آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 6
آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.
قضاوت نکن. قضاوت، ارزیابی مداوم هر چیز به درست و غلط یا خوب و بد است. این ارزیابیهای مداوم، طبقه بندیها، نام گذاریها و تجزیه تحلیلها، گفتگوی درونی تو را به شدت آشفته میکنند. قضاوتهای تو چیزی نیست جز بازتاب نیاز شدیدت به تأیید شدن. چیزی نیست جز قیل و قال نفس که یکسره در حرافی است و نمیگذارد تو آرام باشی و خوب که نگاه میکنی این خود تو هستی که قضاوت میشوی. به گاه خشم از همه نفرت داری و به گاه شادی هیچ کس را از مهر و دوستی بی نصیب نمیگذاری. پس قضاوتهای تو تحت تأثیر درون تو هستند نه بیرون تو.
وقتی با چیزی روبرو میشوی لزومی ندارد که قضاوتش کنی. لزومی ندارد که تعیین کنی این گل زیباست یا زشت، این آدم که پاره ای از وجود خداست، خوب است یا بد، یا کار آن دیگری درست بود یا غلط، قضاوت نکن. نفس مدتی دست و پا می زند که حرافی کند و عاقبت از پا میافتد و تو آرام میشوی. کار تو این است که فقط باشی، فقط باش و تماشا کن و این آن چیزی است که باید یاد بگیری. مثل آن گل که فقط هست و تماشایت میکند و قضاوت را حتی نمیشناسد و خشم را، و کینه را، و حسادت را تمام آنچه که او تجربه میکند آرامش است، و در آرامش خود به دریا وصل است. به اصل خود و این همان است که تو در درونیترین لایههای وجودت همیشه به دنبالش بوده ای.
قضاوتهای تو محدودت میکنند. وقتی قبل از مواجهه با چیزی قضاوتش میکنی در حقیقت از تجربیات گذشتهات استفاده میکنی و این گذشته توست که آیندهات را رقم می زند. یعنی همیشه مثل گذشتهات هستی، همیشه در قالب گذشتهات زندگی میکنی. محدودی محدود.
قضاوت نکن! نفس حراف تو عاقبت ساکت میشود و خود متعالی تو فرصتی برای آرامش مییابد. فرصتی برای سکوت، فرصتی برای گوش کردن به اصلش، گوش کردن به خدا.
برای سه روز آینده: فقط برای سه روز قضاوت نکردن را تمرین کن. حادثهها را، آدمها را، موجودات را و هیچ چیز را قضاوت نکن. یاد بگیر که گاهی فقط باشی و تنها تماشا کنی موجوداتی را که برای هدفی خلق شدهاند.
یاد بگیر که جهان از خلقت هر موجودی هدفی داشته است و هر موجودی در هر جایگاهی که هست، به ظاهر خیر یا به ظاهر شر، در مسیر تکامل خویش است. در مسیر دارمای خویش.
با بیان این نکته برای اطرافیان، آن را در ذهن خود پایدار کن و بخشنده شو تا طبیعت در تو جاری شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 63MB3 دقیقه
به نام خدا
سلام استاد عزیز
چقدر قشنگ بود ، انگاری که باید یک نفر همیشه همراه من باشه و افکار و احساسم رو دست بگیره ، میدونم اون یک نفر خود من هستم
من هستم که میتونم خودم رو تغییر بدم
امروز حدود 10 روز هست که با کسی شوخی نکردم و نتیجه اش این شده که حدود احترامات بالا رفته . دیگه ترس از دست دادن رابطه ای که با شوخی کردن حفظ میکردم رو ندارم ، این یک نقص رو که ترک کردم چقدر نتیجه های ارامش بخش برام داشته
ولی امان از قضاوت و حسادت
استاد عزیز . من راجع به نواقصم یک مثالی میزنم
اونم اینه که دروغ ، شهوت ، پرخوری ، قضاوت ، حسادت ، خشم و … همه ی اینها مثل توله سگ هایی هستن که وقتی سوت میزنم همشون باهم میان
زمانی که یکیشون رو کتترل میکنم اون یکیا از دستم خارج میشن
قضاوت و حسادت از اون نقص هایی هستند که کنترلشون سخت هست
چون از درون کمبود دارم و از بچگی قضاوت شدم و راهی که فکر میکردم من رو اروم میکرده قضاوت بوده
من میخوام خلا درونم رو با نواقصم پر کنم و هرچی بیشتر از عمرم میگذره ،درونم تلنبار میشه از تمامی نواقصی که جای خدا رو درون قلبم ازم میگیره
به قول شما اگر به این فکر کنم که اون شخص یا اون شئ جزیی از وجود خداوند هست و برای امری روی زمین فرستاده شده ، دیگه قضاوت نمیکنم بلکه به جاش عشق میورزم
وقتی حالم خوبه دنیا رو گلستان میبینم ، حتی اگر کسی هم فحشم بده ، باز به روی خودم نمیارم و با عشق باهاش برخورد میکنم
ولی وای از روزی که حال درونم خوب نباشه اون لحظه است که قضاوت ها شروع میشه
باید این حسبن رو بکوبم و تخریب کنم تا بتونم به اون هدف والا که خداوند هست برسم
این کار سخته ولی شدنی ، باید کم کم و با عمل به آموزه ها و تمرین ها این مسیر رو برای خودم هموار کنم
عاشقتونم استاد عزیزم