مصاحبه با استاد | باورهای قدرتمند کننده برای درمان وابستگی

سلام به استاد عزیزم.کسی که به واسطه خداوند انسان های زیادی را در مسیر هدایت الهی قرار داد.من قبلا تو این فایل کامنت گذاشتم ولی نمیدونم چرا نشانه امروزم دوباره من وبه این فایل هدایت کرد.کامنت چند تا از بچه ها رو خوندم نمیدونم چی شد که در این لحظه که مینویسم به پهنای صورت اشک میریزم.دست خودم نیست.هنوز نمیدونم چه میخوام.دچار سردر گمی شدم .به تنها چیزی که فکر میکنم وصل شدن است.بچه ها میخوام بهتون بگم چقدر وقتی از آرامشی که بهش رسیدید حرف میزنید لذت میبرم وغبطه میخورم.من تازه با این مسیر اشنا شدم.سال های زیادی که فکر میکردم خداروشناختم اما تازه فهمیدم که اصلا شناختی از خدا ندارم.فریبایی که از ۹ سالگی فقط با خدا حرف میزد واون بود که سنگ صبورش بود ولی نمیدونست که چرا هیچ وقت آرامش نداشت.وهمیشه براش سوال بود که چرا من هیچ وقت آروم نیستم.ولی دارم کم کم پیداش میکنم.باورتون نمیشه که چقدر دوست دارم به اون آرامشی که شماها ازش حرف میزنید برسم.یکی از بزرگترین خواسته های من اینه.رسیدن ووصل شدن به خودش.میدونم که منم یه روزی مثل خیلی شماها میام واز آرامشی که بهش رسیدم حرف میزنم .فارغ از مال دنیا فارغ از همه چیز فقط از پیدا کردن درون خودم.رسیدن به لایتناهی خودم. عاشقانه دوستون دارم استاد عزیزم