مصاحبه با استاد | تفاوت «تسلیم بودن دربرابر خداوند» با «تسلیم شدن دربرابر مسائل»

با سلام به همه

نمیدونم از کجا شروع کنم

آخرین فایلهای که استاد چند روزه رو ی سایت داره میگذاره مربوط به زندگی آزاده و مسیر زندگیش از تهران به امریکا و زدن سالن آرایش در اونجاست که یک قسمت مهمی از زندگیش مربوط به جدایش از همسرشه.

تصمیم گرفتم روی این قسمت از صحبتهای استاد که در مورد نوع رابطه عاطفی ایشان با مریم خانم و توحیدی که این نوع نگاه به آن نیاز هست صحبت کنم.

حدود پنج سال پیش که با استاد آشنا شدم دغدغم مسایل کاری و اقتصادی بود ولی وقتی تو داری روی خواسته هات کار میکنی کم کم چیزهای دیگه هم برات مطرح میشه و خواسته های واقعیت رو میاد . یادمه فایلهای استاد چه پولی و چه رایگان رو تو خونه که میگذاشتم با همسرم گوش میدادیم و در موردش صحبت میکردیم. رابطه عاطفی ما عالی نبود(عاشق هم نبودیم) ولی خوب بود .یکی از چیزهایی که وقتی در خلوت خودم وقتی مینوشتم و یا در موردش فکر میکردم میدیدم عشق در اولویت اول بود . بعدیاد حرفهای استاد می افتادم که کائنات خودش در ۹۵ در صد مواقع بوجودش میاره (چون هر دو داشتیم فایلها رو گوش میدادیم) و اگر هم در ۵ در صد درست نشه خودش این رابطه رو در صلح و آرامش قطع میکنه .

راستی یک چیزی که در طول این مدت هر چه جلوتر می رفتم بیشتر بهش فکر میکردم حضرت ابراهیم و توحیدش بود و به خدا میگفتم خدا من فقط توحیدت رو می خواهم .

میخواهم واقعا این رو شده اندازه اپسیلونی تجربه کنم .

چطور ابراهیم زن و بچش رو توبیابون رها کرد و بعد از ۱۷ سال اومد که سر بچش رو زبح کنه. این رو میخواهم بفهمم و حاظرم توی این مسیر بیام و تجربش کنم.

خلاصه منی که مشرک بودم و تمام زندگیم خانوادم بود و دقیقا مثل استاد منم عاشق پسرم بودم واز بچه گی همه جا مثل یک دوست حامی درس , ورزش , شادی, مسافرت , کنکور,سربازی و چیزهای دیگش بودم

داستان تحول در زندگیم از پارسال با درخواست جدایی همسرم از من آغاز شد البته شروع این مسیر توحیدی ۴ سال قبلش ؛از قطع وابستگی من به پدرم شروع شد که خدا یک داستانی برام ایجاد کرد که بدون هیچ درگیری, منی که هر روز با پدرم تماس تلفنی داشتم دیگه ارتباط در حد سالی یکی دو بار برای اعیاد و تولدها بود و در واقع خدا از اینجا شروع کرد و گفت توحید منو میخواهی و دیگه نمی خواهی مشرک باشی خوب پس اولیش پدرته که ۵۰ سال بهش وابسته بودی و در واقع خدات اون بود و به جای اینکه بندگی منو بکنی و از من کمک بخواهی فقط از اون کمک میخواستی .

دومیش همسرته که باز از ترس اینکه اگر جدا بشی تنها میشی هیچ وقت دنبال من نیومدی پس حالا که عشق میخواهی و تجربه عشق پس از اون هم باید بگذری .

شبی که پسرم از طرف همسرم اومد و گفت مامان جدایی می خواهد اولش شوکه شدم ولی بلافاصله ندایی بهم گفت چی شد مگه توحید نمی خواهی مگه عشق نمی خواهی پس تسلیم باش . پس قبول کردم و از اونجا که خدا میدونست من نیاز به تکامل دارم علیرغم طلاق ما با هم حدود یکسال در همون خونه بودیم . برام جدایی خیلی سخت بود ولی در طول اون مدت کم کم تونستم با موضوع کنار بیام و قبول کنم که واقعا این زندگی تاریخش اکسپایر شده .در واقع همه چیز در اون خونه اکسپایر شده بود .چون سهم من از خونه نصف بود در واقع باید خونه رو هم میفروختیم . آخر همون سال هم من بازنشسته می شدم .در واقع برای همین من قبول کردم اول سال جدا بشیم بشرطی که آخر سال با بازنشستگی من خونه رو بفروشیم .

اردیبهشت امسال که من بازنشسته شده بودم و میخواستیم خونه را بفروشیم مصادف شد با فوت بابام

(که در واقع اینم داستان جالبی داشت روز بستریش و تمام روز من با هاش بودم منی که در طول پنج سال شاید پنج بار دیده بودمش و زمانی که ایست قلبی کرد من قبلش بردمش تو راهرو بیمارستان راه رفت و وقتی گذاشتمش توی تخت جلوی خودم قلبش ایستاد. اینجا بود که فهمیدم وقتی میسپاری بهش و میگی من فقط توحیدت رو می خواهم چطوری خودش بهترین برنامه ریزی رو می کنه . خیلی ها در طول این ۵ سال به من میگفتندکه بابات سرطان داره اگر بمیره عذاب وجدان میگیری . پیش خودم فکر میکردم و میدیدم که این مسیر با توحید و خروج از شرک شروع شده پس خودش باید راهنماییم کنه که آخرش هم کرد )

بعد از اتمام کارهای بابام فروش خونه رو انجام دادیم و خیلی راحت در عرض دو هفته فروش رفت و ظرف یک ماه کاراش انجام شد

و از اون جالبتر این بود که روز آخری که کار خونه تمام شد مرحله بالاتر توحید شروع شد و اون قطع ارتباط با پسرم بود تنها فرزندم .

یادمه روزهای اولی که بدنیا اومده بود و روی کاناپه خوابیده بود حس کردم هیچ کس رو توی دنیا اندازه اون دوست ندارم تا این حد که اگر اون موقع خدا بهم میگفت جونت رو میگیرم ولی تضمین می کنم پسرت خوشبخت بشه قبول می کردم .

(البته هنوز هم همین حس رو دارم ولی میدونم اشتباه است چون ما مسئول بچه هامون نیستیم و این حس از شرک میاد)

ولی الان پنج سال است که از خدا توحید ابراهیمی خاسته بودم و اونم مثل معلمی که توانایی شاگردش رو میدونه و در طول سال امتحاناتش رو با توجه به رشد شاگردش سختتر می کنه امتحان بعدی یا بهتر بگم مسئله سختتر رو برام طرح کرد.

دقیقا مثل همون ۵ سال قبل که با بابام با یک چیز ساده و بدون خشونت و دعوا شروع شد با پسرم هم همینطور واقعا وقتی به قول استاد کار رو میسپاری به اون به بهترین وجه انجام میده چطوری ؟ من چمیدونم.

اولش می خواستم کوتاه بیام و خودم دوباره سر صحبت رو باز کنم و بهش زنگ بزنم ولی دیدم باز از روی ترس و وابستگی است ؛میترسم اگر بهش زنگ نزنم دیگه از دستش بدم (چون بعد از جدایی من و مامانش تصمیم گرفت با مامانش زندگی کنه تا بعدش بره معافی کفالت بگیره)

خلاصه الان دارم تنهایی زندگی میکنم و حتی تماسی با پسرم هم ندارم ولی میدونم وقتی به خدا گفتم من توحیدتو می خواهم و اونم گفت بسم اله .پس باید خودم رو بهش بسپارم و هر جا کم میارم فقط همون جمله که استاد در تفسیر سوره حمد گفت ایاک نعبدو و ایاک نستعین فقط تو رو بندگی میکنم و فقط فقط فقط از تو کمک میخواهم .

ایمان دارم این مسیر عشق است این مسیر توحید و دوری از شرک است پس فقط باید ادامه بدم با تمام مسایلش نمیگم با رنج چون یاد گرفتم مسیر را برای خودم زیبا کنم. همونطور که استاد یاد داده به خودم میگم فکر کن یک همسر با یک فرزند خوب داشتی و بهترین تجربه ها را مخصوصا با پسرت داشتی و تموم شد حالا وارد مدار دیگه ای شدی و باید این مدار رو جلو بری همه چی صفر شد دیدید کیلومتر ماشین رو صفر می کنند و دوبار کونتور میاندازه .

کار دولتی تموم شد

خونه ای که ۲۵ سال توش زندگی کردیم تموم شد

خانواده همسرم و تمام رفت و اومدها تموم شد

زندگی مشترک با همسر و فرزندم تموم شد

زندگی پدرم تموم شد

مسئولیت مدیریت ساختمان تموم شد(۲۰ سال)

مسئولیت خانواده تموم شد

در واقع الان فقط خودم هستم و خودم و خدای خودم

چند هفته پیش به برادرم میگفتم الان من فقط تو و پسرم رو دارم .

چند روز پیش بهش گفتم فکر کنم با این برنامه که خدا برای توحیدش گذاشته بعد از پسرم نوبت تو باید بشه.

البته فکر نمیکنم چون تمام کسانی که دارند قطع ارتباط میکنند در واقع وابستگی شدید وجود داشت.

اولش که این مسیر رو شروع کرده بودم ترسیده بودم و هر امتحانی که بوجود می اومد خیلی مضطرب میشدم .الانم مضطرب میشم ولی اعتمادم بهش بیشتر شده و میسپارم بهش و فقط سعی میکنم حالم رو خوب کنم و ادامه بدم و به خودم بگم اگر اپسیلونی بتونی توحیدت رو تا آخر عمر جلو ببری موفق خواهی بود .

الان فهمیدم که وقتی دست از شرک برداری همونی که ۲۶ سال پسرت رو کنارت قرار داد (یکی از دستان خدا)

دوباره کس دیگری رو دست خودش برات قرار میده. هم برای جایگاه پسرت و هم برای رابطه عاطفی مهم اینه که فقط بندگی اونو بکنی و فقط از اون کمک بخواهی.