دولت ها و ایجاد شغل!؟ واقعاً؟!

سلاااام و ارادت

در ردپای 52 ، الهی شکر

.

ما به بی نهایت فرصت ، در هر زمانی دسترسی داریم برای اینکه هر کاری بتونیم انجام بدیم

.

دقیقا این مثال نخواستن برای کار و بهونه آوردن که کار نیست ، همه ما در اطرافیان خودمون دیدیم !! من به شخصه از دایی آخرم و پسر خاله و یکی از پسر عمه هام و دوستان خانوادگی سراغ دارم

هر کدوم به یه شکلی ، و با یه بهونه ای !! ولی در اصل با یه دلیل ، نخواستن و تنبلی

.

با اینکه درآمد شخصی ام هنوز با چیزی که حداقل انتظار دارم فاصله داره ، ولی خدا را شکر میکنم که از درآمد من از خلاقیت و ایمانم ساخته میشه و خداوند برام میرسونه

پس همین که اول راه هستم و از این راه روزی من رسیده ، میتونم به مراتب بیشتر و بیشترش کنم

دلیل خلاقیت کارم : چون من کارم ادیت ویدیو و موشن گرافیک هست ، کاری که همیشه با خلاقیت و ایده سر و کار دارم و هرچی ایده خلاقیت بهتر استقبال بشیتر ، و اما دلیل ایمان در کارم : اینکه من به صورت فریلنسر و دورکاری پروژه هام را انجام میدم و همین مورد را به مراتب دیدم افرادی که میترسند ، و باور ندارند که روزی را خداوند میرسونه ! و درآمد را در کار کردن حضوری در شرکتی و استخدام و حقوق مشخص میبینند !!

این مدتی که سعی میکنم روی باورهام بیشتر کار کنم ، توانایی خودم را هم بهتر و بیشتر دارم درک میکنم ، چرا که مخصوصا بعد از مهاجرتم ، دوستانی که منو میشناسند و یا نزدیکتر بودند بهم ازم میپرسیدند ، کارتو چیکار کردی ؟! کار اونجا هست ؟!

میتونی کار بگیری ؟!!

و من همیشه در ذهنم سوال این بود که : مگه خدای من اصفهان مونده و من تنها اومدم شمال !!! خخخخ !!!

و جواب من همیشه همین بوده که خوب من روی بستر اینترنت کار میکردم و میکنم ، چه فرقی برام داره ؟؟؟!!!

از افراد متنوع با سن های مختلف این را شنیدم ! و تازه یه کمی بیشتر خودم را باور کردم و به این فکر کردم که :

نه بابا !! خیلی ها همین کارو هم نمیتونند انجام بدند و شهرشون را عوض کنند !!! خیلی ها انگار واقعا باور نمیکنند که روزی هر کسی از جایی دیگه میرسه

و با این سوال بارها خدا را شکر کردم میگفتم : ایول !! خیلی جای کار دارم ولی همین که میبینم من تونستم این کارو انجام بدم و خیلی ها در همین پیچ هم موندند چه برسه به بالاتر و اینکه سعی میکنم توکل و ایمان را هم بیشتر بهتر کنم ، دم خودم گرم و خدایا شکرت

.

یاد یه مصاحبه قدیمی افتادم که نمیدونم مال چندین ساله پیشه ! چون تلویزیون نمیبینم ولی میدونم که توی فضای مجازی زیاد پخشش کردند ، اونم اعتراض یه مرد جوان از بیکاری بود

به شکل بغضی و مظلومانه ای گفت : به بچم قول یه دوچرخه را داده بودم و نتونستم بخرم چون کار نداشتم !! ( دقیق حرفاش یادم نیست ولی قول دوچرخه را یادمه )

خیلی ها این کلیپ را به شکل گلایه و دلسوزی و اعتراض به دولت توی فضای مجازی پخش کردند و یادمه یه دوستی استوری کرده بود و نوشته بود آقای فلانی ( رئیس جمهور زمانش ) چه جوابی برای این شخص داری ؟!

بعد من پیش خودم میگفتم : عه !! بابا درسته مملکت گل و بلبل نیست ! ولی چه ربطی داره ؟! گریه ظاهری اون شخص برای قول به بچه اش ، چه ربطی به بیکاری و رئیس جمهور داره ؟؟!!

……….

خود من هم زمان هایی را داشتم که حتی پول حداقل شهریه باشگاهم برام زیاد بوده و نتونستم برم باشگاه ، ولی همه مدل کاری هم انجام دادم و ننشستم که پول یا کاری از آسمون برام بیفته زمین ، درک میکنم ممکنه یه زمانی شرایط برای آدم سخت باشه ولی نه اینکه تقصیر را بندازیم گردن کسی دیگه یا اینکه ، کار نیست !!!

……………

دوباره چند روز پیش با یکی از دوستانم صحبت کردم که اول آشناییمون از همکاری در یک شرکت شروع شد و بعد باهم دوست شدیم و دوباره در یک شرکت دیگه مشغول شدیم یه جایی دیگه نبودن و کم بودن ورودی مالی به این دوستم فشار آورد و رفت در یکی از شرکت های وابسته به فولاد مبارکه اصفهان مشغول به کار شد ( دوستان اصفهانی میدونند که فولاد مبارکه اصفهان را چقدررر از افراد بهش ارادت دارند و روزیشون را در رفتن در این جا میبینند و اگر استخدام بشند خوشحال میشند )

گذشت چندین سال و خدا را شکر دوست من هم کارهای ازدواج و عروسی و … را انجام دادم و راضی بود ، چند روز پیش که باهاش صحبت کردم گفت دلم میخواد دوباره کار موشن بزنم و برگردم توی این فضا و ….. ( البته بگم برگردش به این فضا به عنوان کار دوم و نه اینکه اون کار را ترک کنه ) تا رسید به اینکه ازم پرسید :

حمید تو چطوری کار میگیری ؟!!

و جالب اینه که من جوابی براش نداشتم !! خخخخ ! گفتم والا خدا میرسونه دیگه !

پرسید مثلا فلان کاری که برای کانادا زدی از کجا بود ، اون یکی از کجا بود و …. ، منم گفتم والا جور شده و خدا به هم وصل کرده ، یه دوستی به یکی دیگه منو معرفی کرده بود ، اون یکی کار مثلا اتفاقی دیدم و اینو بهشون گفتم و کار خواستند و …. !!

و بازم این اومد به ذهنم که :

ای بابا !!! جدی خیلی از ما روزیمون را دست خداوند نمیبینیم !!

یا تعجب میکنیم که ، عه ، از کجا ؟ چطوری ؟!

و برای این سوال ها یه جواب دارم فقط ، اونم برگرفته از شعر زیبا و توحیدی بانو پروین اعتصامی ، که همیشه این بیت آخر را به جای اسم ” پروین ” اسم خودم را میزارم و میگم :

.

در تو حمید نیست فکر و عقل و هوش

ورنه دیگ حق نمی افتد ز جوش

.

امیدوارم که همه ما چه افرادی که استخدام در شرکت و سازمانی هستند و چه افرادی که شغل از خودشون دارند ، بتونیم هر روز و هر روز ، بیشتر و بهتر و توحیدی تر به روزی رسان خودمون باور کنیم و ایمان داشته باشیم به خداوند رزاق !

.

ممنونم از این همه آگاهی و فضای توحیدی ، دوستتون دارم و در پناه حق باشید : )