دولت ها و ایجاد شغل!؟ واقعاً؟!
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، فریادی بیدارکننده برای شکستن بتهای ذهنی و بازگشت به اصل توحید عملی در مسیر کسبوکار و زندگی است. استاد عباسمنش در این فایل، به یکی از ریشهایترین باورهای مخرب در جامعه اشاره میکنند: انتظار برای منجی بیرونی.
ایشان با اشاره به فضای بحثهای سیاسی و وعدههای کاندیداها برای “ایجاد اشتغال”، این نوع نگاه را نه تنها یک اشتباه استراتژیک، بلکه مصداق بارز شرک به خداوند میدانند. تکیه کردن به دولت، شرایط اقتصادی، خانواده یا هر عاملی بیرون از خود برای موفقیت، به معنای نادیده گرفتن قدرت خالق و تواناییهای عظیمی است که در وجود انسان نهاده شده است. تا زمانی که انسان منتظر باشد دستی از غیب یا قانونی از مجلس، سفره او را رنگین کند یا شغلی برایش بتراشد، در مدار فقر و ضعف باقی خواهد ماند. پیام اصلی این است: شغل و ثروت را کسی به شما نمیدهد؛ شما خالق شغل و جریان ثروت در زندگی خودتان هستید. تفاوت میان افراد موفق و توده مردم، در میزان درک آنها از این اصل است.
در حالی که اکثریت جامعه به دنبال مقصرتراشی و بهانهجویی از شرایط بیرونی هستند، انسانهای توحیدی و کارآفرینان بزرگ تاریخ (مانند جک ما)، بدون توجه به موانع دولتی یا محدودیتها، تنها بر روی خلق ارزش و حل مسائل تمرکز کردهاند. در این دیدگاه، فرصتها محدود نیستند که منتظر تقسیم آن توسط دیگران باشیم؛ بلکه فرصتهای کسب ثروت به اندازه خداوند نامحدودند. جهان هستی به گونهای طراحی شده که به فرکانسها و باورهای ما پاسخ میدهد. اگر باور شما این باشد که کار نیست، جهان هزاران دلیل برای بیکاری به شما نشان میدهد؛ اما اگر با ایمان به رزاقیت خداوند و تکیه بر خلاقیت خود حرکت کنید، درهایی از نعمت و برکت به رویتان باز میشود که هیچ دولتی توان بستن یا باز کردن آنها را ندارد. مسئولیتپذیری صددرصد برای بهبود وضیعت مالی تان، تنها کلید ورود به مدار ثروت و بهره برداری از توانایی هایتان برای خلق ثروت است. وگرنه کمکهای بلاعوض و حمایتهای کورکورانه از افراد بیکار، نه تنها لطف نیست، بلکه خیانت به پتانسیلهای نهفته آنهاست. تضادها، محدودیتها و نیازهای مالی، موتور محرک خلاقیت انسان هستند. اگر کبوترها را دستی غذا بدهید، آنها توانایی پرواز و یافتن غذا را از دست میدهند. انسان نیز برای رشد و شکوفایی، نیاز دارد که با چالشها روبهرو شود و قانون تکامل را طی کند.
مسیر ثروت برای فردی که تاکنون هیچ پولی نساخته، از کارگری و انجام کارهای ساده و کوچک آغاز میشود و با کسب تجربه و مهارت، به امپراتوریهای بزرگ ختم میگردد. این اوج عزت نفس و اجرای توحید در عمل است. کسی که حاضر نیست از کارهای ساده شروع کند و منتظر یک میز و صندلی آماده است، هرگز طعم استقلال مالی حقیقی را نخواهد چشید.
درس عمیق این داستان این نیست که وام گرفتن خوب است یا بد؛ بلکه درس این است که انسان باید به جایگاهی از بینیازی درونی و بیرونی برسد که به جای دست دراز کردن جلوی دیگران (چه دولت و چه بانک)، خودش به منبع خیر و برکت تبدیل شود. هدف دوره های روانشناسی ثروت تربیت انسانهایی است که به چنان قدرتی در خلق ثروت دست مییابند که سیستمهای بانکی و دولتی محتاج همکاری با آنها میشوند، نه برعکس.
منطق های استاد عباس منش در این فایل شما را به چالش میکشد تا تمامی امیدهای واهی به عوامل بیرونی را قطع کنید، بتهای شرکآلود ذهنی را بشکنید و با توکل بر خداوندی که از خودتان مشتاقتر به ثروتمند شدن شماست، آستینها را بالا بزنید و آیندهای درخشان را با دستان خود بسازید.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD236MB20 دقیقه
- فایل صوتی دولت ها و ایجاد شغل!؟ واقعاً؟!18MB20 دقیقه
به نام رب روزی رسانم
درود به استادجانم و دوستان خفن عباسمنشی
تو انتخابات میبینیم که بحث سر اینه که دولت چن تا شغل ایجاد میکنه و مشکل بیکاری جوانا رو حل کنه مسئله ازدواج رو حل کنه مسئله تحریمو حل کنه مسئله گرونی رومسکن روبنزین رو.. حل کنه. ..چرافک میکنم که دولت باید همه کار کنه و خودمون بشینیم و منتظر باشیم دولت چه میکنه؟
این مغایر باقانون جهان هستی است.
شغل رو خودمون ایجاد میکنیم، روابط خوب ازدواج خوب رو خودمون ایجاد میکنیم. توان مالی برای خریدراحت رو خودمون ایجاد میکنیم. خونه ماشین امکانات رو خودمون ایجاد میکنیم
با فرکانس هامون با عملکردمون.
برا خودمون شغل بی نهایت هست.روابط خوب بی نهایت هست.. خونه ماشین امکانات بی نهایت هست. فراوانی هست.
مگ دولت برا مردم امریکا شغل ایجاد کرده؟
ما بخواهیم میتونیم شغل ایجاد کنیم همه جا مسائلی هست عرضه و تقاضایی هست که میتونیم حل کنیمشون و پول بسازیم.
فارغ از اینکه مردم بخان یا نخان ما میتونیم شغل ایجاد کنیم بقیه ابزاری ان که ما داریم بهش شکل میدیم که درجهت خواسته مون باشن یا ن.
اینکه دولت ها میان میگن شغل ایجاد کنیم مسئله ازدواج حل کنیم و فلان کنیم این از کجا میاد
از فکر اینکه یه گاوشیردهی باید اون بالا باشه که ب ما کار بده همه چی بده .
به افراد بیکار نباید یه قرون داد حتی اونایی ک از لحاظ جسمانی مشکل دارن.. ما کم الگو داریم ک محدودیت جسمی دارن ولی کاردارن و پول میسازن؟
میگیم دولت چکار کرد و چیکا نکرد باید چکار کنه؟ اینا یه مشت بحث پوچ و بیهوده است قرار نیس دولت کاری کنه که.
ما خودمون باید برا خودمون کاری کنیم.
ما توانایی داریم ک شغل ایجاد کنیم برا خودمون و دیگران
ما نیازی به کمک کسی نداریم.
ما خودمون مسئول زندگیمون هستیم.
دولت، کشور، پدرو مادرو… مسئول زندگی ما نیستن.
این خنده داره که مردم منتظر منجی هستن بیرون خودشون که قراره بیاد وضع اقتصاد و مسکن و شغل و… رو درست کنه…این مخالف قانون حاکم بر جهانه و نتیجه عکس میده.
رئیس جمهور امریکا گف نگید دولت چکار کرد بگید مردم برا امریکا چیکارکردن؟
داستان مدیر عامل شرکت علی بابا، میگه تو چین هم مردم دولت رو مقصر و مسئول همه چی میدونستن ولی ما کار خودمون رو انجام میدادیم و حالا مقدار عظیمی از ثروت دولت چین بخاطر بیزینس ماست.
هر عامل بیرونی مثل اینک دولت، بابام، دوستم باید یکاری میکرد تا بجایی برسم.
این نگاه نگاه ادمای ضعیفه.
این منم که میتونم زندگیمو هرجور بخام رقم بزنم. بقیه ن تاثیری دارن در پیشرفت من نه تاثیری دارن در شکست من.
تنها کسی که میتونه زندگیتو تغییر بده خودتی!
تنها کسی که مسئول زندگیته خودتی!
هرکی بخاد کار کنه کار هست از جای کوچک از کارگری شروع کنه…مثل هزاران نفر دیگ از صفرشروع کردن و یواش یواش بیزینسشون رو ساختن. مشکل یسرایی اینه مخان بشینن یجایی یا مث ربات باشن و دولت همیشه حقوقشونو بده… گاو شیردهی هست که همیشه شیر میده.
کاربخای کار هست…هرروز موقعیت ها شغل ها بیشتر میشه
منتظر کسی نباش. اینک عامل بیرونی رو موثر در زندگیت بدونی شرکه.
باید باوراتو نو عوض کنید از کارای کوچولو کوچولو شروع کنید راه فروش را یاد بگیرید با ادما ارتباطاتو یادبگیرید تو این مسیر یسری چیزارو یاد بگیرید تکاملتو طی کنی
فقط باید صبر کنی اون وقته که بجایی میرسی که تو ب دولت کمک میکنی.
من مسئول صددرصد اتفاقات زندگیم هستم.
هیچ دوستی بیرون ازمن وجود نداره.
هیچ دشمنی بیرون ازمن وجود نداره.
این منم که خالق زندگیم هستم.
خدایاسپاسگزارم