مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر

به نام آرام جانها

استاد جان سلام و مرسی بابت اینهمه

راهنماییهای خوب و خالصانه که عشق خدا توش موج میزنه و هر بار که فایلهاتونو گوش میدم و میبینم انگار خدا داره به من میگه سعیده اینا ناگفته های من با تو هست که گفتم سید حسین عباسمنش بهت بگه خوب گوش کن تا هدایت بشی و مقام بندگیت ارتقا پیدا کنه .

حس میکنم بندگی واقعی خدا رو واقعا خالصانه و با جون و دل لمس کردید و خدا هم عاشقانه داره خداییتون رو میکنه . امیدوارم به زودی من هم به اینهمه باور قلبی و یقین در مورد پرودگار مهربانم برسم هر چند که توی این مدت با عنایت خود حضرت دوست و فایلهای شما خیلی عالی پیش رفتم و حالم عالیه و خدا رو خدای فراوانی میدونم و کریم و مهربان و دوست میبینم و نشانه هاش رو به چشم میبینم که شاید تا حالا اینقدر عمیق نمیدونستم .

سوالهای من زیاده ولی چون شما خودتون فرمودید هر چه میخواهد دل تنگت بگو میخوام بپرسم و امیدوار هستم که جوابمو میدید

اول اینکه چطور هماهنگی بین خواستن هدف با رهایی اون هدف ایجاد کنیم این سوال بنظر من یک سوال کلیدی هست چون خواستن تجسم میخواد ارسال فرکانس و ارتعاش هماهنگ میخواد ولی وقتی خواسته رو رها میکنیم دیگه تجسمش نکنیم آیا بهش فکر نکنیم تا بهش برسیم ؟ اگه بهش فکر نکنیم چطور ارتعاش میفرستیم ؟

اصلا چطور خودمون رو قانع کنیم که در بود و نبود اون هدفمون در اصل آسمون خدا همون رنگه و الان باید حسمون رو خوب نگه داریم تا به هدفمون برسیم؟

یعنی یقین کنیم که ما بدون داشتن اون هدفمون هم خیلی خوشبختیم وقتی تمام وجودمون اشتیاق به رسیدن به اون هدف هست؟

این سوال اصلی من هست استاد عزیز

اصلا چطور وقتی هدف و خواستمون رو رها میکنیم دوباره اشتیاق سوزان و انگیزه قوی بهش داشته باشیم تا با سرعت بیشتر دریافتش کنیم؟

دوم اینکه تو بحث الهامات چطور میتونیم همواره توی فرکانس دریافت الهامات باشیم و لحظه به لحظه از جانب خود خدا بهمون الهام بشه ؟

سوم اینکه وقتی یه کسی از بچگی باور و اعتقاد به صبر رو خانواده بهش القا کردن و واقعا وقتی صبر میومد کاری رو کنسل میکردن الان چطور میتونه باور جدیدی توی خودش ایجاد کنه با اینکه درونش داره فریاد میزنه که اینکار رو بکن درسته حالا صبر میاد و تفکراتش رو بهم میریزه این شخص باید چه باوری برای خودش ایجاد کنه تا راکد نمونه و کارشو که قلبا قبول داره انجام بده؟

و در آخر اینکه

استاد جون شما میگید که به خدا اجازه بدیم که هدایتمون کنه من که تمام وجودم خواهش از خداست برای هدایت شدنم و نشانه های هدایتش رو تایید میکنم و از خود مهربانش هم در این مسیر صبوری برای هدایتم میطلبم دیگه چطوری باید اجازه بدم به خدا تا هدایتم کنه من دوست دارم به هدفم برسم تا بتونم رسالتم رو به انجام برسونم

راستی از مدیتیشن و نیروهای مزاحم هم اگه توضیح بدید ممنون میشم چون من با مدیتیشن خیلی آروم و هدایت میشم ولی به خاطر این موضوع چند وقته مراقبه نکردم و حس میکنم که روحم بهش شدیدا نیاز داره اما جرات نمیکنم و این قضیه منو بین زمین و هوا معلق نگه میداره .

پیشاپیش از لطف بیکران و عشقی که برای پاسخ دادن به سوالهام میزارید سپاسگزارم