مصاحبه با استاد | پاداش های جهان به «استمرار در مسیر درست»
سوالات:
- از زمانی که قانون زندگی را شناخته اید، چگونه در لحظات نا امیدی، ذهن خود را کنترل می کنید و دوباره به مسیر هماهنگ با قانون بر می گردید؟
- چه باوری در شما باعث شده که اینقدر با انگیزه و بدون توقف این مسیر را همچنان ادامه دهید؟
مفاهیمی که استاد عباس منش در این فایل توضیح داده اند شامل:
- باورهای پشتیبان برای استمرار در مسیر درست؛
- در فرایند تحقق خواسته ام، “سمت من” چیست؟
- مفهوم عملی “ثبات قدم در مسیر درست”
- چگونه در مسیر خواسته ام ثابت قدم بمانم و ناامید نشوم؛
- تفاوت میان، تسلیم بودن دربرابر خداوند با “تسلیم شدن در برابر مسائل”
- مسائل پیش رو، بازخوردهایی جهان به فرکانس های ماست. پس به جای نگرانی و ناامیدی، کافی است روی بهبود آن فرکانس ها کار کنی تا راهکارها خود را ظاهر کنند؛
- با ” استمرار در مسیر”، است که فرد ایرادهای شخصیتی خود را می شناسد، اصلاح می کند و به همان میزان نیز شرایط زندگی اش به سمت بهتر، تغییر می کند. وگرنه حرکت های یویویی مثل رژیم های غذایی بیهوده ای است که هرگز به نتایج پایدار نمی انجامد؛
- درک قانون + تصحیح مداوم مسیر به کمک این درک = ساختن زیباترین روزهای زندگی، از دل سخت ترین روزهای زندگی؛
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری مصاحبه با استاد | پاداش های جهان به «استمرار در مسیر درست»78MB23 دقیقه
- فایل صوتی مصاحبه با استاد | پاداش های جهان به «استمرار در مسیر درست»22MB23 دقیقه














به نام خدا
آنچه من از این گام میفهمم این است که با تمرکز بر احساس خوب، با استفاده از اهرم رنج و لذت و خودداری از ناامیدی و جولگیری از دلسردی، میتوان به استمرار در مسیر درست ادامه داد و به موفقیت رسید. اگر من بپذیرم که مسئولیت زندگی من بر عهده من است، پس باید این را هم بپذیرم که وظیفه من این است که قطع نظر از نتیجه و طول نتیجه، با تمام توان حرکت و تلاش کنم و ادامه دهم. کنترل ذهن، اساسیترین اهرم در جهت نیل به خواسته و دوری از ناامیدی است. این من هستم که باید در طول مسیر، ایمان داشته و ثابتقدم باشم و در برابر مشکلات تسلیم نشوم. باید بین تسلیم در برابر خداوند و تسلیم در برابر مشکلات تفکیک قائل شوم و از اختلاط آنها با یکدیگر جداً بپذیرم. چه بسیار مواقعی که مسائل و مشکلات و موانع را به حساب خدا گذاشته و خدا را دخیل در نرسیدن به هدفم دانسته و گمان کردهام که خواست خدا این بوده است که من به توفیق نرسم؛ در حالی که خواست خداوند مهربان، رسیدن من به خواستهام و موفق شدن است. من حق ندارم ناامیدی و تسلیم شدنم را بر عهده خدا فرافکنی و به اراده خداوند منتسب و به نوعی رو به جلو فرار کنم و با تظاهر به ایمان به خدا، در حقیقت ایمان به خدا نداشته باشم و تسلیم مشکلات شوم. من باید به مسیر ادامه دهم و باورهای خودم را اصلاح کنم تا نتیجه محقق شود. من باید ادامه دهم و مسائل و مشکلات و موانع را برطرف کنم تا به هدفم برسم. ادامه راه، بررسی کار، رفع مشکلات و اصلاحات لازم، شرط موفقیت است که البته همه اینها نیازمند ایمان قوی به خداوند مهربان و باور درست به قوانین الهی و اجرای درست آنها است. بدیهی است که باید دانش و تواناییها و مهارتهایم را برای رسیدن به هدفم ارتقا دهم تا بتوانم از نظر فیزیکی نیز درست عمل کنم. خداوندا من را به مسیر درست هدایت کن؛ به مسیر کسانی که به آنها نعمت عطا کردی و نه آنان که مغضوب تو قرار گرفتند. الهی آمین