مصاحبه با استاد | رابطه متقابل بین «تقوا» و «ثروت پایدار»

سلام مرجان جان

دوست عزیزم خوبی؟

سپاسگزارم بخاطر کامنت زیبایی که برام. نوشتی و دارم با تاخیر پاسخ میدم بهش

مرجان جان همیشه تحسینت میکنم آفرین بهت که اینقدر عالی روی خودت کار میکنی

الانم که دوره روانشناسی ثروت رو گرفتی حتما داری غوغا به پا میکنی واسه خودت، باریکلا بهت!

دیشب داشتم مرجان چک آپ فرکانسی میکردم خودم رو اینطوری که ببینم توی سه ماه اخیر چه اتفاقاتی افتاده و چه تغییراتی کردم اونجایی که نتایج خوب بود دلیلش چی بود و اونجایی که نتایج اروم میومد چی؟ و چیزای خیلی خوبی نصیبم شد. چندساعت داشتم مینوشتن همینطوری اتفاقا اون جا هم خیلی یادت کردم.

خب تغییرات عالی بودن

خیلی وقت ها یادمون میشه که چقدر جایگاهی که الان هستیم رو ارزو داشتیم داشته باشیم،، اصلا بهش فکر که میکردیم ذوق میکردیم و اروم اروم وارد زندگیمون شده.

یکی از کارهایی که من میکنم برای اینکه احساس خودم رو خوب کنم و حواسم باشه که خودمو مقایسه نکنم همینه که به خودم آگاهانه میگم که ببین سینا یک روزی ارزوت بود این جایگاه،، ببین سال پیش کجا بودی امسال کجا هستی.

فارغ از اینکه چقدر سرعت داشتی یا نسبت به بقیه چیکار کردی مهم اینه که پیشرفت کردی و خودت رو تبریک بگو و خودت رو تشویق کن که به لطف خدا پیشرفت کردی و. خدای مهربان همواره داره خواسته هات رو بهت میده

مرجان جان کلمه آگاهانه رو بالا پررنگ کردم میخواستم درمورد این موضوع صحبت کنم

چندوقت پیش یادته یک کامنتی توی جبر یا اختیار نوشتم و شماهم برام پاسخ های خوشگلت رو نوشتی؟

اون موقع من احساس کردم که داره این منطق هایی که میگه من خالق زندگیم هستم توی هرلحظه و دارم به جهان فرکانس ارسال میکنم رو داره یادم میشه

و مرجان واقعا هم همینه! خیلی زود یادمون میشه، واقعا غذای ذهنه هرروز باید بهش بدی منطق هایی که میگه تو خالق زندگیت هستی

حالا بریم سراغ جلسه یک کشف قوانین هدف اون جلسه چی بود؟ رفتن از خلق ناآگاهانه به سمت خلق آگاهانه…

شرط اولیه اش چی بود؟

اینکه بپذیرم که من هستم یعنی همون مسئولیت پذیری و وقتی که پذیرفتم میتونم برم سراغ آگاهانه زندگی کردن.

حالا هرچقدر بیشتر روی این باور کار کنم نتیجه به این شکل که بیشتر از این قدرت استفاده میکنم خودش رو نشون میده

یعنی مرجان من دقیقا یک ارتباطی دیدم توی رفتارهام که هرموقع روی این باور کار نکردم و دیدم داره ضعیف میشه کمتر اگاهانه زندگی کردم و از اون طرف احساس قربانی بودن بیشتر در من به وجود میومد.

همین الانم واقعا احساس میکنم یک خورده این باور توی ذهن من کمرنگ شده و-اگاهانه- توی کامنتم بهش اشاره کردم تا توی زندگیم گسترشش بدم و درموردش حرف بزنم باهات

مرجان جان یکی از خوبی ها و. مزایایی که دوستی با تو برام داشت این بود که من توی کامنت هام بارها قانون رو مرور میکردم و تو هم همینکار رو میکردی

بارها درمورد قانون توجه، خالقیت، احساس لیاقت و فراوانی و… باهم صحبت کردیم و تو هم که پاسخ میدادی باز این اتفاق بیشتر میفتاد. داشت ظرفمون بزرگ تر میشد،، مسیر چقدر لذت بخش بود تا الان مرجان مگه نه؟ اگر برگردیم چی میگیم به خودمون؟ بیشتر لذت ببر، نهایت استفاده رو از روز هات بکن میدونی حالا شمارو نمیدونم مرجان اما من اون روز های اول که با هم صحبت میکردیم خیلی عجله میکردم یادمه مرجان این عجله احساسم رو خیلی بد میکرد و نمیزاشت از روز هام لذت ببرم.

الان میبینم حتی اون موقع ها که یکسری کامنت ها مینوشتم و خودم الان میخونمشون میبینم مثلا دیدگاهم نسبت بهش تغییر کرده با خودم میگم اینم بخشی از مسیر بوده و باید طی میشده اون موقع اینطوری فکر میکردم تا الان اماده این مدل فکر کردن بشم

مرجان من بعد از اینکه اومدم.

و من خودم مرجان کامل میفهمم تغییر شخصیت و تغییر تفکری که داشتم نسبت به الان و چقدر خوبه ولی من سینای اون موقع رو هم دوست دارم همینجوری که الان دوسش دارم.

مرجان عزیزم چه موهبتی شد این دوره احساس لیاقت در زندگی من یادمه قبلا مرجان با خودم میگفتم خدایا، من فقط دوره احساس لیاقت رو داشته باشم من فقط فلان و بهمان و آرزوم بود داشته باشمش و بچسبم بهش ولش نکنم و خدا بهم این دوره رو داد اما من یادم شد اون موقع ها چقدر خدا خدا میکردم که بهم بده

دقیقا برای دوره کشف قوانین هم همین بود

من مرجان اولین کامنت ام رو توی سایت اگر نگاه کنی دقیقا وقتی نوشتم که دوره کشف قوانین داشت بروز رسانی میشد دقیقا یک سال پیش همین موقع ها بود و من توی اون کامنت هم نوشته ام که من این محصول رو ندارم اما دوست دارم داشته باشمش

اون موقع پولش رو هم نداشتم ولی یادمه توی دفترم چقدر با ذوق و شوق مینوشتم

وای یاد اون روزا افتادم

مرجان استعاره گاز و ترمز منو دیوانه کرده بود اصلا خیلی برام جذاب بود مثل یک بازی بود برام ترمز هارو پیدا و حذف کردن این چیزی که میگم مال قبل از خرید اون دوره است حتی که من فهمیدم داستان چیه.

حتی نشستم برای اینکه دوره رو داشته باشم هم ترمز هام رو برداشتم.

خیلی فوق العاده بود

اون زمان میدونی چی بهم قدرت میداد؟ بهم احساس خوب میداد؟ اینکه من خالق زندگیم هستم، اینکه اگر ترمز نداشته باشیم هر خواسته ایی بخوایم بلافاصله به وجود میاد وقتی اینو یک. کوچولو درک کردم اصلا تو یک حال و هوای باحالی بودم و یادمه اون روزها هم زندگیم خیلی روان پیش میرفت خیلی من انگیزه داشتم

درسته بخاطر درک کمتری که از قانون داشتم یکسری کارا رو نااگاهانه انجام میدادم یا یک طرز فکر هایی داشتم اما بازم خیلی یادمه احساسم خوب بود

این باور اینکه من خالق زندگیم هستم

این باور که افکار و باور های من دارن اتفاقات رو رقم میزنند و من توانایی تغییر اونهارو دارم خیلی احساس معنوی به آدم میده.

میدونی حتی اینکه من دستم رو بزارم تو دست خدا و بزارم اون کار هارو پیش ببرم هم یک انتخاب اگاهانه است که خداوند به ما این قدرت اختیار رو داده

من اولش یکم گیج میشدم که اگر همه کارارو خدا داره میکنه و حتی اینکه من انتخاب کنم دستم و بزارم تو دست خدا رو هم اون گفته بهم پس نقش من چی میشه و بجای اینکه بهم قدرت بده داشت منو می برد به سمت جبرگرایی اما دیدم همون خدا اینطوری مقرر کرده که من قدرت اختیار داشته باشم از طرفی یکی از اون انتخاب ها برای من این هست که دستم رو بزارم تو دست اون

و انتخاب کنم مسیر سرراست رو، صراط المستقیم…

میتونم هم دستم رو از تو دستش بردارم.

بعد دوباره باز اینطوری به خدا میگفتم که: خدایا حتی اینکه دستم الان تو دست توست از لطف و عنایات توعه

باز دوباره ذهن چموشی میگرد پس اختیار چی؟

خب اختیار همینه که اعتبارش رو بدی به خدا یا خودت!

اینم اختیاریه و هرکدومش بازم یک نتیجه متفاوت داره

باز دوباره میرسیم به حرف استاد که: من اینجوری فکر میکنم که ادم هرچقدر باهوش تر باشه دستش رو میزاره توی دست خدا و میزاره اون کارارو انجام بده و همه چیز ذهنیه!

میدونی یک نکته خیلی مهمی رو استاد توی فایل توحید عملی 11 بهش اشاره کردند که همه چیز ذهنیه! بعد ادامه دادند که: خیلیا فکر میکنن اینکه مثلا میگیم خدایا من نمیدونم داریم فرکانس ندونستن رو به جهان میفرستیم. ولی توی ذهن من اینه که هرچقدر من بگم نمیدونم بیشتر اجازه میدم خدا هدایتم کنه و به همون نسبت زندگیم راحتتر پیش میره.

.

خیلی نکته قشنگی بود به نظرم که خدا لطف کرد و من دقت کردم بهش که توی ذهنت اینطوری بساز ک اتفاقا هرچقدر من پیش خدا احساس عجز کنم سرم جلوی بقیه بالاتره

حالا خیلیامون امکان داره که توی ذهنمون برعکس تنظیم شده باشه که اقا وقتی من میگم خدایا من بدون تو هیچی نیستم توی جهان بیرون هم احساس ناتوانی میکنم

خب اینا همش ذهنیه! و نکته اش اینه که من توانایی تغییر دیدگاهم رو دارم

اینجاست که این قدرت خالقیت و اختیار معنا پیدا میکنه! اینجاست که اگر هم تک تک کارهارو داره خدا میکنه بخاطر اینه که تو بهش اجازه دادی میتونستی هم ندی

حتی تو میتونی این رو توی ذهنت بسازی که حتی اینکه من اجازه دادم به خدا تا کارهارو بکنه هم بازم از لطف خودشه!!! و حتی اینکه اینجوری هم بگی تو انتخاب کردی.

یعنی من یکی از دلایلی که یکم باورم داشت خراب میشد نسبت به قدرت اختیار و خلاقیت این بود که توی ذهن من یک همچین چیزی ایجاد شده بود:

خب همه کارها داره به لطف اون انجام میشه چون من تسلیم هستم و گفتم. نمیدونم اما همینکه گفتم تسلیم هستم و. نمیدونم هم به لطف اون گفتم-ما رمیت و اذ رمیت ولکن الله رمی- و بعد با خودم میگفتم پس من هیچ کارم؟؟ میدونی بعد دقت کردم به اینکه آقا همه چی ذهنیه و این چیزی که ذهنی هست رو من اختیار دارم که تغییرش بدم و خدا اختیار کرده که من اختیار داشته باشم و این اختیار در راستای اختیار خداست.

حالا که همه چی ذهنیه و من قدرت اینو دارم که افکار خودم رو تغییر بدم پس میام اینجوری اگاهانه فکر میکنم که 1. خداوند همواره هدایت میکنه و من لایق دریافت هدایت های خدا هستم 2.من هیچی نمیدونم، من بدون هدایت های خدا هیچی نیستم

و همه کارها رو اون داره میکنه حتی این کامنت

که این همون دوتا باوری هست که استاد توی توحید عملی 11 گفتند،، اتفاقا دیشب هدایت شدم یکبار دیگه دیدمش برای همین ذهنم مطالب توش تازه است و منم طبق قانون دارم بهش توجه میکنم تا گسترشش بدم.

این کامنتی که نوشتم بخدا هیچ ایده ایی نداشتم ولی یک سوال داشتم که جوابش رو خدا بهم توی این کامنت گفت و چقدر نیاز داشتم درمورد این مفهوم اگاهانه صحبت کنم

مخصوصا اونجایی که توی این کامنت گفتم که حتی اینکه اعتبار هرچیزی رو به خدا بدی هم این خودش اگاهانه است چه نکته ایی بود قبلا بهش فکر نکرده بودم ولی خداهیلی خوشگل بهم کفت

و بعدش که ادمی زرنگه که اعتبار همه چیز رو بده به خدا

خدایا شکرت چقدر این کامنت فوق العاده بود خدای مهربان و سمیع و علیم چقدر لذت بردم از این کامنتی که خودم نوشتم

مرجان چندساعت پیش یک کامنتی برات نوشته بودم بعد بیست دقیقه حسم گفت پاکش کن خودم راضی نبودم انگار من اولش گفتم نه بابا بزار باشه اینهمه کامنت نوشتم و اینا اما احساسم گفت نه پاکش کنم خداوند دوست داشت که این حال رو بهم بده و من بیام این کامنت رو بنویسم چون عملا اگر اونو مینوشتم دیگه اینو احتمالا نمینوشتم

حتی مرجان این سپاسگزاری کردن و دیدن هدایت ها هم خودش اگاهانه هست

تو ایات قران هم بارها گفته خدا هدایت میکنه حالا یا اونا شکرگزاری میکنند یا نمیکنند که بازم ربط پیدا میکنه به همین احساس که من اختیار دارم

میدونی توی ذهن من اینطوریه که هرچقدر من بیشتر به خودم بگم من اختیار دارم بیشتر ازش اگاهانه درجهتی که میخوام استفاده میکنم

بیشتر خودم رو سپاسگزار تر میبینم و بیشتر برای خودم ارزش قائل میشم

چون توی ذهن من اینه که اقا همه چی دست خودمه و این باور اتفاقات رو رقم میزنه تا بهم ثابت کنه که:آره همه چی دست توعه حتی این قانون باور ها رو هم اگر هرچندوقت یکبار روش کار نکنیم واقعا از ذهنمون میره مثلا من الان که جمله بالا رو گفتم که باور های ما توسط جهان ثابت میشه یهو کلی چیز یادم اومد که داشت یادم میرفتم ولی خداوند مهربان و دانا لطف خودش رو برای من فرستاد و من مرور کردم این قوانین رو (همزمان که این جمله هارو میگم تا عضله توحید و اختیار توی ذهنم قوی تر بشه)

این کامنت مرجان میدونی جنسش از کدوم کامنت هاست؟ از همون کامنت های طولانی که گفتی اول این کامنتت

دقیقا حس و حال همون موقع هارو داره بهم میده که سعی میکردم ثانیه به ثانیه ذهنم رو ورودی بدم از قانون تا جایی برای چیزای دیگه نزارم

وای چقدر درمورد قانون ما باهم صحبت کردیم خداروشکر به لطف خدا این اتفاقات افتاد.

مرجان وقتی دیشب داشتم چک آپ مینوشتم قشنگ متوجه شدم که پسررر خواسته های من روی یک روند خیلی خوشگل و اروم اروم وارد زندگیم داره میشه ولی خب من خیلی وقت ها حواسم نیست و دوباره یاد این حرف استاد افتادم که میگه خواسته های ما خیلی اسان و روان وارد زندگیمون میشن ولی چون ما همیشه خواسته داریم و وقتی به یک چیز میرسیم هعی خواسته های بیشتر میخوایم. یادمون میره و من دیدم چقدر دقیقا همینطوریه!

تمرین چک آپ دیشب خیلی خوب بود که من اومدم اتفاقات سه ماه گذشته رو با جزئیات نوشتم از هدایت های خداوند تا خرید دوره و اتفاقات بعدش و حتی ذهنیت هایی که از من تغییر کرده و دلیل رفتار هام اینها همه موضوعاتی بودن برای این چک آپ

خدایا شکرت چقدر این کامنت به خودم اول از همه چسبید حالا مرجان جان طبق قانون اختیار بازم دست ماست که از این اگاهی ها چقدر استفاده کنیم و چقدر خودمون رو لایق بدونیم که استفاده کنیم

این احساس لیاقت هم حتی ارتباط مستقیمی داره با این موضوع که به میزانی که خودمون رو لایق بدونیم بیشتر اگاهانه زندگی میکنیم چون برای خودمون و زندگیمون ارزش قائل هستیم و برای همین هم این احساس لیاقت اینقدر مهمه

من احساس میکنم که باید دوره کشف قوانین یا فایل هایی که مربوط به باور ها و میشه رو هم هر از چندگاهی دوباره گوش بدم

البته توی یکی دو هفته اخیر یکم کمترفایل گوش دادم و روش خودم کار کردم و وقت نداشتم که روی دوره احساس لیاقت هم کار کنم هنوز هم تا جلسه تکمیلی 2 بیشتر پیش نرفتم چون موقع امتحانام هست ولی سعی میکنم از این به بعد این رو بهونه قرار ندم و سعی کنم هرچی از همین دو جلسه هم یادگرفتم رو توی زندگیم پیاده سازی کنم. چون اگر من واقعا عمل کنم و اجرایی کنم همون دو جلسه کلی احساس لیاقت منو لول آپ میکنه

خلاصه میسپارمش دست خدا بازم من هیچی بلد نیستم که

همین یک هفته که امتحانام بود و اینا داشتم میرفتم تو باقالیا کلا اما خداوند الان لطف کرده و من دوباره اینجام

مرجان جان خیلی دوستت دارم

بهترین هارو برات آرزو میکنم ایشالا یک روز هم ببینمت و کلی باهم صحبت کنیم

خداوند یار و نگهدارت