آیا واقعاً چشم زخم حقیقت دارد؟

به نام خداوند بخشنده و مهربان

سلام استاد و خانم شایسته عزیز

-تمام اتفاقات زندگی ما توسط افکار و باورهایمان ایجاد می شود

-اغلب افراد باور دارند اتفاقات زندگی ما تحت کنترل عوامل بیرونی است

-ممکن است شرایط ما نامناسب باشد اما به راحتی با تغییر افکار و باورهایمان تغییر میابد

-عوامل بیرونی نمی تواند سرنوشت ما را تغییر داده یا تاثیری بلند مدت در زندگی ما بر جای بگذارد

-ما در هر لحظه در حال خلق شرایط و اتفاقات زندگی خود هستیم

-سرنوشت ما از پیش نوشته شده نیست

-زندگی ما به واسطه ی افکار باورها ورودی ها و کانون توجهمان در هر لحظه خلق می شود

-هیچ فردی نمی تواند در زندگی ما تاثیر گذار باشد

-رقم زدن تقدیر و سرنوشت از پیش تعیین شده با عدل خداوند ناهماهنگ و ناسازگار است

-خداوند بارها در قرآن بیان کرده است:

تمام اتفاقات زندگی شما بما قدمت ایدیهم بما کانوا تعملون بما کسبت ایدیهم است

-نگاه خود را به خداوند تغییر دهیم

-افراد فقیر ضعیف و ناتوان خداوند و سایر عوامل بیرونی را مقصر و مسئول بدبختی خود می دانند

-تقدیر ما توسط خودمان و به واسطه ی باورها و افکارمان رقم می خورد

-خواست خداوند هرگز بدبخت بیمار و فقیر بودن ما نیست

-اغلب ما خداوند را انسانی جبار و ستمگر مبینیم که در انتظار عذاب ماست

-با داشتن باورهای نادرست نسبت به خداوند از همان جنس وارد زندگی ما می شود

در واقعیت:

-خداوند برای بندگان خود تنها خیر و خوبی می خواهد اما ما هم باید بخواهیم

-خداوند حق انتخاب را در دستان ما قرار داده است

-ما با داشتن باورها و افکار نامناسب جلوی نعمت و فضل بی انتهای الهی را گرفته ایم

-خداوند می خواهد ما به تمام خواسته های خود دست یابیم

-با داشتن باورهای نادرست اقدامات ما به نتیجه ی دلخواه منتهی نمی شود

-اگر باورهای نادرست در زمینه ی ثروت داشته باشیم:

هرگز ثروتمند نمی شویم

-اگر باورهای نادرست در زمینه ی سلامتی داشته باشیم:

همواره بیمار هستیم

-در جهانی قانونمند زندگی می کنیم

-تمام اتفاقات طبق قانون بدون تغییر خداوند که در قران تحت عنوان مشیت نام برده شده ایجاد می شود

-دیگران به هیچ عنوان نمی توانند ما را چشم بزنند

-هیچ فردی نمی تواند ما را چشم بزند یا تاثیر منفی در زندگی ما ایجاد کند مگر اینکه با باورها و افکار نادرست خود به آنها قدرت دهیم

-قدرت تنها در دستان ماست

-حق انتخاب داریم بترسیم یا به خداوند ایمان و باور داشته باشیم

-انتخاب متفاوت نتایج متفاوت برای ما در بر دارد

آیاتی در قرآن که با بما قدمت ایدیهم اغاز می شود:

-خداوند بارها می فرمایید:

تمام اتفاقات شما به واسطه ی چیزهایی است که از پیش می فرستید

وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَهً فَرِحُوا بِهَا ۖ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَهٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ إِذَا هُمْ یَقْنَطُونَ

و هرگاه به مردم رحمتی [چون نعمت، ثروت، اولاد و امنیت] بچشانیم به آن شادمان می شوند، و چون به سبب گناهانی که مرتکب شده اند آسیب و گزندی به آنان رسد، ناگهان ناامید می شوند.

-اتفاقات بدی که در زندگی خود تجربه می کنیم به خاطر باورها و افکار نامناسب خودمان است

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

ای اهل ایمان! از خدا پروا کنید؛ و هر کسی باید با تأمل بنگرد که برای فردای خود چه چیزی پیش فرستاده است، و از خدا پروا کنید؛ یقیناً خدا به آنچه انجام می دهید، آگاه است.

-ما با باورها و فرکانس های از پیش فرستاده شده اتفاقات زندگی خود را خلق کرده و رقم می زنیم

-تقوا به معنای کنترل ذهن است

ذَٰلِکَ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیکُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ

این [عذاب] به خاطر فسق و فجور و گناهانی است که خود پیش فرستادید، و گرنه خدا به بندگان ستمکار نیست.

-خداوند هرگز به بندگان خود ظلم نمی کند

-باورها و افکار خود را مسئول اتفاقات نامناسب خود بدانیم

فَکَیْفَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِیبَهٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ ثُمَّ جَاءُوکَ یَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا إِحْسَانًا وَتَوْفِیقًا

پس [وضع و حالشان] چگونه خواهد بود هنگامی که به سبب آنچه مرتکب شده اند، حادثه ناگواری به آنان برسد، آن گاه در حالی که به خدا سوگند می خورند، نزد تو می آیند که ما [از داوری بردن نزد طاغوت] نیّتی جز نیکی و برقراری صلح و سازش [میان طرفین نزاع] نداشتیم.

-با داشتن باورها و افکار منفی نتایج نامناسب می گیریم

-هرگز نمی توانیم با کلام فرکانس و باورهای خود را تغییر دهیم

تَرَىٰ کَثِیرًا مِنْهُمْ یَتَوَلَّوْنَ الَّذِینَ کَفَرُوا ۚ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنْفُسُهُمْ أَنْ سَخِطَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَفِی الْعَذَابِ هُمْ خَالِدُونَ

بسیاری از آنان را می بینی که با کسانی که کفر ورزیدند، همواره دوستی می کنند. قطعاً بد است آنچه نفوسِ [طغیان گرشان برای قیامت] آنان پیش فرستاده است؛ [و نتیجه آن این است] که خدا بر آنان خشم گرفت و در عذاب جاودانه اند.

-خشم و عذاب خداوند به واسطه ی باورها و افکار منفی ماست

-جهان مانند آینه باورها و افکار ما را به ما باز می گرداند

-جهان خود واقعی ما را به ما نشان می دهد

-رفتار و عملکرد ما از باورهایمان نشات می گیرد

ذَٰلِکَ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیکُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ

این به سبب گناهانی است که مرتکب شده اند و گرنه خدا نسبت به بندگانش [حتی به کمترین چیزی از ستم] ستمکار نیست.

-ایات محکم آیاتی هستند که به صورت مکرر در قرآن تکرار شده و یکدیگر را تایید می کنند

-آیات فرع آیاتی هستند که می توان برداشت های متعدد از آنها داشت

ذَٰلِکَ بِمَا قَدَّمَتْ یَدَاکَ وَأَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ

این [رسوایی و عذاب] به کیفر اعمالی است که از پیش فرستاده ای و به آن خاطر است که خدا نسبت به بندگان ستمکار نیست.

وَلَوْلَا أَنْ تُصِیبَهُمْ مُصِیبَهٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ فَیَقُولُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَیْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آیَاتِکَ وَنَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ

و اگر نه آن بود که به سبب گناهانی که مرتکب شدند عذابی به آنان برسد، پس بگویند: پروردگارا! چرا پیامبری به سوی ما نفرستادی تا از آیاتت پیروی کنیم و از مؤمنان باشیم [بی تردید در عذاب کردن و هلاکتشان شتاب می نمودیم.]

-جهان صرفا به باورها و افکار ما واکنش نشان می دهد

فَإِنْ أَعْرَضُوا فَمَا أَرْسَلْنَاکَ عَلَیْهِمْ حَفِیظًا ۖ إِنْ عَلَیْکَ إِلَّا الْبَلَاغُ ۗ وَإِنَّا إِذَا أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَهً فَرِحَ بِهَا ۖ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَهٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ فَإِنَّ الْإِنْسَانَ کَفُورٌ

پس اگر [از دعوتت] روی برگردانند [اندوهگین مباش] ما تو را بر آنان نگهبان و مراقب نفرستاده ایم [تا آنان را به اجبار در دایره هدایت قرار دهی]، جز رساندن [پیام وحی] بر عهده تو نیست، و هنگامی که ما از سوی خود رحمتی [چون سلامت، امنیت و ثروت] به انسان بچشانیم، به آن سرمست و مغرور می شود، و اگر به سبب گناهانی که مرتکب شده اند آسیبی به آنان رسد [رحمت حق را فراموش می کنند]، بی تردید انسان بسیار ناسپاس است.

-وظیفه ی پیامبران تنها انذار و بشارت است

-پیامبر هرگز نمی توانسته دیگران را با اجبار به راه راست هدایت کند

-برای تغییر دیگران تلاش نکنیم

-هر فردی تنها توانایی تغییر باورها و افکار خود را دارد

-عجز و ناتوانی خود را در تغییر دیگران بپذیریم

-خداوند سراسر رحمت و مهربانی است

وَلَا یَتَمَنَّوْنَهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ ۚ وَاللَّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِینَ

ولی آنان به سبب گناهانی که مرتکب شده اند هرگز آروزی مرگ نمی کنند، و خدا به ستمکاران داناست.

-با داشتن باورها و افکار مناسب سعادت واقعی را در دنیا و آخرت تجربه می کنیم

-با داشتن باورها و افکار نامناسب در دنیا و آخرت با زجر و سختی مواجه می شویم

-دنیا و آخرت از هم جدا نیستند

-اگر در دنیا خوب زندگی کنیم اخرت خوبی داریم

إِنَّا أَنْذَرْنَاکُمْ عَذَابًا قَرِیبًا یَوْمَ یَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ یَدَاهُ وَیَقُولُ الْکَافِرُ یَا لَیْتَنِی کُنْتُ تُرَابًا

ما شما را از عذابی نزدیک هشدار دادیم، روزی که آدم آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده است بنگرد و کافر گوید: ای کاش من خاک بودم [و موجودی مکلّف آفریده نمی شدم تا چنین روز سختی را ببینم!]

-در آخرت نتیجه ی تمام افکار و اعمال خود را خواهیم دید

-هر آن چیزی که با باورها و افکار خود به جهان می فرستیم همان را دریافت می کنیم

-هیچ گونه ظلم و بی عدالتی در جهان وجود ندارد

در واقعیت:

+تنها یک نیرو منبع انرژی در جهان وجود دارد و آن خداوند است

+شیطان توسط افکار و باورهای نامناسب ما ترس و بی ایمانی شکل می گیرد

+در نبود خداوند شیطان به وجود می آید

+در نبود نور تاریکی ایجاد می شود

+در نبود سلامتی بیماری و در نبود ثروت فقر به وجود می آید

+تاریکی بیماری و فقر نیرو نیستند

+خداوند نور سلامتی ثروت نیرو هستند

+تنها یک قدرت و رب در جهان وجود دارد و آن خداوند است

بررسی آیاتی که به چشم زدن پیامبر اشاره دارد:

إِنَّ لِلْمُتَّقِینَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿34﴾

براى پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغستانهاى پر ناز و نعمت است (34)

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ﴿35﴾

پس آیا فرمانبرداران را چون بدکاران قرار خواهیم داد (35)

مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ﴿36﴾

شما را چه شده چگونه داورى مى ‏کنید (36)

أَمْ لَکُمْ کِتَابٌ فِیهِ تَدْرُسُونَ ﴿37﴾

یا شما را کتابى هست که در آن فرا مى‏ گیرید (37)

إِنَّ لَکُمْ فِیهِ لَمَا تَخَیَّرُونَ ﴿38﴾

که هر چه را برمى‏ گزینید براى شما در آن خواهد بود (38)

أَمْ لَکُمْ أَیْمَانٌ عَلَیْنَا بَالِغَهٌ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ إِنَّ لَکُمْ لَمَا تَحْکُمُونَ ﴿39﴾

یا اینکه شما تا روز قیامت [از ما] سوگندهایى رسا گرفته اید که هر چه دلتان خواست‏ حکم کنید (39)

سَلْهُمْ أَیُّهُمْ بِذَلِکَ زَعِیمٌ ﴿40﴾

از آنان بپرس کدامشان ضامن این [ادعا] یند (40)

أَمْ لَهُمْ شُرَکَاءُ فَلْیَأْتُوا بِشُرَکَائِهِمْ إِنْ کَانُوا صَادِقِینَ ﴿41﴾

یا شریکانى دارند پس اگر راست مى‏ گویند شریکانشان را بیاورند (41)

یَوْمَ یُکْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَیُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا یَسْتَطِیعُونَ ﴿42﴾

روزى که کار زار [و رهایى دشوار] شود و به سجده فرا خوانده شوند و در خود توانایى نیابند (42)

خَاشِعَهً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّهٌ وَقَدْ کَانُوا یُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ ﴿43﴾

دیدگانشان به زیر افتاده خوارى آنان را فرو مى‏ گیرد در حالى که [پیش از این] به سجده دعوت مى ‏شدند و تندرست بودند (43)

فَذَرْنِی وَمَنْ یُکَذِّبُ بِهَذَا الْحَدِیثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَیْثُ لَا یَعْلَمُونَ ﴿44﴾

پس مرا با کسى که این گفتار را تکذیب مى ‏کند واگذار به تدریج آنان را به گونه‏ اى که در نیابند [گریبان] خواهیم گرفت (44)

وَأُمْلِی لَهُمْ إِنَّ کَیْدِی مَتِینٌ ﴿45﴾

و مهلتشان مى‏ دهم زیرا تدبیر من [سخت] استوار است (45)

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ﴿46﴾

آیا از آنان مزدى درخواست مى ‏کنى و آنان خود را زیر بار تاوان گرانبار مى‏ یابند (46)

أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَکْتُبُونَ ﴿47﴾

یا [علم] غیب پیش آنهاست و آنها مى ‏نویسند (47)

فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ وَلَا تَکُنْ کَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَکْظُومٌ ﴿48﴾

پس در [امتثال] حکم پروردگارت شکیبایى ورز و مانند همدم ماهى [=یونس] مباش آنگاه که اندوه زده ندا درداد (48)

لَوْلَا أَنْ تَدَارَکَهُ نِعْمَهٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ ﴿49﴾

اگر لطفى از جانب پروردگارش تدارک [حال] او نمیکرد قطعا نکوهش شده بر زمین خشک انداخته مى ‏شد (49)

فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِینَ ﴿50﴾

پس پروردگارش وى را برگزید و از شایستگانش گردانید (50)

وَإِنْ یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَیَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ ﴿51﴾

و آنان که کافر شدند چون قرآن را شنیدند چیزى نمانده بود که تو را چشم بزنند و مى گفتند او واقعا دیوانه‏ اى است (51)

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعَالَمِینَ ﴿52﴾

و حال آنکه [قرآن] جز تذکارى براى جهانیان نیست (52)

-یکاد به معنی: نزدیک بودن نه اتفاق افتادن است

-زلق دو مرتبه در قرآن به کار رفته است

فَعَسَىٰ رَبِّی أَنْ یُؤْتِیَنِ خَیْرًا مِنْ جَنَّتِکَ وَیُرْسِلَ عَلَیْهَا حُسْبَانًا مِنَ السَّمَاءِ فَتُصْبِحَ صَعِیدًا زَلَقًا

امید است پروردگارم بهتر از باغ تو را به من عطا کند و از آسمان آسیبی دقیق و حساب شده بر باغ تو فرستد تا به صورت زمینی صاف و بی گیاه و لغزنده شود؛

-در این آیه منظور از زلق لغزنده است

-چشم زخم زدن پیامبر کاملا نادرست است

-هیچ فردی توانایی چشم زدن ما را ندارد مگر اینکه با باورها و افکار نادرست خود به او قدرت دهیم

-هر آن چیزی را که باور کنیم در زندگی خود تجربه می کنیم

-خرافات ترس و بی ایمانی باعث تجربه ی اتفاقات نامناسب می شود

-از هر چیزی بترسیم از جنس همان را تجربه می کنیم

-تنها قدرت را در دستان خداوند ببینیم

-به هیچ چیز و هیچ کس قدرت ندهیم

-خداوند قدرت خلق را در دستان ما قرار داده است

خدایا شکرت

عاشقتونیم

به نام خداوند مهربان

سلام استاد و خانم شایسته عزیز

اگر ما باور داشته باشیم که خودمان با باورها و فرکانسهایمان اتفاقات زندگی خود را رقم می زنیم و خالق صد در صد زندگی خود هستیم هیچگاه این جمله را باور نکرده که : خداوند برای ما سرنوشت یا تقدیری از پیش تعیین شده نوشته است و ما هیچ اختیاری در خلق زندگی دلخواه خود نداریم. این موضوع با عدالت خداوند در تضاد است و او همه بندگان را به یک اندازه دوست داشته و هیچ تفاوت و تمایزی بین انان قائل نیست. اما انسانها چون همه چیز را با حواس پنجگانه خود درک کردند نمی توانند به درستی خدا را باور کنند و عملکرد سیستمی او را به درستی بفهمند و او را مانند انسانی در نظر گرفته که واکنش گرا بوده و به حال انها دلسوزی می کند. برای همین اکثرا با گریه و زاری و دادن نذر و دعا کردن سعی می کنند ترحم خدا را جلب کرده تا به خواسته های خود برسند. در صورتی که خداوند عملکرد سیستمی داشته قوانینی را تعیین کرده که هر کس فارغ از عوامل بیرونی با درک و عمل کردن به ان بتواند زندگی دلخواه خود را خلق کند و عدالت خداوند عدالت اینه است. هر فرکانسی که به جهان ارسال کنیم از همان جنس دریافت خواهیم کرد. اگر ما قدرت را به دست عوامل بیرونی مانند افراد بدهیم و فکر کنیم که انها با طلسم و جادو می توانند اتفاقات زندگی ما را دگرگون کنند و به این جمله باور داشته باشیم انها حتما در زندگی ما تاثیر گذار خواهند بود. برای همین است که خداوند تمام گناهان را غیر از شرک می بخشد زیرا زمانی که مشرک می شویم و قدرت را از خداوند و خودمان گرفته و به سایر افراد یا عوامل بیرونی می دهیم زندگی ما نابود شده و تمام نعمتها را از دست خواهیم داد . چون عوامل بیرونی به هیچ وجه قابل تغییر نیستند. اما اگر قدرت را تنها در دستان خداوند ببینیم و باورها و فرکانسهای خود را تغییر دهیم به هر خواسته ای که داریم به راحتی دست یافته و به مسیر صحیح و راه راست هدایت خواهیم شد.

خدایا شکرت

عاشقتونیم