قضاوت دیگران در حالی که در شرایط آنها نبوده ایم
دیدگاه زیبا و تأثیرگذار سِودا عزیز به عنوان متن انتخابی این قسمت:
قضاوت کردن دیگران رو از چند جنبه بررسی کردید موضوع مهمی که رعایت کردنش شخصیت رو تغییر میده و تغییر شخصیت درست نتیجه درست رو میاره
نکته اساسی و مهم : قضاوت کردن دیگران در شرایطی که تو در اون موقعیت در اون زمان در اون گذشته و اطلاعات و باورهای اون شخص نبودی اساسا کار اشتباهی هست استاد جان شما در فایل حتی خودت رو هم قضاوت نکن عالی توضیح دادید که حتی منفورترین افراد تاریخ مثل صدام هم با توجه به گذشته سخت و دردناکی که داشته طبیعی میتونسته باشه که این واکنش و عملکردها رو داشته باشه پس هیچ وقت نمیشه دیگران رو قضاوت کرد وقتی خودت تو اون شرایط نبودی
نکته اساسی و مهم دیگه: اینکه در مقابل نتیجه نادرستی که از دیگران میبینم به جای اینکه بگم باید اینکار رو میکرد تا نتیجه خوب میشد یه حرف اساسی به خودم بگم که من جای اون فرد و در اون شرایط نبودم شاید اگر من جای اون فرد بودم همین کار رو میکردم و کاملا هم منطقی میدونستم این کمک میکنه زیاده گویی نکنم
نکته اساسی و مهم دیگه : من همیشه به جایگاه خودم به شرایط خودم نگاه کنم ببینم خودم در چه حوزه ای موفقیت بزرگی کسب کردم چه مسیر درست و نتیجه درستی رو دارم صلاحیت احزار نظر دارم یا نه ؟ تازه بازم تو همون شرایط هم بهتره قضاوت نکنم چون صددرصد اطلاعات دقیقی از اون شخص ندارم میتونم فقط از تجربیات خودم در مسیر موفقیتم بگم تا راه گشا باشه
نکته مهم و اساسی دیگه : وقتی نتیجه خوبه هیچ حرفی برای گفتن نداریم وقتی نتیجه بده کلی انتقاد و پیشنهاد و قضاوت دیگران رو داریم کلا دنبال یادگیری و به دست آوردن تجربه از نتایج دیگران نیستیم که در مسیر زندگیمون درسی بشه برای پیشرفت راحتتر خودمون بهتر فقط یاد بگیرم و عمل کنم
نکته اساسی و مهم دیگه : وقتی میافتیم تو پرسه قضاوت کردن دیگران اولا :تمرکز از رو خودمون و اهدافم برداشته میشه دوما:ذهن به صورت ناخودآگاه تربیت میشه بره دنبال نکات منفی افراد و نتایج نادرست بگرده کانون توجه روی نکات منفیه پس خودم هم دچار این اشتباهات و اتفاقات منفی میشم سوما: از صلح بودن با جهان اطرافم خارج میشم آرامش زندگیم از بین می ره
نکته اساسی و مهم بعدی:قضاوت کردن دیگران در حالی که خودم مبرا از اشتباه و گناه نبودم کار انسانی و درستی نیست اگر در خلوت خودم با خودم صادق باشم انقدر راحت دیگران رو قضاوت نمیکنم
تجربه من :در مسائل خانوادگی که اطرافیان من داشتند قبلا نظر میدادم الان مدتهاست از فرکانسشون با قضاوت نکردن با صحبت نکردن در موردشون با تمرکز کردن رو اهدافم کاملا از مدارشون خارج شدم ارامشم بیشتر شده با خودم در صلح هستم و روابطم بهتر شده چون غیبت و تهمت و قضاوت کردن و دروغ گفتن و دروغ شنیدن خود به خود حذف شده
تصمیم من :بهتر و بهتر شدن در این زمینه تا یه تغییر شخصیت بنیادین و اساسی در من ایجاد بشه تا در مدار بالاتر در شرایط بهتر و افراد بهتری قرار بگیرم و نتایج من هم بهتر بشه
مریم جانم و استاد جان این مباحث مهم رو با عشق و با نیت رشد بیشتر ما و قرار گرفتن در مسیر درست و آسون تهیه میکنید با تمام وجودم فقط میگم عااااااشقتونم
منتظر خواندن نوشته تأثیرگذارتان هستیم
نوشته شما می تواند شامل چنین نکاتی باشد:
- موارد اساسی و نکات کلیدیِ این فایل چیست؟
- کدامیک از این موارد به شما بیشتر کمک کرده است؟
- چه تجربیات آموزنده ای در این باره دارید؟
- برنامهی شخصیِ شما برای اجرای «آن مورد اساسی در عمل» چیست؟
منابع بیشتر:
خودمان را هم قضاوت نکنیم، چه برسد به دیگران
live با استاد عباسمنش | قسمت 7
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD223MB21 دقیقه
- فایل صوتی قضاوت دیگران در حالی که در شرایط آنها نبوده ایم31MB21 دقیقه
به نام مهربان پروردگارِ سخاوتمندم که هدایتم کرد به سمت این آگاهی ها
مهربان پروردگارم سپاسگزارم که اینجوری مسیر بهبود رو برام هموار میکنی
از استاد عباس منش عزیزم سپاسگزارم که این درس ها رو بهم آموزش میدن
از مریم جون عزیزهم سپاسگزارم که یاد ما بودند و این آگاهی هارو با ما به اشتراک گذاشتند
از دوست عزیزم سِودا عزیز هم سپاسگزارم که سه نکته مهم از این فایل روتو کامنتشون بهم یادآوری کرد واقعا ریز بینانه و تأثیر گذار بود
سه نکته اساسی و مهم :
وقتی میافتیم تو پرسه قضاوت کردن دیگران
اولا :تمرکز از رو خودمون و اهدافمون برداشته میشه
دوما:ذهن به صورت ناخودآگاه تربیت میشه بره دنبال نکات منفی افراد و نتایج نادرست بگرده وکانون توجه روی نکات منفی باشه و لاجرم همین جنس از اتفاقاتو جذب میکنیم
سوما: از صلح بودن با جهان اطرافمون خارج میشیم و به این ترتیب آرامش زندگیمون از بین می ره
تاحالا ازاین زاویه به موضوع « قضاوت » نگاه نکرده بودم ، چقدر برام منطقی شد که نباید کسی رو قضاوت کنم
استاد همیشه تأکید میکنن که باید به اتفاقات جوری نگاه کنم که احساس بهتری بهم بده ، و این نکات سودا عزیز باعث شد تا زاویه دیدم نسبت به قضاوت تغییر کنه .
کلا من دختری نیستم که قضاوت یا غیبت کنم ، علاقمندبودم این انرژی رو، روکار کردن رو خودم بزارم ، این شعر زیبا که عیب کسان منگر و احساس خویش /دیده فرو بر به گریبان خویش ، رو خیلی دوست داشتم
یااینکه : هرکس بد ما به خلق گوید ما سینه ی خو نمی خراشیم / ما خوبی او به خلق گوییم تا هر دو دروغ گفته باشیم.
ویا :هرکس عیب دگران پیش تو آورد و شمرد ، بی گمان عیب تو نزد دگران خواهد گفت …
باعث میشد تا غیبت نکنم ، به غیبت گوش نکنم و کسی رو در این مورد همراهی نکنم
اما این موضوع که اگر من غیبت و یا قضاوت کنم علاوه بر اینکه تمرکزم از رو خودم برداشته میشه ،تمرکزم از رو بهبودم برداشته میشه و انرژیم برای تخریب دیگران هدر میره ، باعث میشه که توجهم به نکات منفی بره و از همون جنس اتفاقات وارد زندگیم بشه و این اصلا خواسته ی من نیست .
پس بقول استاد زیپ دهنمو میکشم و سکوت میکنم .
این آگاهی ها خیلی برام منطقی بود و خیلی به دلم نشست.
سپاسگزارم از شما استاد عباس منش عزیزم که این آگاهی ها رو دراختیارمون قرارمیدین تا خوب زندگی کنیم و کمک کنیم جهان جای بهتری برای زیستن باشه
دوستتون دارم ویک دنیا عشق برای خانواده بزرگم در سرزمین توحیدی عباس منش.