آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 3

🐚سی و هشتمین برگ از سفرنامه من

به نام یگانه خالق بی‌همتا

” اطمینان لا به لای همه نگرانی هایت که تو را به هیجان می‌آورد، خداست.

عشقی که موجب فراموشی تمام دردسرهایت می‌شود، خداست.

فقط از سر راه خودت کنار برو… ”

به زندگی های زیبا و پرصلحی بنگر که چگونه صاحبانشان غرق در آرامش، احساس خوب‌ و تجربه زیبایی ها هستند. و تو هنوز هم نگران و خشمگینی از اینکه چرا همه چیز طبق برنامه هایت پیش نرفت!! مشغول حساب و کتاب کردن درباره احتمالاتی که شاید هرگز رد هرچند کوچکی از آن را هم در زندگی ات نبینی! وقت آن نرسیده که بجای این همه هیاهوی درونی، و نجواهای ذهنی که توجه‌ات را طوری جلب کرده که گویی تو خود میتوانی همه آنها را حل کرده و از پسشان برآیی، همه را کنار زده و با اطمینان، همه چیز را به انرژیی بسپاری که خود همه چیز است؟! همانکه با اشکال و از طرایق مختلف خودش را در زندگی ات متجلی می‌سازد. وقت آن نرسیده که دست از این همه حساب و کتاب شسته و به برنامه انرژیی که خود استاد برنامه ریزیِ از کوچکترین ذرات اتم‌ها گرفته تا بزرگترین آن که رهبری کیهان است، بسپاری؟ چطور است برای یکبار هم که شده همان نگرانی ها و مسائل را هم به خود آن انرژی بسپاری که در درون تو و برای تو شده تا هرآنطور که به آن شکل می‌دهیدر زندگی‌ات تجلی یابد؟ بیا و این فاصله‌ای که بین روح و ذهن افتاده را کم کنیم تا بلکه یکی شده و دوباره به ذات خداگونه‌ی خود بازگردیم! رها و تسلیم شو، برای هیچ چیز تقلا نکن، هنگامی که میدانی انرژی که بر همه‌چیز محیط است تمام بارهایت را به مقصد می‌رساند، این همه عجله و اضطراب برای چیست؟ فقط لذت ببر و ذهن و قلبت را بشوی از هرآنچه که به نحوی درحال پروراندن احساس بد به توست. تا زمانی که زیبایی های خیره‌کننده‌ای در این جهان وجود داشته، چرا به نازیبایی ها توجه کنی؟ به نظرت کمی همه چیز را جدی نگرفته‌ای؟ جهانِ زودگذری را که برای تجربه کردن خودت و علاقه‌مندی هایت خلق شده را چرا باید به جهنمی سخت بدل کنی؟ فقط چشم‌هایت را بشوی و همه چیز را ساده و زیبا ببین، تحسین کن و لذت ببر تا بهشت خودت را در همین‌جا تجربه کنی. طبیعی زندگی کردن را فرا بگیر، آسوده و با آرامش‌ زندگی کردن را؛ سلامت بودن و خوشحال بودن را؛ با عشق و احساس خوب بودن را؛ ثروتمند زندگی کردن را؛ تجربه تمام آرزوها و رویاها و نعمت‌های متنوع در زندگی‌ات را و… همه این‌ها بخشی از طبیعی زندگی کردنت می‌شوند و راهشان را به زندگی‌ات باز می‌کنند اگر که فاصله‌ با اصلت را کم کرده و با آن یکی شوی.