مصاحبه با استاد | رابطه درونی با خداوند، با "تفکر" ایجاد می شود نه با تقلید

به نام خدا

آن‌چه من از این گام می‌فهم این است که خداوند همواره با من است و من هم همواره با خداوند هستم، اگر قلبم را به سوی خداوند باز کنم و ایمان داشته باشم. هر آن‌چه که من تجربه می‌کنم، حاصل همان نگاهی است که من به خداوند دارم و همان را هم دریافت می‌کنم. مولوی در این باره به زیبایی می‌فرماید:

«این جهان کوه است و فعل ما ندا؛ سوی ما آید نداها را صدا».

خداوند همه چیز است: اول است و آخر؛ ظاهر است و باطن. بنابراین، این دیدگاه و ظرف وجودی و ادراکی من است که از این تمام هستی، چه چیزی را می‌بینم و چه چیزی را می‌خواهم و چه چیزی را تا چه حدی درک می‌کنم. اگر من خداوند را مهربان و رزّاق و بخشنده ببینم، مهربانی و بخشندگی و رزق دریافت می‌کنم. خداوند همه چیز است و همه کس است و همه جا است و همیشه هست برای همگان. مهم و تعیین‌کننده، نگاه من به خداوند است و میزان درک من و ظرفیت وجودی من درباره خداوند.

رابطه من با خداوند مانند هر رابطه دیگری، یک رابطه اختصاصی است. درک خداوند، قابل تقلید و کپی‌برداری و الگو دادن و الگو گرفتن نیست. درک خداوند، امری شهودی و درونی است. ممکن است گفته شود که در این صورت، خداوند چه موجودی است که هر کس درک متفاوتی از آن دارد و این نمی‌تواند درست باشد. پاسخ این است که این خداوند نیست که متفاوت است؛ این ما انسان‌ها هستیم که در درک خداوند متفاوتیم و من به اندازه‌ای که خودم رشد می‌کنم، می‌توانم خدا را دریابم و درک ناشی از رشد دیگری قابل تسری به من یا تبعیت من از او نیست. این من هستم که باید شخصاً قد بکشم و ایمان بیاورم تا بفهمم و ببینم. این من هستم که با قلب و عقل و شهود و تفکر و تعمق در حد بضاعت خودم، می‌توانم درکی را که از خداوند دارم بهبود دهم و با خدا ارتباط برقرار کنم.

ایمان، امری شهودی و اختصاصی و منحصر به هر فرد است. اگر می‌خواهم خدا را بهتر بشناسم، باید درباره آن مطالعه کنم و بهترین کتاب برای مطالعه در این باره، قرآن است که سخن خداوند با پیامبر است. البته که چنین کتاب مهمی را من شخصاً باید بخوانم و نه این که درک دیگران از این کتاب را ملاک فهم و عمل قرار دهم و البته که یک بار مطالعه کافی نیست و باید بارها و بارها و بارها قرآن را به طرق مختلف بخوانم تا بتوانم منطق و زبان آن را درک کنم و البته که شرط مطالعه قرآن آن است که صاف و بی غلّ و غش باشم و پیش‌داوری و تعصب را کنار بگذارم و با قلب باز به سوی قرآن بروم. قرآن کتاب هدایتی است که از طرف خداوند نازل شده و همواره اصیل بوده است. من هرگز فکر نمی‌کردم روزی برسد که این گونه مشتاق مطالعه قرآن شوم. از خدای مهربان می‌خواهم تا من را در این مسیر سترگ هدایت کند تا به شناخت بهتری از خداوند و توحید و قوانین الهی برسم. الهی آمین