مصاحبه با استاد | قرار گرفتن در مدار «دریافت الهامات الهی»

ـ گام بیست و چهارم پروژه مهاجرت به مدار بالاتر ـ

به نام خدای هدایتگر

چیزی که از این فایل با قدرت یاد گرفتم این بود که همه چیز با تمرین کردن بهبود پیدا میکنه؛ حتی قدرت ما در دریافت الهامات الهی!

چقدر این رو با پوست و گوشت و استخونم حس کردم. وقتایی که به ندای درونم توجه می‌کنم، میبینم که فردا از دیروز پررنگ تره. دو روز بعد نشانه های قدرتمندتر، یه هفته بعد باایمان تر…

وقتی همین الان این فایل تموم شد، یه حسی درونم گفت : خب این الان چه ربطی داشت به وضعیتی که تو الان توشی!؟ اصلا نتونستم بفهمم هدایتم چی بود. آخه من که الان به شهود نیاز ندارم. من ترسیدم. نمیدونم چجوری باید شروع کنم. اصلا این مسیرم درسته؟ اما خودم جواب خودم رو دادم.

همه چیز با تمرین کردن بهبود پیدا میکنه؛ حتی قدرت ما در دریافت الهامات الهی!

این جمله ای بود که من چند خط بالاتر نوشتم. و مطمئنم که از خودم نبود. این کلمات رو من فقط نوشتم و یک آگاهی برتری اون رو به من گفت.

من در آستانه‌ی کنکورم. و کنکوری که میخوام بدم با رشته‌ی تحصیلیم مرتبط نیست. به خاطر همین خیلی جسارت میخواد. خیلی کنترل ذهن میخواد. بودن تو مدرسه ای که همه دارن یه رشته میخونن و من یه رشته‌ی دیگه، ممکنه گاهی تمرکزم رو به هم بریزه. اما من میدونم ریشه‌ی این ترس چیه. ترس از نشدن! حتی وقتی اسم ترس میاد یعنی مسیر نادرسته! پس برای خودم می‌نویسم :

حدیث عزیزم! مسیری که داری توش قدم میذاری، پر از موقعیت های جدید و برخورد به اتفاقاتیه که تاحالا تجربه‌شون نکردی. ولی هر تجربه ای یه اولین باری داره دیگه، مگه نه!؟ این اولین بارها باعث میشه ظرف وجودیت بزرگتر بشه. بیشتر یاد بگیری، بیشتر خطا کنی، بیشتر خروجی بگیری! میدونی که علاقه همه چیز رو توجیه میکنه. حتی سخت ترین تلاش ها رو. تمرکزت رو بذار روی خودت، مسیرت، حال خوبت. و مطمئن باش هر چیزی که براش بها پرداخته بشه، به نتیجه میرسه.

خدایا شکرت

خدایا شکرت که اینجام

میخوام چشممو ببندم رو هرچی نجوای ذهنیه. و قلبم رو بسپارم به هدایت الهی.

خدایا من تسلیمم

تسلیم به هرچیزی که از جانب تو بهم میرسه

فقیرم به هرچیزی که تو بهم میگی

من هیچی نمیدونم، تو میدونی. تو آگاهی، تو عالمی. من نادانم، تو دانایی. هدایت کن من رو به مسیری که باید!

خدایا شکرت