مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر

سلام خدمت استاد عزیزم, آقا سید حسین عزیز و گل

یه سوال تو ذهن من هست که فکر می کنم می تونه در ذهن خیلی از کسانی که با اساتید موفقیت روبرو می شوند وجود داشته باشه, خصوصا اون دسته از اساتید موفقیت که اساس کارشون قانون جذب هست و مکتب فکری و آموزه هاشون بر اساس این قانون بنیان گذاشته شده.

در واقع در بین برخی از مردم این نوع نگاه وجود داره که این دسته از اساتید اگر موفقیتی هم دارند به خاطر تدریس این قانون هست و خوب بعید نیست که وقتی کسب و کارش بر اساس این قانون باشه, یه کم یا حتی بیشتر از یه کم در مورد اون قانون و گستره عملکردش اغراق بکنه.

شاید برخی دیگر از دوستان حاضر در این خانواده صمیمی هم اذعان کنند که اگر بخوایم کمی به نجواهای شکاکانه ذهن مون گوش بدیم (خصوصا اون جماعتی از ما که مثل من ذهن شکاکی دارند), احتمالا ذهن مون داره تو گوشمون پچ پچ می کنه که: قانون جذب دیگه چه صیغه ایه بابا؟؟ حالا یکی دو بار هم یکی دو تا نشونه دیدی, به جاش صد تا نشونه برعکسش رو هم دیدی, این بنده خدا که اینقدر داره میگه من با این قانون موفق شدم, خوب به خاطر اینه که داره همین قانون رو درس می ده, کسب و کارش رو همین قانونه. معلومه که یه کم باید شلوغش کنه.

فکر می کنم همه متوجه منظور من شدین, حالا سوال من از خود سید حسین عزیز که خیلی ازش چیز یاد گرفتم اینه که: حسین جان, خدا وکیلی, این تن بمیره :)), چقدر در مورد قانون جذب واقع بینانه صحبت می کنی و چقدر با اغراق؟ اون جاهایی که قانون جذب توی زندگی خود تو هم جواب نداده یا نمیده, چطوری به مسئله نگاه می کنی؟ آیا اون شرایط رو یک مثال نقض برای قانون به حساب میاری یا یک استثناء؟ با این ذهن شکاک نجواگر لجباز یه دنده چه باید کرد؟ خصوصا وقتی که کلید می کنه روی “منطق” و به اصطلاح خیلی مکانیکی و منطقی می خواد به همه چیز نگاه کنه؟ با یک قیافه حق به جانب وایمیسه جلوت, با یه نگاه عاقل اندر سفیه نگات می کنه, یه پوزخند می زنه می گه بفرما! اینم از قانون تون! تحویل بگیر! این یکی رو دیگه چی می گی؟ نکنه می خوای بگی اینم تو جذبش کردی؟ و…