مصاحبه با استاد | چگونه در دوراهی های زندگی، راه درست را انتخاب کنیم؟

به نام خدا

آن‌چه من از این گام می‌فهمم این است که همه ما انسان‌ها گاهی در زندگی در مقابل دوراهی قرار می‌گیریم و نمی‌دانیم کدام را انتخاب کنیم یا به هر علتی نمی‌خواهیم یکی از آنها را انتخاب کنیم. علت اصلی ایجاد دوراهی، نه عوامل بیرونی، که عامل ذهنی خود من است؛ زیرا در بسیاری مواقع، دوراهی یک مشکل ذهنی است که در اثر تقابل بین قدرت منطق با قدرت احساس ایجاد می‌شود و احساساتی مانند ترس یا نگرانی یا علاقه یا نفرت و غیره، «مانع» انتخاب راه درست است. روشن است که در این گونه موارد من باید مانع ذهنی را کنار بگذارم و بیندیشم که صرف نظر از احساسم، کدام راه با خواسته من، با قوانین کیهانی و با باورهای درست من هم‌راستا است. برای بررسی دقیق‌تر می‌توانم منافع و مضار هر یک از این دو راه را در کنار هم بنویسم و به هر کدام یک نمره بر اساس اهمیت آن بدهم و سپس با ارزیابی، به پاسخ درست برسم. در مواردی که واقعاً امکان انتخاب درست برای من وجود نداشته باشد، می‌توانم از خداوند کمک بخواهم و به نشانه‌های خداوند درباره آن دقت و سپس عمل کنم. خداوند پاسخ خواهد داد و ارزش مادی یا معنوی و عاطفی موضوع هدایت در انتخاب، در اراده خداوند برای هدایت بنده خود اثری ندارد و خداوند از کوچکترین تا بزرگترین مسائلی که از نظر بنده‌اش وجود دارد را پاسخ خواهد داد. این جهان و دیدگاه‌هی ذهنی من است که محدودیت و نسبیّت و بزرگی و کوچکی و موارد کم‌اهمیت و پراهمیت دارد؛ ولی خداوند، مطلق است و خواست بنده‌اش را، هر چه که باشد، اجابت می‌کند. تکلیف من این است که به نشانه‌های خداوند، بدون دخالت قضاوت یا ترجیح یا تمایل خودم عمل کنم و بدانم که حتی اگر نتیجه به ظاهر مناسب و دل‌خواه من نباشد، هدایت خداوند این گونه بوده که من آن راه را بروم و نتیجه را ببینم.

خداوندا از تو برای هدایت من در این مسیر سپاسگزارم. من در آغاز این راه بسیار مردّد بودم و بیش از یک سال طول کشید تا در سایت ثبت نام کنم. از روزی که ثبت نام کردم و پس از پایان دوره خانه‌تکانی ذهن تا امروز که آخرین گام پروژه مهاجرت به مدار بالاتر را به پایان رساندم و کمتر از شست روز می‌گذرد، احساس و درک من بسیار بسیار متفاوت شده و دیدگاهم نسبت به خداوند و ایمان به خدا و توکل بر خدا و زیبایی‌های زندگی و احساسی که در اغلب اوقات نسبت به خودم و جهان اطرافم دارم، به طور فوق‌العاده‌ای بهتر شده و به طور قطع و یقین می‌توانم درک کنم به مدار بالاتری رسیده‌ام. از مدتی که برای اتخاذ تصمیم برای ثبت نام در سایت گذشت، پشیمان نیستم؛ زیرا من باید به سطح لازم برای رشد و آگاهی می‌رسیدم تا وارد این مسیر خطیر شوم. خطیر از این جهت که آگاهی، مسئولیت می‌آورد و هیچ عذری از من برای انجام ندادن آن‌چه می‌دانم باید برای رشد خود انجام دهم، پذیرفته نخواهد بود. نمی‌خواهم در پیش‌گاه خداوند شرمنده و خجالت‌زده باشم. عهدی با خدای خودم بسته‌ام که تا این تن خاکی نفس می‌کشد بر آن پای‌بندم و لذتی عایدم شده که به هیچ قیمتی حاضر نیستم از آن دست بکشم و با عشق، عهده‌دار همه کارهایی هستم که باید در مسیر رشد خودم انجام دهم و تلاش کنم تا همواره کنترل ذهن داشته باشم تا انسان بهتری باشم و فقط از خدای یگانه بخواهم و فقط به خدای یگانه توکل داشته باشم.

«در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم؛ سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان، غم مخور

گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید؛ هیچ راهی نیست کان را نیست پایان، غم مخور»

بر خودم واجب می‌دانم که از جناب استاد عباس‌منش و سرکار خانم شایسته و همه همکاران ایشان برای زحمات صادقانه و ارزشمندشان قدردانی و برای همگی طول عمر همراه با تن‌درستی و شادی و آرامش بیش از پیش آرزو کنم.

الهی آمین