مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر

توصیه به خودم: رها باش…و همه چیز رو بسپار به خدا….از سر راه خدا کنار برو…بزار کارش رو بکنه…اینهمه وقت خودت خواستی همه کار هارو انجام بدی…چی شد؟؟؟به خدا اعتماد کن…چرا اینهمه ترس؟چرا اینهمه نگرانی؟چرا اینهمه فکرای مزخرف؟اعتماد کن…رها باش…رهای رهای رها…یه اعتماد بی چون و چرا…خودش درستش میکنه…سرت تو کار خودت باشه..و تلاش کن کارت رو عاااالی انجام بدی و تایید و تشویق دیگران اصلا برات مهم نباشه…کارت رو عالی انجام بده و بقیشو هررر چی که بود بسپار به خدا…با خدا بیشتر حرف بزن بیشتر بسپار بهش بیشتر بهش اعتماد کن….فاصله بگیر از دنیای آدما..فاصله بگیر از شرک..از جلب توجه…از ریا..دروغ…غیبت…فاصله بگیر از هر چی که فاصله میزاره بین تو و اصلت..

تا وصل بشی به اصل تا برات کاری کنه که متحیر بمونی…تا بهت بده هررر چیزی که میخوای رو…تا کنده بشی از دنیای ادمایی که همه چیز رو در دنیای بیرون جست و جو میکنن و شرک میورزن و شرک میورزن…

بیا بیرون از قید و بند ادما و دنیای محدودشون…

خواسته ی من:دلم میخواد انقدددد رها باشم که هیجی نتونه منو زنجیر کنه به خودش…

دلم فاصله میخواد از اون فاصله هایی که استاد عباسمنش داره…انگار داره تو یه دنیای دیگه ای زندگی میکنه…دغدغه های مارو نداره…محدودیت های ذهنی مارو نداره..اصلا انگار یه جایی جدا از همه چیزه که فقط خودشه و یه عااالمه خیال راحت یه عااالمه ارامش…دلم میخواد رها باشم از نگاه های مردم..از هر چیزی که باعث میشه ازادیم خدشه دار بشه…دلم یه رهایی عجیب و غریب ذهنی میخواد..دلم میخواد پر باشم از توکل از ایمان از یقین از ایمان به غیب از توحید..

توحید رهایی میاره قدرت میاره نترسیدن میاره جسارت میاره و انقدددد بهت میبخشه که فاصله میگیری… از همون فاصله ها که من عاشقشونم….

من دلم میخواد زندگی رو در تمام جنبه هاش با تمام وجود زندگی کنم….

دلم میخواد بزرگ بشم تا رها بشم ثروتمند بشم تا رها بشم…عاشق بشم و حالم از این بهتر و بهتر و بهتر بشه…پس باید از سر راه خدا کنار برم تا رها بشم تا پرواز کنم…

الهی شکرت…