مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر - صفحه 207 (به ترتیب امتیاز)

با سلام به استاد گرامی

واقعا خداوند را سپاس گزارم که همین الان این حس را بهم دست داد که بیام سوال اساسی که در ذهنم بود را بنویسم و به امید آنکه جوابش را خواهم یافت.

من هفته پیش برای امتحان نهج البلاغه که داشتم رفتم و کتاب پیام امام جلد دوم را که در مورد تفسیر نهج البلاغه هست مطالعه کردم و در این حین یک تناقض عجیبی در ذهنم به وجود آمد

در آن کتاب نوشته بود : از آرزو های دراز و بلند پروازانه بپرهیزید که یکی از دشمنان خطرناک سعادت انسان هست و از شگفتی های این آرزو این است که هر چه انسان پیشتر میرود جاذبه های کاذب آن بیشتر میشوند.

و در یکی از جملات قصار نهج البلاغه آمده بود :‌ “من اطال الامل اساء العمل؛ آن کس که آرزوهای خود را طولانی کند، مرتکب اعمال بدی می‌شود” و سپس مردم را به زهد دعوت کرده و اشاره میکند که زهد در سه چیز تعریف میشود که یکی از ارکان آن کوتاهی آرزو هاست .

همچنین میگوید که اجل انسان خیلی زود تر از آنکه به آرزو های خود برسد می آید و این چیزی است که باعث میشود انسان به آرزو های دور و دراز خود نرسد

اما در آخر آن کتاب (کتاب تفسیر امام) آمده که :‌ “البته نباید فراموش کنیم که که اصل وجود آروز و امید به آینده برای انسانها انگیزه حرکت و تلاش و کوشش و فعالیت است . وجود امید و آرزو در انسان عیب نیست بلکه حسن است و بدون آن زندگی کردن بسیار مشکل است اما آنچه مایه بد بختی می شود آرزو های غیر منطقی و بیش از حد و دور و دارز است ”

و سپس یک حدیث از پیامبر به عنوان یک اصل اساسی آورده که می فرماید : امید و آرزو مایه رحمت برای امت من است . اگر نور امید نبود هیچ مادری فرزندش را شیر نمی داد و هیچ باغبانی نهالی نمی کاشت .”

حال با این توصیف من به رویا ها و آرزو های خود که فکر میکنم میبینم آیا با این وضعی که دارم (متوسط از لحاظ مالی ) آیا واقعا آرزو های طولانی شمرده میشوند ؟ آیا نباید به دنبال آرزو های خود بروم ؟ یا آرزو های خود را کوچکتر کنم ؟

و سوال مهم تر اینکه آیا خود شما که در ده سال اخیرتان زنگدیتان تفاوت های شگفت انگیزی کرده و به بسیاری از رویا ها و آرزو های بزرگ خود رسیده اید آیا این ها مصداقی برای رسیدن به رویا ها و آرزو های بزرگ هستش یا اینکه آرزو های بزرگ در توصیف شما چیز های دیگری هستند ؟‌؟‌