مصاحبه با استاد | فرهنگ ناب «لا اِکْراهَ فِی الدّین»

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به استاد عزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به تک تک دوستانم

2=رفتار هماهنگ با قانون در مواقع برخورد با ناخواسته ها چیست؟؟

خیلی طول کشید وتکاملم زمان برد تا بتونم راهکار مناسبی در مواقع برخورد با ناخواسته ها پیدا کنم..

چون یک عمر باورم این بود که این ناخواسته ها از بیرون اتفاق افتاده، و خب منکه مقصرش نبودم!!

با این تفاصیل بازم در درون خودم قدرتی احساس میکردم برای مبارزه ومقابله با تضادها ونخواسته ها، که هر طور شده با زور بازوم با زور کلامم بازور رفتارم با تکیه بر عقل خودم اون تضاد وناخواسته رو از جلوی پام بردارم وهر طور شده ازش عبور کنم.

فقط خدا میدونه که چه زجرها کشیدم و چه سختی ها به خودم دادم همه عمر که کاری کنم اون بیرون همه چیز وهمه کس خوب وبی نقص باشند تا من هم بتونم نفس راحتی بکشم!!

ولی هر چقدر تلاش من بیشتر میشد تغییر مثبت بیرونی کمتر…و حتی اوضاع وشرایط بدتر وسخت تر هم میشد برام.

تا اینکه وارد این مسیر پرخیر وبرکت اگاهی وشناخت قوانین جهان هستی شدم..

وقتی از قوانین سر در آوردم، وقتی شما استاد قشنگ ومهربونم فکر خدا رو بهم گفتید وقتی بهم یاد دادید که بازی زندگی چطوریه وراهش چیه، تازه یه کم از مقاومتهام کم شد..

اونجاها که هربار میگفتید هر کسی مسئول صد درصد اتفاقات زندگیش هست، اونجاها که میگفتید برید گذشتتون رو نگاه کنید ببینید که چطور خودتون اون اتفاقات رو وارد زندگیتون کردید خواسته یا ناخواسته…

با تمام اما واگرها ومقاومت ها، من یه کم تونستم دست از سر کچل سرنوشت وتقدیر و خدا و خانواده و جامعه و …بردارم.

اونجا تازه تونستم بعد صدها بار که این جمله رو ازتون شنیدم، یه کم بهش یقین هم پیدا کنم وقتی گذشتمو کنکاش کردم و رد پای گند زدنهای خودم رو توی همه اتفاقات زندگیم دیدم…

اونجها که با ترسها وعجله ها ودودلی ها، با تکیه بر عقل ناقص خودم ویا تکیه بر عقل ناقص کسایی مثل خودم، همیشه زره به تن کرده وشمشیر به دست آماده باش نشسته بودم که برم به جنگ خدا وتقدیر وسرنوشت و آدمها وشرایط وحتی زمان ومکانها …

که نتونند زندگیمو، حالمو خراب کنند ومانع پیشرفت و شادی و خوشبختی من نباشند!!!!

یه کم که آگاه شدم گفتم بذار بیام از این به بعد از راه وروشهای استادم استفاده کنم ببینم استاد راست میگن؟ آیا قانون توی زندگی منم جواب میده؟

خب خیلی سخت بود برام که برعقل و حرف کس دیگه ای تکیه کنم، برای منی که عقل کل تر از خودم در جهان نمی دیدم، و باورم بر این بود که کسی نیست که بتونه خوب وبد من وزندگیم رو برام تشخیص بده!!

ولی بدون شک درست در نقطه عجز زندگیم وارد این مسیر شده بودم ودیگه راهی جز اینکه به حرفی کسی که کلی نتیجه توزندگیش گرفته از عمل به قوانین،گوش کنم.

از کارهای کوچیک ومسائل ومشکلات جزئی شروع کردم، یادمه اون موقعه ها داشتم خدا وقوانینش رو محک میزدم وتست میکردم، پیش خودم میگفتم ببینم خدای عباسمنش خدای منم هست؟

منم دوست داره؟ به منم کمک میکنه؟ مشکلات منم حل میکنه؟

شروع کردم تقلید کردن از شما ومریم جان در کل زندگیم، از نوع فکر کردن در مورد مسائل و از نوع حرف زدن و بیان و حتی از نوع رفتارهاتون، درسته که تقلید بود و قلبی نبود واز روی یقین نبود ولی خیلی کمک کننده بود.

اولین راهکاری که خیلی خیلی خیلی بهم کمک کرد تا بتونم به قوانین اعتماد کنم و اجراش کنم این بود که در مقابله با تضادها وناخواسته ها، دنبال حل کردن سریع ودفع ورفع کردن مشکل ومسئله دیگه نباشم.

که مثل گذشته بدو بدو استرس بگیرم که چرا اینطوری شد وای حالا چی میشه پاشم یه کاری بکنم که همه چیزو روبراه کنم….

همین کاری نکردن وبه قول خودم شیشه قورت دادن ونشستن بزرگترین قدم من وبا ارزشترین کار من در اوایل این مسیر بود.

خیلی سختم بود ولی میگفتم مینا یا باید انجامش بدی یا بمیری!!

چون سالها همه کاری کردی جز اینکه اوضاع رو بدتر کنی اتفاق مثبتی رخ ندادپس لطفا بشین سرجات وفقط هیچ کاری نکن…هیچ حرفی نزن..

سکوت کردن، نشستن به عنوان مشاهده گر اجازه داد من بتونم قلم بدست بگیرم وبنویسم، میشد روزها وشبها ساعت ها مینوشتم.

تمام چیزهایی که توی ذهنم بود، حرفهایی که با خودم وخداوند ودیگران وحتی در مورد شرایط داشتم…

شاید اون روزها از روی اجبار وبرای کنترل ذهن اینکارو میکردم ولی همون کار یا همون تمرین باعث شد من خیلی از رفتارها و گفتارهای غلط واشتباه و بد وآسیب زننده رو که همه ی عمر انجامش میدادم دیگه انجام ندم وتکرارشون نکنم.

وهمین تمرین باعث شد من یاد بگیرم نشستن و هیچ کاری نکردن رو!!!! در اصل نکردن وانجام ندادن کارهایی که در گذشته باعث بدتر شدن اوضاع وشرایط میشد.

یادمه اون تقلید کردن در رفتار وگفتار انقدر ادامه دار شد که شد جزئی از عادتهام ..

یادمه وقتی می دیدم اوضاع خوب پیش نمیره پامیشدم به زور هم شده میزدم از خونه بیرون، میرفتم توی مردم توی بازار توی فروشگاهها ، میرفتم قدم میزدم، میرفتم سمت طبیعت تا فکرم رو از اون موضوع دور کنم چون استادم بهم گفته بود اینکار جواب میده…

شاید داشتم به زور کنترل ذهن میکردم ولی در نهایت جواب میداد و من می دیدم تایم بیشتری تونستم تلاش بیخودی برای حل کردن ناخواسته ها وتضادهام نکنم.

چون اون اوایل هنوز بلد نبودم که جوری ذهنم رو مدیرییت کنم ویا جوری از کلام ورفتارم استفاده کنم که طبق قوانین همه چیز به نفع من رقم بخوره، پس بهترین کار همون هیچ کاری نکردن بود برام.

جلوتر که اومدم از سپردن چیزهای کوچیک کوچیک شروع کردم، اینکه بتونم با خداوند در اموراتم وحل مسائلم شریک باشم، به قول خودم اونموقعه ها که هنوز این خدای امروزم رو نشناخته بودم، بهش میگفتم خدایا 90 درصد کارو من جمع وجور میکنم 10 درصدشم شما زحمتشو بکش!!!!!!

میدونم که خدا اونموقعه ها کلی خندش میگرفت از حرفم ومیگفت بچه جان 100 درصد کارو من گردن گرفتم دارم انجامش میدم، شما یه دقه هیچی نگو فقط هیچ کاری نکن ، بشین سرت جات، نمیخواد شما کاری انجام بدی والله…که گند نزنی انقدر به کارای من!!!

هرچقدر بیشتر نشستم وبیشتر سکوت کردم وبیشتر خودم رو دیدم ودرونم رو، بیشتر برام روشن شد که همه چیز خودم هستم وهمه چیز رو خودم دارم وارد زندگیم میکنم.

سرسوزن که مسئولییت خودم وافکارم وگفتارم ورفتارم رو گردن گرفتم، فقط همون سرسوزن باعث شد، 90 درصد از اون اتفاقات وناخواسته های بد وتضادها وشرایط وآدمهای بد، از زندگیم حذف بشند.

اونجاها که من میگفتم ولش کن من نه میدونم نه می تونم، خدا خودش باید بیاد ودرستش کنه، من که فقط بلدم گند بزنم!!

اونجاها که میرفتم وهنوزم توشرایط ناخواسته اینکارو میکنم ولی آگاهانه، که میرم خودم رو سرگرم میکنم با دیدن فیلم کمدی یا رفتن به طبیعت یا خرید ویا هرکاری که بهم حس خوب میده،وقتی دیگه از دستم کاری برنمیاد واگه سهمی در اون مورد داشتم انجام دادم ….سعی می کنم اجازه ندم منتظر نتیجه موندن منو از پادر بیاره….

در گذشته همه کاری میکردم همه گندی میزدم بعد که همه چیز بدتر میشد نهایتش مجبور میشدم موضوع رو رها کنم برم یه قرصی چیزی بخورم بخوابم که نفهمم دوروبرم چه خبره تا بلاخره یه فرجی بشه!!

وحالا مدتهاست وهربار بهتر هم می تونم انجامش بدم، اینکه سهم خودم رو به کمک خداوند با پذیرش صد درصد مسئولیت اون موضوع وکل زندگی واتفاقاتش، انجام بدم و باقیشو اجازه بدم زمان درستش کنه، چون به زمان بندی خداوند اعتماد دارم.

حتی الان مدتهاست به خودم هم اعتماد دارم، چون میدونم من در حال خودمراقبتی هستم ودر مسیر درست ودارم آگاهانه زندگی می کنم و اگر ناخواسته ای پیش اومده بدون شک اومده به من درسی شیرین بده، این موضوع این آدم این شرایط اومده تا بهم بگه چطوری از زندگیم بعد عبور از این شرایط بیشتر لذت ببرم وبیشتر طعم خوشبختی رو بچشم وچطور به خواسته های قلبیم نزدیکتر بشم یا بهشون برسم.

وقتی آدم خودش میدونه داره با توکل وایمان پیش میره داره صدخودشو میذاره که درست زندگی وبندگی کنه، وهیچ عذاب وجدانی نداره، وقتی از خودش ومسیرش مطمعن هست دیگه به تضادها وناخواسته ها به چشم یه عذاب ویا بلاء نگاه نمی کنه…

بلکه اون رو نعمت وموهبتی از سمت خداوند می بینه که روحش ارتقاء پیدا کنه تا به اصل خودش نزدیکتر بشه، تا بتونه خیر وخوشی وشادی وسلامتی وثروت وعشق و معنویت بیشتری رو تجربه کنه….

به دوستانم پیشنهاد می کنم که برند فایل ظلم به خود از دیدگاه قرآن، رو گوش بدند، این آگاهیها کمک میکنه تا متوجه این باشیم که هیچکس در این دنیا اندازه خودمون به ما ظلم نمی کنه..

به خدا قسم که من بارها امتحان کردم تا زمانیکه این دهنم رو باز نکردم یا حرکتی انجام ندادم ونشستم کار خودمو کردم وداشتم زندگی خودمو پیش میبردم کاری به کسی نداشتم به الله قسم که کسی هم کاری بهم نداشته…

واین نشونه میده این منم که اتفاقات رو رقم میزنم، وگرنه حتی اگه حرف یا حرکت یا اتفاق ناخواسته ای پیش بیاد، اونقدری نمی تونه منو اذییت کنه یا ذهنم رو درگیر کنه، به جاش ازش استقبال می کنم و از خدا میخوام که بهم بصیرتی عطاء کنه تا بتونم حکمت ماجرارو درک کنم تا به نفع خودم همه چیز رقم بخوره…

این مینای الان که اینجوری مینویسه وداره سعی میکنه خیلی از این آگاهی های که درک کرده در زندگش استفاده کنه…

4 ساله داره شبانه روز فایلهای این سایت رو می بینه میشنوه ….

12 قدم منو متولد کرد وحرف زدن وراه رفتن یادم داد…فایلهای هدیه سایت وکامنت خوندن ونوشتن خوراکم توی این مسیر شدند و دوره ی بی نظیر هم جهت با جریان خداوند داره منو به استقلال کامل میرسونه….

جوریکه حتی پلک زدنم ونفس کشیدنم رو هماهنگ با ربم پیش ببرم چه برسه به افکارم وگفتارم ورفتارم…..

حتی اگه همیشه وهر روز توی این دل سپردگی وسر سپردگی موفق نباشم ولی خسته نمیشم، من انقدر باید این کارو ادامه بدم تا باهاش یکی بشم، چیزیکه هم باعث رضایت درونی منه وهم باعث رضایت ربم.ان شالله.

این (((دوره هم جهت با جریان خداوند)))لطف ورحمت وبرکتی از سمت خداوند بود و هدیه ای ارزشمند از سمت شما استاد قشنگم به من، که بتونم جوری زندگی وبندگی کنم که حس کنم جهان تماما خلاصه شده در من وخداوند.

مثل دعای توی مراسم ازدواج توی کلیساها که عروس ودامادها بهم میگن در هر شرایطی در سختی و اسانی ، در شادی و غم و….

دوره هم جهت با جریان خداوند منو به شکلی تغییر داد به لطف الله که توی خواب وبیداری رابطه ی منو خداوند به این شکل پیش میره، همینقدر صمیمی وعاشقانه وبا تعهد از روی مهر ومحبت…..دوتایی باهم وبا لذت….در تمام لحظه ها چه در شادی وغم..

وچه در سختی وآسانی…

باهم این مسیر رو طی می کنیم..

تنها شریک ورفیق و همراه وزوج و همدم و مونس ویار ویاوری، که می تونی صد درصد بهش تکیه کنی، هیچوقت رهات نمی کنه، هیچوقت تنهات نمیذاره، برای خودش چیزی رو نمیخواد و تمام هم وغمش خوشحالی توهست، بارها وسختی ها وناراحتی ها وبیماریهاتو گردن میگیره، تا تهش باهات میاد در طول مسیر زندگی حتی لحظه ای ازت غافل نمیشه، واز شادی وذوق کردنت انقدر خوشحال میشه که همش دوست داره کاری کنه که بیشتر شاد باشی بیشتر کیف کنی بیشتر لذت ببری…تازه هرجا خسته بشی کم بیاری بغلت میکنه توی مسیر ومیبردت به سمت جلو…

برات توی مسیر آواز هم میخونه ونوازشتم میکنه..

برکات ونعمت هایی که به شکل ارامش وامنیت واسودگی وخواب راحت وروان شدن کارها وآسانی در امورات زندگی وبه شکل آدمهای خوب ومهر ومحبتشون، به شکل سلامتی به شکل شادی به شکل پول ومادیات و امکانات زندگی …بهت عطاء میکنه میخواد بگه اینها منم، در همشون من رو ببین من رو حس کنم…من در همه چیز هستم و همه چیز از منه، تا توی ای بنده ی من در خوشبختی زندگی کنی.

دیگه واقعا چی میخوام؟؟؟

خدایا مهربانم پروردگارم حالا که هدایتم کردی حالا که منو در پناهت گرفتی، کمکم کن حتی لحظه ای ازت دور وجدا نشم. یاری ام کن قدردان نعمت های بیشمارت باشم وهمیشه به یاد داشته باشم که باتوست که من شاد وخوشبخت وسلامت وثروتمند و ارامم…

یاری ام کن تا در ناملایمات زندگی ملایم وصبور وآرام باشم ودر شادیها وخوشیها بسیار سپاسگزار وقدردان، که بدون شک هر دو گذرا هستند و زندگی هر لحظه در حال تغییر ودگرگونی هست، پس یاری ام کن، تا من در ایمان وتوکل و اعتماد به تو همواره ثابت قدم باشم.چون میدانم تویی تنها صاحب اختیارم و قدرت تمام جهان در دستان پر مهر توست.آمین

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به استادعزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به تک تک دوستانم

روز بیستم، روزشمارتوانایی تشخیص اصل از فرع!

راهنمای درون، هدایت خواستن وپیروی از هدایت!

یک عمر راهنمای من ذهن نجواگر وبیماری من بود، ذهنی که پاک به این جهان اومده بود اما در کنار ذهن‌های ناپاک و بیمار ونجواگر رشد کرده بود، تحت تاثیر باورهای اشتباه، یه سری آدم که اونام زنجیر وار از گذشتگانشون این باورهای مخرب واشتباه رو به ارث برده بودند و نمی تونستند و یا شاید نخواسته بودند که به صدای قلبشون گوش کنند…

من در تمام زندگیم اون دو صدا رو به طور واضحی میشندیم، صدای ذهنم وصدای قلبم، اما همیشه تحت تاثیر اتفاقات ناخوشایند و زندگی سختی که تو کودکی تجربه کرده بودم، انقدر ذهنم پر بود از منفی ها وترسها و اضطراب‌ها و تشویش ها، که به طبع سر وصدای ذهنم بیشتر به گوش می رسید.

انقدر صدای ذهنم بلند بود که نمی تونستم صدای قلبم رو به وضوح بشنوم…

خب در طول زندگیم خیلی جاها تلاش کردم ذهنم رو آگاهانه کنترل کنم تا بتونم ساکتش کنم تا بتونم صدای قلبم رو بشنوم ، همون صدایی که باعث امنیت وآرامش من میشد.

مثلا عبادت کنم، مراقبه کنم، سکوت کنم به طبیعت برم با بچه های خیلی کوچیک با حیون ها باپرنده ها بازی کنم و قرآن و کتاب بخونم و…..

اما همشون موقتی حالمو خوب،می کرد همیشه از درون حس تهی بودن داشتم…

تا اینکه به لطف الله مهربان با آموزه های شما استاد عزیزم درس زندگی گرفتم و تا حدودی به خودشناسی وخداشناسی و دیگرشناسی وجهان شناسی رسیدم..

هرچقدر خودم وخدای خودم رو شناختم، هرچقدر وقت گذاشتم برای اینکه فکر خدارو بخونم و بدونم ازم چی میخواد و دل به دلش دادم وبهش اعتماد کردم، بیشتر تونستم آروم بگیرم، صبور بشم وباعشق منتظر بمونم تا به اهداف وخواسته هام برسم..

کلا که یه سری از خواسته هام که حاشیه بودند و فیک و نادرست وبی اهمییت از دایره، اهداف وآرزوهام خط خوردند و پاکشون کردم..

وچون فهمیدم اصل چیه، رفتم سراغ اون خواسته هایی که برام ارزشمندی خلق میکنه و به رشد اعتمادبه نفس وعزت نفسم کمک میکنه و رسیدن به اون خواسته ها باعث رضایت درونی خودم، رضایت خداوند و گسترش جهان میشه..

خب برای رسیدن به اون اهداف وخواسته ها نیاز داشتم به یک راهنمای درون، به شنیدن صدای قلبم وگوش دادن بهش وعمل بهش، اونم موقعه ای برام اتفاق افتاد وهنوز به همین شکل اتفاق میفته که من هر روز تمرین ستاره قطبی رو به صورت مستمر به شکل گفتاری ونوشتاری در هر تایمی از شبانه روز انجام میدم..

من میخوام من میگم من حسم خوبه با اعتماد کامل میگم ومی نویسم، انگار که دارم یه لیست خرید رو می نویسم پولشم به اندازه کافی توی کارتم هست وحالا کافیه برم فروشگاه و اونارو از تو قفسه بردارم و کارت بکشم!!!

فرقش اینه که من لیست درخواست‌هایی به خدا میگم،ازش میخوام سهم ونقشم رو به قلبم الهام کنه هدایتم کنه و منم هوشیارانه هدایتها رو می پذیرم و وارد مسیرش میشم و نتایج به خوبی از راه میرسه…

کلا اینجوریه که یا همونموقعه الهامات میان و من انجامشون میدم یا اینکه در طول مسیر بهم گفته میشه…

واقعا زندگی به این روش زیباست…

به قول شما استاد عزیزم کنترل ذهن مساوی با تقوا داشتن…

یعنی من آگاهانه تمرکزم رو از صدای نجواهای ذهنم بردارم وبذارم روی شنیدن صدای دلچسب قلبم که بی شک همیشه هم به بهترین مسیرهاهدایت میکنه…

خیلی لذت بخشه خودت رو در دستان قدرتمند کسی فرض کنی که میدونی قدرت تمام عالم تنها در حیطه توانایی وقدرت خودشه فقط…

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به استاد عزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به تک تک دوستانم

روز شصت و هفتم، روز شمار زندگی من!

اول یه تشکر ویژه داشته باشم از شما استاد عزیزم ومریم بانوی عزیز دلم، بابت طرح وایده روز شمار تحول زندگی من، چون باعث شده من برنامه ریزی دقیق، وتعهدی قابل اجرا و علاقه ای بی حد به هر روز دیدن فایلها وگوش دادن مکرر وپی درپیشون در طول روز، ودرک بهتر و متفاوت تری از شناخت خودم ، شناخت خداوند وشناخت قوانین جهان هستی ودرک بهتر وبیشتری از اونچه که باور شماست ودارید و اونوهارو با ما به اشتراک میذارید داشته باشم، وهر روز خودم رو موظف بدونم در هر شرایطی فایل رو دانلود کنم گوش کنم و از درکی که نسبت به فایل داشتم دیدگاهم رو بذارم وچقدر این درک ها و باورهای جدید داره روح وروان منو ارتقاء میده جوریکه توی شخصیت وزندگیم اثرات مثبتش حس ودیده میشه ..بازم سپاسگزارم از شما دوتا فرشته ی زمینی..

استاد جانم در مورد اینکه ما مسئول خوشبخت کردن کسی نیستیم رو سالها پیش من براثر یه سری اگاهی ها بدست آورده وباور کرده وتوی زندگیم اجرا میکردم، یعنی این باور باعث شده بود من به شخصه فارغ از اینکه، دختر، خواهر، مادر وهمسر یه خانواده هستم اما سعی نمی کردم دیگران رو مسئول خوشبخت کردن خودم وخودم رو مسئول خوشبخت کردن دیگران بدونم، از خوابیدن سرتایمم گرفته تا اینکه چه غذایی بخورم یا نخورم، اینکه جه چیز رو دوست داشته باشم یا نداشته باشم، کجا برم یا نرم، چه کاری انجام بدم یاندم،چه چیز خوشحالم میکنه یا چه چیزی خوشحالم نمی کنه همه وهمه رو در کمال ادب واحترام وفارغ از اینکه عزیزانم چه توقعه ای ازم دارند رو برای داشتن حس ارامش وبه صلاح دید خودم انجام میدادم ومیدم، اونموقعه ها فکر وعقیده ام این بود که من باید مراقب خودم باشم وقتی من با خودم در صلح وآرامش باشم ومسیر علایق وهدفهام رو دنبال کنم می تونم برای عزیزانم هم مفید باشم ونظرم این بود وهست که هرکسی خودش مسئول زندگی خودش هست، این باور وعقیده باعث شده حال دلم اکثر اوقات خوب باشه شکر خدا اما اطرافیانم در گذشته بیشتر والان خیلی کمتر از اینکه من چنین اخلاق ورفتاری دارم ازم گلمند میشن…

در گذشته سعی میکردم از دید روانشناسی بیام این سبک زندگیم رو به دیگران توضیح بدم تا قانع بشن یا اونهام اینطوری باشند …

اما از وقتی با آموزه های شما آشنا شدم و شروع به قرآن خوندن با باور جدید کردم به این درک رسیدم که من حتی مسئول خوشبخت کردن فرزندم هم نیستم، یعنی به این درک رسیدم که ما روح های مفردی هستیم، وهر کدوم از ما بر اساس باورها ودرکی که از جهان به مرور پیدا میکنه شخصیت و تجربه های زندگیش شکل میگیره، هرکسی نسبت به شرایطی که فقط وفقط مختص به خودش هست فکر میکنه، حرف میزنه و عمل میکنه، یعنی هیچکس نمی تونه ذهن وفکر ورفتار در نهایت باور شخص دیگه ای رو تغییر بده، یکی نسبت به شرایط زندگیش تو سن خیلی کم مسیر درست الهی رو پیدا میکنه و قوانین آفرینش رو درک میکنه یکی تو میانسالی ویکی هم هیچوقت تا پایان مرگ نمی فهمه هدفش از اومدن به این دنیا چی بوده…

در مورد سوال دوستمون هممون همین شکلی تا حدودی باور داریم، من خودم به عنوان یه مادر سالهاست چون فرزندم پدرش به رحمت خدا رفته خیلی جاها نسبت بهش حس مسئولییت می کنم، اما سریع به خودم میام ومیگم اگه همین الان بمیرم چی؟ پسرم خودش باید بتونه از پس خودش بربیاد، خودش مسئولییت های زندگیشو پیدا کنه تلخ وشیرین زندگی رو بچشه، تا رشد کنه، چون این رو که میگم واقعا درکش کردم این جمله که شما هم تو فایلهاتون گفتید، اینکه ما تنها بدنیا میایم وتنها از دنیا میریم حالا تو مسیر رشد ما یه سری افراد به اسم پدرومادر وهمسروفرزند وخواهر وبرادر…هستند که موقعه مرگ هیچکدوم با ما به اون دنیا نمیان وحتی اگه دو نفر یاچند نفر توی خانواده بر اثر حادثه ای فوت بشن، اون چیزیکه من از آیات قرآن درک کردم بعد از خروج روح هرکسی نسبت به اعمال( فرکانسهای) این دنیای مادی ، توی اون دنیا باز هم در مسیر تجربه های خودش قرار میگیره واین اسم و پیونده ها و…‌همه چیز موقعه مرگ از بین رفتنی هست…

حالا این درک چه کمکی بهم کرد؟ اینکه باور کنم نه من می تونم کسی رو خوشبخت وبد بخت کنم نه کسی می تونه من رو خوشبخت یا بد بخت کنه، چرا؟؟؟

چون جهان نسبت به فرکانسها( افکار وگفتار واعمال) هرکس بهش بازخورد نشون میده، واین خوبی وزیبایی قوانین خدواند واین جهان است، که خداوند هم توی کتابش چندین بار اینو بیان کرده که هرکسی به اندازه تلاش خودش پاداش میگیره وبه هیچ کس کوچکترین ستمی نمیشه..

یعنی چی؟

تواین دنیای مادی از صبح تاشب آدمهای زیادی در تلاش هستند تا به خوشبختی به سلامتی به ثروت به معنوییت برسند حالا هرکسی نسبت به باور وعقیده ی خودش..

یکی از طریق دزدی ، اختلاس و ربا و…اینا به پول وثروت میرسه..

یکی از راه درست وحلال و خداپسندانه…

جهان به هر دو پاسخ مثبت میده، اما کسایی ،طعم ارامش وخوشبختی رو میچشن که از مسیر درست وخداپسندانه رفته وبه نتیجه رسیده باشند…

توی خانواده هم همینطور، پدر خانواده می تونه خیلی ادم درستکار و تلاشگر و خداشناس و..باشه اما فرزند خانواده ( نوح وپسرش) یا زن خانواد( لوط وهمسرش) در مسیر نادرستی باشند..

هرکسی مسیر تجربه های خودش رو میره…

یعنی امکان داره مرد خانواده تو کسب وکارش ورشکست بشه وفک کنه چه اسیب بزرگی به زن وبچهاش زده اما همین تضاد باعث بشه که توانایی های همسرش وفرزندانش بروز پیدا کنه واونهارو در مسیر پیشرف وخودشناسی وخداشناسی قرار بده…

یا گاها دیدیم مادر خونه خیلی نسبت به امورات فرزندانش سهل انگار وبی خیال بوده اما فرزندانش مستقل و قوی وخودکفا بار اومدن…

همین منو خواهرام وبرادرم ومادرم به خاطر اینکه پدرم نه داشت ونه خواست که ماهارو ساپورت مالی وعاطفی کنه ، برا همین هم مادرم وهم ماها 5 تا از دوران نوجوانی روی پای خودمون ایستادیم ومستقل بار اومدیم و اتفاقا خیلی هم برای ما خوب شده،چون اطرفمون داریم می بینیم که پدرهایی که حتی بعد ازدواج بچه هاشون نسبت بهشون احساس مسئولییت میکنن و بچه هاشون توانایی ها واستعدادهاشون تو نطفه خفه شده وبدون حمایت خانوادشون نمی تونند احساس خوشبختی ارامش ومستقل بودن کنند…

این درک من، باعث شد چقدر راحت دست از سرزنش پدر ومادر و اطرافیان، و دولت و قوانین کشور و حتی خداوند بردارم، چون من میدونم در دل هر تضادی برای من خیری هست عظیم، و خوشحالی وناراحتی، وموفقییت و بدبختی من، فقط وفقط مختص به من هست وبرای من…

وهیچکس هیچ تاثیری توی احساس خوشبختی یا بدبختی من نداره، توی سلامتی وبیماری ومعنوییت وهمینطور فقر یا ثروت من…ونه من تاثیری بر دیگران دارم..

چون همه ی اینها درونیه وبرگرفته از افکار واحساسات و گفتار واعمال من وهرکسی…

..

خوشحالم به خاطر این درک وباور ، که از زندان وقفسی که یک عمر اسیرش بودم رهام کرده..

الهی هزاران بارشکر خداوند رو بابت درک قوانین جهان هستی وکلامش در قران ودرک کلام شما استاد عزیزم..

در پناه امن خداوند باشید در خیر وخوشی هر لحظه وهمیشه انشالله…