.
بی شک هیچ انسانی به ارامش و اسایش و ثروت نمیرسه مگر اینکه حضور خدار رو تو ثانیه ثانیه های ذهنش و قلبش احساس کنه. و برای برقراری این ارتباط همت کنه. عمل صالح به خرج بده. منطق فقیر رو کنار بذاره و با منطق خداگونه به زندگی نگا کنه.
اگر بخوام بهشتی بشم هیچ راهی جز یکتا پرستی وجود نداره. اما این راه یکتاپرستی اینقد آرام. دلنشین. ساده و بی انتهاست که هر کوچه پس کوچه اون پر از طنین لذت بخش و آرامش بخشه که بهت میگه تو بنده خالص خدایی. تو بنده عزیزشده خدایی. تو بنده لایق خدایی. به تو درود میفرستیم و این مسیر پر از نعمت پاداش بندگی خداست. پاداشی که وقتی یک هزارم یک قدم رو هم به سمت یکتا پرستی برمیدارم و حتی برای یه نجوا شیطان گونه، باور یکتاپرستی جاگذاری میکنم، دریافت میکنم. حتی وقتی که اون باور نهادینه نشده ولی قدم برای تغییرش برداشتم صدها آفرین از سمت خدا در قالب های مختلف روانه میشه. این است وعده خدا. خدایی که به وعده هایش صادقه و وعده هایش بسیار شیرین و لذت بخش. خدایا شکرت بابت این جهان زیبا. ممنونم که منو به دنیا اوردی تا بندگیتو بکنم و بیش از بیش باهات انس بگیرم و در سایه لطف و محبت و عشقت، لذت ببرم و غرق در شادی و لذت باشم. ممنونم که خدای من هستی. ممنونم که استاد عزیزی چون استاد عباس منش و مریم عزیزم رو سر راهم قرار دادی تا راه یکتا پرستی رو بهم نشون بدن. ممنونم بابت حضور تک تک بچه های سایت که خیلی دوستشون دارم. این سایت رنگ و بوی تو رو میده خدا. ممنونم که منو به شهر عاشقان خودت راه دادی تا از وجود تک تکشون درس محبت و لذت و زندگی کردن به معنای واقعی بگیرم. عاشقتم خدا.