مصاحبه با استاد | رابطه درونی با خداوند، با "تفکر" ایجاد می شود نه با تقلید

به نام خداوند وهاب

با سلام و احترام

خداوند یک سیستم هست ، و هر چه هستی برای تو به آن شکل در می آید و با فرکانس هایی که ارسال میکنی شرایط و موقعیت های زندگیت رو خلق میکنی، خداوند همه چیز هست و واکنش نشون میده به ان چیزی که ما هستیم، مثل آب که شکل ظرف رو بخودش میگیره ، هر جوری که باورش کنی اون میشه برات

باور کنی رزاق است ، وهاب است ، هادی ست، حامی ست، رحیم است ، رحمان است ،و… این ویژگی های خداوند رو در زندگیت میبینی یعنی در موقعیت هایی قرار میگیری و اتفاقاتی رو تحربه میکنی و رزق و روزی از راه هایی برات میباره که بیشتر و بیشتر بهت ثابت میشه خداوند رزاق است،وقتی باور داریم خداوند هادی ست ، برای هر کاری که میخواییم انجام بدیم هدایت هاشو از طرق مختلف تو زندگیمون میبینیم، بهمون الهام میشه ، یکی یه چیزی میگه که جواب توه و …

ملاصدرا میگه

خداوند بی نهایت است و لامکان و لا زمان

امّا به قدر فهم تو کوچک می شود،

و به قدر نیاز تو فرود می آید و به قدر آرزوی تو گسترده می شود،

و به قدر ایمان تو کارگشا می شود،

یتیمان را پــدر می شود و مادر…

برادر می شود، محتاجان برادری را

بی همسر ماندگان را همسر می شود

عقیمان را فرزند میشود.

ناامیدان را امید می شود.

گم گشتگان راه را راه می شود.

و در تاریکی ماندگان را نور می شود.

رزمندگان را شمشیر می شود،

پیران را عصا می شود،

و محتاجانِ به عشق را عشق می شود…

خداوند همه چیز می شود، همه کس را …

به شرط اعتقاد؛ به شرط پاکی دل؛ به شرط طهارت روح؛

بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا !

و مغزهایتان را از هر اندیشه نادرست،

و زبان هایتان را از هر گفتار ناپاک،

چنین کنید تا ببینید خداوند، چگونه بر سفره شما، با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند و بر بندتاب، با کودکانتان تاب می خورد و در دکان شما کفه ترازویتان را میزان می کند،

مگر از زندگی چه می خواهید؟!

که در خدایی خدا یافت نمی شود،

قلب هایتان را از حقارت کینه، نفرت، خشم و حسادت تهی کنید و با عظمت عشق پر کنید.

زیرا که عشق چون عقاب است و بالا می پرد و کینه ،خشم ، حسادت و منیت چون لاشخور و کرکس است.کوتاه می پرد و سنگین. و جز مردار به هیچ چیز نمی اندیشد.

چنین کنید تا ببینید خداوند،چگونه برای شما همه چیز می شود،

و برای شما هر آنچه می شود که شما می شوید.

رابطه با خداوند برای هر کسی خاص و مخصوص به خچد ان فرد است . رابطه با خدا درونی است و قابل الگو گرفتن نیست ، با تفکر و شناخت خود و شناخت خدای خود رابطه با پروردگار شکل میگیرم نه با تقلید و الگوبرداری کورکورانه.

اگر فکر کنیم و به روش خاص خودمون برسیم میتونیم اون رابطه رو روز به روز عمیق تر و عاشقانه ترش کنیم ولی اگه تقلید کنیم و بدون شناخت رابطه با خدا ایجاد کنیم هیچوقت اون عشق واقعی رو نمیتونیم تجربه کنیم و خیلی جاها کم میاریم و خسته میشیم و رها میکنیم چون سطحی است و دلیل محکم برای ان نداریم ،

خداوند قبل اینکه جزا دهنده باشد رحمان و بخشنده است . به نام خداوند بخشنده ی مهربان . پس وقت بزاریم ،قران رو بخونیم و تعقل کنیم و او را بشناسیم و به روش خاص خودمان در رابطه با اون برسیم و نگران این نباشیم که نکند گناه کنیم و بهتر است از رابطه های موجود تقلید کنیم! این ظلم بزرگی در حق خودمان است . اگر ما ایمان واقعی به خدا داشته باشیم امکان نداره دنبال خواندن قران و تفکر در اون نریم اگه انجامش نمیدیم پس باید به ایمانمون شک کنیم و از خدا بخواهیم هدایتمون کنه و کمکمون کنه ایمانمون رو قویتر کنیم.

با مطالعه در مورد خودمون و خدای خدامون و تنها کتابی که داره و شناخت درست و حسابی خودمون و خدامون شک و تردید نسبت به مسیر هر بار کم و کمتر میشه و ایمان ما بیشتر و بیشتر میشه و با شک نداشتن به مسیر ما خیلی راحت تر و لذت بخش تر به راه ادامه میدیم و سریعتر ننیجه میگیرم.

وقتی ذهنمون رو از تعصبات و پیش داوری و باور گذشتگان پاک کنیم و از زاویه دیدی به موضوعات نگاه کنیم که خودمون بهش رسیدیم، با شناخت و بدست اوردن آگاهی و تعقل و هدایت خداوند بهش رسیدیم ا،منطق اش رو درک کردیم و بعد باورش کردیم اونوقته که دلیل هر چیزی رو راحت تر میتونیم بفهمیم، درک خداوند و کارکرد جهان هستی و انواع و اقسام اتفاقاتی که برای خودمون و دیگران میفته خیلی ساده تر میشه ، دیگه چیزی به نظرمون معجزه و هوش شانسی و بد شانسی و ناعدالتی و ظلم و…. به حساب نمیاد

اینحوری زندگی خیلی لذت بخش تره ، ما میدونیم کجاییم و کجا میخواییم بریم و راه رفتن رو هم بلدیم و دیگه چی میخواییم؟ دیگه چی میتونه مارو به شک و تردید بندازه یا منصرف مون کنه یا حالمون رو بد کنه یا ترس در دلمون ایجاد کنه؟

پیش چشمت داشتی شیشه کبود

زان سبب عالم کبودت می‌نمود

گر نه کوری این کبودی دان ز خویش

خویش را بد گو مگو کس را تو بیش

ما باید وقت بزاریم ، رو خودمون کار کنیم، از خودمون و خدامون شناخت بدست بیاریم ، مسیر درست رو بشناسیم استمرار داشته باشیم تقلید رو بزاریم کنار ، زحمت بکشیم و دنبال لقمه ی مفت نباشیم تا بتونیم به آرامش واقعی برسیم نه اینکه با هر تلاطمی در زندگی ببینیم به هیچ جا وصل نیستیم و مثل برگی در باد رها شدیم! تعصبات مارو فقط از مسیر دور میکنه و نعمت ها رو ازمون میگیره.

هرچیزی که ما در جهان تجربه میکنیم همان خداوند است اگه از شرایط راضی هستیم همین مسیر و همین کارهایی که میکنیم رو انجام بدیم و سپاسگذار باشیم و مطمئن باشیم هر روز ش تیط بهتر و بهتر میشه و اگه از شرایط راضی نیستیم هدایت بخواهیم از خداوند و شروع کنیم به کسب آگاهی ها و به کار بستنش و تغییر طرز فکر و اعمالی که داریم انجام میدیم و مطمئن باشیم تنها راه تغییر شرایط تغییر درونی ماست و هیچ چیز بیرونی در خلق زندگی ما تاثیر گذار نیست

یا حق