کلید اجابت دعاها
در این فایل استاد عباس منش از طریق توضیح بخشی از آیات قرآن، منطق های قدرتمند کننده ای را به ما یادآوری می کند که لازمه کنترل ذهن به منظور دریافت خواسته هایی است که ذهن ما رسیدن به آنها را غیرممکن می داند.
خداوند از طریق منطق های این آیات، کلید کنترل ذهن را در دست پیامبرانش قرار داده است تا در لحظاتی از عهده کنترل ذهن خود برآیند که باور به امکان پذیری یک خواسته، برای آنها سخت بوده است. زیرا ذهن آنها امکان پذیری داشتن آن خواسته ها را با محدودیت های شرایط کنونی شان می سنجیده و دلایلی را لیست می کرده که – حتی با وجود وعده خداوند – رسیدن به آن خواسته را برایشان غیرممکن نشان دهد.
آگاهی های این فایل، کلید باور داشتن به “دریافت نعمت های خداوند در هر شرایطی” را در دست ما قرار می دهد. ایمان و توکل ما در مسیر دریافت خواسته هایمان را به همان نحوی تغذیه می کند که خداوند ایمان پیامبرانش را تغذیه کرده است تا باور کنیم: “وعده های خداوند به ما حتمی است”. زیرا در فرایند درخواست از خداوند و اجابت درخواست ها، خداوند همواره در حال اجابت درخواست هاست اما مشکل از باورهای محدود کننده ای است که ما درباره امکان پذیر بودن رسیدن به یک خواسته داریم.
آگاهی های این فایل، یادآور کننده ای است برای اینکه بدانیم:
- خداوند به عنوان نیرویی که اجابت درخواستهای بندگانش را بر عهده گرفته، چه جایگاه و چه قدرتی دارد؛
- ما به عنوان درخواست کننده، چقدر توانایی درک این جایگاه را داریم، چقدر به قدرت این نیرو باور داریم و چقدر در این مسیر متوکلیم؛
- به محض واضح شدن یک خواسته، ذهن ما با چه منطق هایی امکان پذیری اجابت خواسته هایمان را غیر ممکن نشان می دهد و ایمان ما به وعده های حتمی خداوند را تبدیل به شک و ناامیدی می کند؛
- ما چگونه می توانیم با ابزار منطق، استدلال های محدود کننده ذهن درباره غیر ممکن بودن ها را، زیر سوال ببریم؛
- چگونه در فرایند دریافت خواسته، کنترل ذهن و تقوای مستمر به خرج دهیم و متوکل بمانیم؛
- چگونه باور به ” امکان پذیر بودن رسیدن به خواسته ها ” را بسازیم و این باور را مرتباً تقویت کنیم؛
- کدام ویژگی شخصیتی، به صورت مستمر در حال منطق ساختن برای امکان پذیری دریافت خواسته هاست؛
- و چه نگاهی ما را همواره در مدار دریافت وعده های خداوند برای دریافت نعمت ها قرار می دهد؛
آگاهی های این فایل را با دقت بارها بشنوید. از این منطق های باورساز نکته برداری کنید. سپس در بخش نظرات این فایل، درباره درسهایی بنویسید که آگاهی های این فایل برای باور به امکان پذیری به شما یاد داده است.
منتظر خواندن نکات تاثیرگذار تان هستیم.
منابع کامل درباره محتوای این فایل: دوره روانشناسی ثروت 1
ذهن همواره شرایط نادلخواه فعلی را به عنوان وضعیتی ثابت و همیشگی می بیند و به محض واضح شدن یک خواسته در وجود ما، امکان پذیر بودن داشتن آن را با محدودیت های شرایط کنونی می سنجد و به شکل بسیار منطقی، دلایلی را لیست می کند تا ما را به این نتیجه برساند که: داشتن این خواسته به این دلایل، برای ما غیر ممکن است.
آگاهی های دوره روانشناسی ثروت 1، از طریق منطقی کردن ” امکان پذیر بودن داشتن یک خواسته در ذهن دانشجو”، شیوه خلع سلاح کردن ذهن در این باره را به دانشجو یاد می دهد و او را به این باور می رساند که:
شرایط کنونی، هر چقدر به ظاهر نامناسب و هر چقدر به ظاهر غیر قابل تغییر، به راحتی می تواند تغییر کند.
“منطق ساختن برای امکان پذیر بودن یک خواسته”، اصل و اساس آموزه های دوره روانشناسی ثروت 1 است. زیرا تنها زمانی ما در مدار دریافت خواسته های خود قرار می گیریم که داشتن آن خواسته برای ذهن ما منطقی شود.
اطلاعات کامل درباره محتوای آموزشی دوره روانشناسی ثروت 1 و نحوه شرکت در این دوره
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری کلید اجابت دعاها361MB71 دقیقه
- فایل صوتی کلید اجابت دعاها70MB71 دقیقه
سلام آقای عباسمنش و بچههای سایت عزیز،
احتراماً درباره برداشت شما از آیهٔ سورهٔ طلاق (آیات 2–3) چند نکتهٔ کوتاه، روشن و مستدل مینویسم تا دیدگاه ما روشنتر شود:
«هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند برای او راهخروجی قرار میدهد و از جایی که گمان نمیبرد روزیاش میدهد. و هر که بر خدا توکّل کند، او برای او کافی است.»
دلایلِ اینکه این آیه «عمومی» است — نه فقط مخصوص زنان مطلقه
1. نحو و عبارت «مَن» (هر کس):
«مَن یَتَّقِ اللَّهَ» در عربی به معنی «هر کسی» است؛ کاربرد واژهٔ مَن در قرآن معمولاً عموم را ارجاع میدهد، نه گروه خاصی. بنابراین از لحاظ دستوری آیه شامل همه مؤمنان است.
مفسّران مشهور (ابنکثیر، طبری، قرطبی و دیگران) آیه را در معنای کلیِ وعدهٔ الهی برای «پرهیزگاران و متوکلان» آوردهاند — یعنی شرط، تقوا و توکّل است، نه جنس یا وضع اجتماعی.
درست است آیه در سورهٔ «طلاق» آمده و برای زنان در شرایط جدایی/اضطراب نازل شده تا تسلّی یابند، اما «مقصد نزول» لزوماً معنای آیه را محدود نمیکند. یعنی نازل شدن برای مخاطبان خاص، الزاماً حکم را مختص آنها نمیسازد؛ همانطور که قرآن بارها در موقعیتی خاص، حکم عامی را بیان کرده است.
معنای کلمات نشاندهنده عمومیت و کارکرد است:
«مَخرَج» بهمعنای راهحل یا گشایش (نه فقط خروج فیزیکی) و «رزق از حیث لا یحتسب» شامل هر نوع روزی یا گشایش غیرمنتظره میشود. «تقوا» و «توکّل» هم مفاهیمی عمومیاند که برای هر مؤمنی کارآمدند.
با احترام به نگاه شما، بر پایهٔ نحو قرآن، اجتهاد مفسّران و سیاقِ معناییِ آیه، به نظر میآید این آیه وعدهای عمومی است که برای همهٔ کسانی که تقوا و توکّل دارند صادق است؛ قرار گرفتنش در سورهٔ طلاق حکمتی تربیتی و تسکینی برای مخاطبان زمان نزول داشته، ولی دلالتِ لفظیِ آیه محدود به آنان نیست.
ممنون از توجه و زحمتی که برای تبیین بحث میکشی.
با احترام،
حمید