آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 6
آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.
قضاوت نکن. قضاوت، ارزیابی مداوم هر چیز به درست و غلط یا خوب و بد است. این ارزیابیهای مداوم، طبقه بندیها، نام گذاریها و تجزیه تحلیلها، گفتگوی درونی تو را به شدت آشفته میکنند. قضاوتهای تو چیزی نیست جز بازتاب نیاز شدیدت به تأیید شدن. چیزی نیست جز قیل و قال نفس که یکسره در حرافی است و نمیگذارد تو آرام باشی و خوب که نگاه میکنی این خود تو هستی که قضاوت میشوی. به گاه خشم از همه نفرت داری و به گاه شادی هیچ کس را از مهر و دوستی بی نصیب نمیگذاری. پس قضاوتهای تو تحت تأثیر درون تو هستند نه بیرون تو.
وقتی با چیزی روبرو میشوی لزومی ندارد که قضاوتش کنی. لزومی ندارد که تعیین کنی این گل زیباست یا زشت، این آدم که پاره ای از وجود خداست، خوب است یا بد، یا کار آن دیگری درست بود یا غلط، قضاوت نکن. نفس مدتی دست و پا می زند که حرافی کند و عاقبت از پا میافتد و تو آرام میشوی. کار تو این است که فقط باشی، فقط باش و تماشا کن و این آن چیزی است که باید یاد بگیری. مثل آن گل که فقط هست و تماشایت میکند و قضاوت را حتی نمیشناسد و خشم را، و کینه را، و حسادت را تمام آنچه که او تجربه میکند آرامش است، و در آرامش خود به دریا وصل است. به اصل خود و این همان است که تو در درونیترین لایههای وجودت همیشه به دنبالش بوده ای.
قضاوتهای تو محدودت میکنند. وقتی قبل از مواجهه با چیزی قضاوتش میکنی در حقیقت از تجربیات گذشتهات استفاده میکنی و این گذشته توست که آیندهات را رقم می زند. یعنی همیشه مثل گذشتهات هستی، همیشه در قالب گذشتهات زندگی میکنی. محدودی محدود.
قضاوت نکن! نفس حراف تو عاقبت ساکت میشود و خود متعالی تو فرصتی برای آرامش مییابد. فرصتی برای سکوت، فرصتی برای گوش کردن به اصلش، گوش کردن به خدا.
برای سه روز آینده: فقط برای سه روز قضاوت نکردن را تمرین کن. حادثهها را، آدمها را، موجودات را و هیچ چیز را قضاوت نکن. یاد بگیر که گاهی فقط باشی و تنها تماشا کنی موجوداتی را که برای هدفی خلق شدهاند.
یاد بگیر که جهان از خلقت هر موجودی هدفی داشته است و هر موجودی در هر جایگاهی که هست، به ظاهر خیر یا به ظاهر شر، در مسیر تکامل خویش است. در مسیر دارمای خویش.
با بیان این نکته برای اطرافیان، آن را در ذهن خود پایدار کن و بخشنده شو تا طبیعت در تو جاری شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 63MB3 دقیقه
سلام مونا جان.
کامنتت خیلی قشنگ بود.
زیبا و دلنشین نوشتی از قضاوت و مقایسه ی خود با دیگران.
یه سری وجوهِ تشابه دیدم تو کامنتت با خودم.
و دیدنشون تو کامنتت باعث شد یادم بیاد چقدر ادم ها با هم اشتراکات دارن.
چون به قول استاد، سیستم عصبی همه مون یکسانه.
منم مثال گل رو خیلی دوست دارم.
هر بار که میشنومش گوش هام زنگ میخوره.
کلا فایلهای ارامش در پرتو اگاهی شگفت انگیزن.
این فایل هم که جای خود داره.
چون دست رو مبحثِ مهم و تاثیرگذاری میذاره.
اتفاقا امروز با مامانم صحبت سر این بود که فلانی مراسم ازدواجش اوایل تیر ماه هست.
پرسیدم خونه شون کجاست، گفت فلان منطقه ی خوبِ تهران.
گفتم مبارکشون باشه، به سلامتی.
و بعد مامان بابامو تحسین کردم که چون خودشون اهل چشم و هم چشمی، حسادت، مقایسه، حسرت نیستن و همیشه خیر بقیه رو خواستن، به بچه هاشون یعنی ما هم یاد دادن خیر و شادی بقیه رو بخوایم و حسادت نکنیم.
نه اینکه من اصلا این حس ها رو نداشته باشم ها.
اما نسبت به سایرین، که میشنوم ازشون تو زندگی، خیلی خیلی سطح کمتری حسادت میکنم یا حسرت میخورم.
قضاوت میکنم گاهی، یعنی ناخوداگاهم میره روی قضاوت ولی وقتی اگاه میشم به خودم قطعش میکنم.
تلاشم رو میکنم که کنترل بهتری داشته باشم روی احساسات خودم.
فکر نمیکنم انسانی وجود داشته باشه که این احساسات رو نداشته باشه.
اما میشه محکم گفت بسته به کنترل ذهن ادمها، میتونن ویژگی هاشون رو هم کنترل کنن.
توجهشون رو بدن به تحسین به جای حسادت.
به تشویق به جای مقایسه.
به سکوت به جای قضاوت.
مونا جان ان شاالله تو موقعیت شغلی زیبایی مشغول به کار بشی.
برای خودت خلقِ ثروت کنی.
شاداب و پر انرژی باشی.
فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ
الهی شکرت