مصاحبه با استاد | مرور چند اصل برای تصحیح دوباره مسیر

سلام به دوست خوب و ثروتمندم

من از بچگی همیشه عاشق رانندگی بودم

پدرم اگه وقت میکرد خیلی محدود بهم یاد میداد

و چند جلسه ای هم آموزشگاه رفته بودم

یادمه هنوز گواهینامه نداشتم تو جاده شمال پدرم و مادرم رفتن عقب نشستن و من و خواهرم اومدیم جلو .و من که کوچیکتره بودم نشستم پشت فرمون!

یعنی اینجوری پدرم بهم ایمان داشت و اعتماد بنفس میداد.

به لطف خدا دست فرمون خوبی داشتم همیشه و تو فامیل هر کی میدید تحسین میکرد.

البته تصادف و سوتی هم داشتم که داستاناش مفصله

البته تو هیچ کدوم از تصادفا مقصر نبودم

ولی اون سوتی که دادم واقعا ضایع بود

احتمالا اونموقع هم گواهینامه نداشتم خخخ

یادمه دو تا ماشین بودیم همه از فامیل سن و سال دار برای مراسمی میرفتیم به یه شهر دیگه

و کوچکترین فرد من بوودم

پمپ بنزین وایسادیم و وقتی بابام بنزین زد پیاده شد من با اعتماد بنفس جلوی سه تا خانوم سن و سال دار که عقب نشسته بودن نشستم پشت فرمون که برم یه دور کوچیک بزنم و بیام

آقا رفتیم انتهای محدوده پمپ بنزین و من اومدم که دور بزنم اصلااا جوبو ندیدم

چرخ ماشین افتاد تو جوب

گفتم که دو تا ماشین بودیم و راننده اونیکی ماشین از اون دور دید که افتادم تو جوب

پیاده اومد سمت ما که کمک کنه

فاصله به نسبت زیادی رفته بودم

بنده خدا هم به سرعت داشت میومد

حالا من از ترس اینکه بابام نبینه سریع از ماشین پریده پایین

سه تا آقا اونجا بودن

ازشون کمک خواستم خیلی سریع

خدا خیرشون بده اونام سریع اومدن و ماشینو از جوب در آوردن

منم سریع تشکر کردم پریدم پشت فرمون و گاز دادم بسمت بابام

و خیلی بی تفاوت از کنار اون بنده خدا فامیلمون رد شدم

خخخخ

اون بنده خدام نا باورانه فقط تونست مسیرشو عوض کنه و دو باره بدوه سمت ماشین خودش

خخخ

یعنی میخوام بگم تجربه هایی داشتم که کافی بود تا تبدیلم کنه به یه آدم بی اعتماد بنفس

و اقرارم میکنم که بعد از هر کدوم ماجراها برام سخت میشد دوباره پشت فرمون بشینم

ولی این کار رو بزور هم که شده انجام میدادم و کم نمیاوردم

اون اوایل خیلی بی کله رانندگی میکردم بقول معروف

بعد از ازدواج چون فقط یه ماشین داریم شانس خیلی کمی برای رانندگی پیدا میکنم

و کمی هم محتاط تر شدم

در مورد جاده که گفتین بنظرم اول توکل میخواد

و بعد حس لذت بردن از کشف و تجربه های جدید و ماجراجویی

تو شهرم همینه

فقط توکل کنین به خدا

و تجربه کنین

تنها برین شهرتونو کشف کنین

و از رانندگیتون لذت ببرین

هیچ وقت کم نیارین

رانندگی آسون ترین و لذت بخش ترین کار دنیاست

بخصوص پارک دوبل که بچه بازیه

به باشگاه حرفه ای ها خوش اومدین دوست من

بقول استاد در پناه الله یکتا شاد و ثروتمند و موفق باشید

پ.ن: اینم یه جمله طلایی که همین الان از استاد در فایل هدفی انگیزه ساز برای امسال انتخاب کن شنیدم:

آسون بگیر ؛ آسون میشه برات