روی خودت سرمایه‌گذاری کن

سلام به استاد عزیز و خانم شایسته عزیز و نازنین و دوستان خیلی خوب

دیروز بعد گوش دادن به این فایل ارزشمند تصمیم گرفتم تمرینات اون رو انجام بدم و درباره تردیدهایی که دارم بنویسم و مزایا و معایب تصمیماتم رو بنویسم و با خودم روراست باشم درباره شغل و برنامه کاری ام.

در قدم اول مزایا و معایب شغل قبلی و شغل موردعلاقه م رو که در حوزه هنر هست نوشتم‌. تا تصمیم قطعی بگیرم و دلایلم رو ببینم. یا اگر دچار تردید شدم بهشون برگردم و بخودم یادواری کنم.

بعد از اون که دلایل تصمیم ها و ارزش‌هام و اولویت هام رو نوشتم وقتی به شغل موردعلاقه م فکر کردم و اینکه چرا قدم عملی براش برنمیدارم و اومدم درباره ش نوشتم و موقع زبان انگلیسی خوندن هم یه کلمه جدید یادگرفتم به اسم اجندا که به ذهنم رسید بیام و دستورکارم رو مشخص کنم و وظایف و ایده هام رو بصورت تیتروار و کلی روی کاغذ نوشتم ولی بازهم احساس سردرگمی داشتم

پس اومدم و قدم اول یا قابل اجراترین ایده که از همشون بیشتر بهش علاقه داشتم رو با جزئیات بیشتری نوشتم متوجه شدم انگیزه م برای حرکت بیشتر شد و ترسهام کمرنگ تر شدن چون درباره ش به وضوح بیشتری رسیدم و یه مثال به ذهنم رسید انگار تو یه جاده‌ی مه آلود باشم که یه مه غلیظ داشته باشه و این دیدکافی و شناخت و وضوح نداشتن باعث شده بود که بترسم و هیچکاری عملا انجام ندم و درجای خودم بمونم و شاید بصورت کلی میتونستم بصورت دورنما اشکالی رو ببینم ولی جزئیات برام روشن نبود و می ترسیدم تو دل این مسیر ناشناخته قدم بردارم

من تصمیم گرفتم که در هرمرحله فقط یک قدم بردارم و تااین یک قدم برداشته نشه مسافت بعدی کاملا معلوم و واضح نیست

من یادگرفتم درباره اولین قدمی که میخوام بردارم قبلش بنویسم و کارهایی که براش باید انجام بدم رو بنویسم و اون پروژه کوچک که به عنوان قدم اول کامل شد سپس به سراغ قدم بعدی برم و حتما و حتما بنویسم چون خیلی تمرکزم رو بیشتر میکنه و مسیر رو برام واضح تر میکنه

درباره کوچیکترین قدمی که میشه برداشت نوشتم مثلا از بین همه ایده ها مدتی بود که میخواستم یه نقاشی جدید رو شروع کنم ولی میترسیدم چون برام ناشناخته بود ازینکه نتیجه کار خوب نشه و وقتی شروع کردم به نوشتن تصمیم گرفتم از کوچکترین ابعاد شروع کنم تا نتیجه رنگها رو پس از خشک شدن ببینم و درباره رنگهایی که میخواستم بکار ببرم تا حدودی مشخص کردم و همین که برام واضح تر شد که باید چیکار کنم انگیزه م برای حرکت هم بیشتر شد و این خیلی برام جالب بود

از خدا خیلی ممنونم و شکر میگم که به این فایل گرانبها و تمریناتش و همینطور این ایده یا مثال برای افزایش جسارتم برای قدم برداشتن و حرکت کردن هدایتم کرد

از استاد عزیزو خانم شایسته عزیز برای آموزش های فوق العاده عالیشون خیلی تشکر میکنم

روز 51 ام

من باوجودیکع از کودکی همیشه خودم تصمیم می گرفتم اما بازم در بزرگسالی اعتماد به نفس تصمیم گیریم بشدت افت کرد. یادم میاد خانواده ام به درخواست یک مشاوره و برای تقویت قدرت تصمیم گیزیم انتخا لباس و غیره را به خودم سپرده بودند و همیشه لباس هایی انتخاب می کردم که بشدت مورد تمسخر دیگران قرار می گرفت اما الان که دقت می کنم همون موقع هم تصمیمات بسیار عالی داشتم و حتی یکی از زیباترین لباس ها را باوجودیکه مخالف طرح های موجود در بازار بود اما هنوز هم به اون انتخاب خودم و خوش سلیقگیم می بالم و بشدت برام شیرینه.

حتی الان که می نویسم در موارد دیگه مثل تحصیلی و غیره بسیار انتخاب های درست و زیبایی داشتم و در اوج کودکی بسیار زیرک بودم. و می تونستم به راحتی از حس ششم برای تعامل و پیش بینی استفاده کنم.

اما در بزرگسالی برعکس تمام روزم را به باطالت می گذارندم. چون بر اساس ارزش های دیگران زندگی می کردم

ون سلیقه خودم را به کل فراموش کرده بودم و بزور می خواستم مثل دیگری زندگی کنم درس بخونم و سرکار برم و بعد هم که دیگه نتونستم به تنبلی و اهمال کار ی روی اوردم . من حتی جرات رو به رو شدن با خواسته های واقعی و صداقت با خودم را دیگر نداشتم. و همین باعث شده بود تا همیشه در بزرخ تردید بمانم.

کم کم شروع کردم به گرفتن تصمیم. چیزی دیگه که متوجه شدم این بود که من از پذیرفتن مسئولیت انتخابم واهمه داشتم اگر شکست می خوردم دیگر نمی توانستم زمین و زمان و دیگران و سرنوشت را مقصر بدانم.

من خیلی روی خودم کار کردم. هنوز متوسط هم نیستم اما از قعر چاه تردید شروع کردم و به هر تصمیم خودم می بالم و با هر انتخاب فارغ از درست یا نادرست بودنش عزت نفس و اعتماد به نفس و حتی مسئولیت پذیریم بهتر میشه و تجربه های بیشتری کسب میکنم و ارزش ها و معیارهای خودم رو و ویژگی های روحیم را بهتر شناختم. همین حالا که فایل را گوش دادم دو تصمیم را که اصلا جدی نگرفتم عملی کردم. فکر می کردم کم و بی اهمیت هستند. اما الان که انجام دادم و از لیست کارهای ذهنم که به اینده موکول کرده بودم خط خورده شد احساس ارامش بیشتری در ذهنم برقرار شد. و تصمیمات بعدی و قدم های دیگری برام واضح شده. تصمیماتی بسیار ساده که به بهانه کوچکی و ساده بودن به تاخیر انداخته بودم. یکیش برای فرستادن شماره ام به دوستی برای شرکت در کارگاهش و دیگری پرسیدن قیمت وسایل اولیه برای محصولاتم. خیلی خنده داره. من اولی را به بهانه خودم بلدم. زشته کارگاه تخفیف خورده تقریبا رایگان را شرکت کنم. و یا من که هنوز سفارشی نگرفتم چرا قیمت بسته بندی و این ها را بپرسم. من این تصمیمات و اقدامات بسیار کوچک و ساده را به بهانه کوچک بودنشان اما در واقع به دلیل کمبود عزت نفس به تاخیر انداختم. کارگاه را نمی خواستم شرکت کنم اما مدام ذهنم درگیر بود که ایا باید می رفتم/

و پرسش قیمت متریال موردنیاز را هم نمی خواستم بدونم چون خودم را لایق مشتری و فروش نمی دانستم و به عبارتی ترس داشتم.

این دو اقدام بسیار ساده بهم نشون داد که فقط تصمیمات بزرگ نیستن که من رو تا مدت ها در تردید نگه داشتن ( مثل همون مساله مهاجرت یا انتخاب شغلم که بلاخره جرات کردم) بلکه اونقدر این ضعف ریشه ای شده که در تصمیمات ساده مثل تماس گرفتن با یک دوست یا پرسیدن قیمت هم تردید می کنم و باعث شده ذهنم اشقته ای داشته باشم. اشفتگی ذهنی کم کم در دنیای بیرون من هم خودش را نشون داده و مدیریت کارها را از دستم خارج کرده. اما الان با برنامه ریزی درست دارم به همشون رسیدگی می کنم.

دیروز داشتم فکر می کردم کارهای انباشته شده من مثل حقوق فلان شرکتی هستند که قبلا کار می کردم و هرماه حقوق چهرماه پیش را دریافت می کردیم اگرچه تقریبا سروقت بود اما معوقه بود. خیلی شانس می اوردیم دو ماه را در طول یک ماه پرداخت کنند اما همیشه عقب بود. با خودم فکر کردم انگار به همین دلیل جذب اون مکان شدم البته این را به شوخی گفتم. و بعد به خودم گفتم من هم کلی کار معوقه دارم که بعضیاش مربوط به نه تنها چهارماه پیش بلکه چندین ماه پیش و ناشی از تصمیماتی که نگرفتم و به تعویق انداختم. اما همین که قدم های عملیم بیشتر شده و با هدایت و حمایت الله دارم خودم و کارهام را بروزرسانی می کنم بشیار خوشحال و سپاسگزارم و در کنارش قدرت تصمیم گیری خودم را تقویت می کنم و هرروز دارم بهتر میشم تا اهدافم را پیش ببرم. جمله همونطور که تکامل داریم تصاعد هم داریم همیشه بهم دلگرمی و البته انرژی میده.