درسهایی از توت فرنگی 19 دلاری | قسمت 2

درود

روز صد و هفتاد و دوم از تحول روز شمار زندگی من

سپاسگزارم از استاد

این فایل هم در ادامه ی قسمت اول عالی بود .

اینکه پیش فرض ها و باورهای ما در مورد افراد ، پول ، سلامتی ، شغل و …. اتفاقات رو واسمون رقم میزنه حالا چه خوشایند چه ناخوشایند.

یعنی بستگی داره که پیش فرض ما باور ما نگاه و انتظار ما نسبت به اون موقعیت اون فرد ، اون حرفه ، اون مکان و ..چی باشه ،اگر مثبت باشه تجربه مثبتی رو واسمون به وجود میاره و اگر منفی باشه تجربه منفی رو واسمون رقم میزنه.

من تو خیلی زمینه ها ذهنیتم مثبت بوده همیشه غیر از جسمم . یعنی نقطه ضعف من تو این زمینه بیشتر روی جسمم بوده ، پیش فرض هایی که باعث شده نگران باشم بترسم و در واقعیت تجربیات تلخی رو درباره‌ی جسمم بهم تحمیل کرده

اما تو روابطم با ادامهاذهمیشه جوری بودم که در نگاه اول اون وجه مثبتشون رو می‌دیدم.

یادمه از کلاس اول که دخترم رفت مدرسه ، به صورت اتفاقی با مامان یکی از بچه ها دوست شدم خانم بشدت دوستداشتنی زیبا و خوش مشربی بود اما ذهنیتش نسبت به آدمها همیشه کمی زاویه داشت و از اونجایی که ما همیشه با هم بودیم و خیلی نفوذگرا بود می دیدم با اینکه دخترهامون خیلی شاگرد زرنگ بودند اما برخورد پرسنل مدرسه در عین احترام به ایشون کمی پشت پرده حالت گارد داشت .

یادمه اونقدر از مدیر مدرسه پیش همه تعریف کرده بودم که یکی از اولیا گفت اون نگاه مثبت شماست وگرنه مدیر اونقدر هم خوب نیست و من گفتم فقط خوبی دیدم یعنی جدا از دوستم فوق العاده به من احترام میزاشتن . تا اینکه دوسال پیش دخترامون توی فضای آموزشی خارج از مدرسه قرار گرفتن و مدیر اون موسسه نوع احترامش و توجهش به دختر من کاملا متفاوت بود با برخوردی که با دوستم و دخترش داشت و در حالی دختر اون به لحاظ رتبه ای بالاتر از دختر من بود. اما همیشه رفتارش با اونا به صورت گارد گرفتن بود .

حالا دلیلش چی بود اینکه همیشه دوستم می‌گفت روی خوش اینا رو نبین مثلا فلان مدیر پولکیه ،یا این یکی خیلی جلبه خیلی دنبال دانش آموز بیشتره و یا مثلاً فلانی ظاهرش آدم خوبیه نمیدونی از اون هفت خطهاست. و دقیقا حرفهاش درست درمیومددو می‌گفت دیدی گفتم من میشناسم این جور آدمها رو

و من همیشه تعجب میکردم که چطور اینقدر شناخت داره رو آدمها و اینقدر زرنگه

درصورتی که با توجه به این فایل اون نگاه اون باور و اون ذهنیتی که دوستم نسبت به اون آدمها داشت باعث می‌شد رفتار اونها نسبت بهش یک رفتار مطابق با ذهنیتش باشه.

من به صورت ناخودآگاه با نوع نگاه مون داره اتفاقاتی رو همیشه رقم می‌زنیم که حتی نمی‌دونیم که به ضررمون هست.

من یک برادر دارم که هیچوقت کاری برای کسی انجام نمی‌ده یعنی قول میده ولی در عمل جدی نیست . یادمه چند ماه پیش همسرم گفت از برادرت بخواه با توجه به جایگاه شغلی که داره توی فلان شهر یک جایی رو واسمون رزرو کنه واسه تفریح . و من از برادرم خواستم و ذهنیت همسرم این بود که حالا ما گفتیم اما اون این کار رو انجام نمیده. من با توجه به آموزه های سایت تصمیم گرفتم که این باور داشته باشم که اینبار این یک کارو انجام میده . و دقیقا همین شد بعد از چند روز تماس گرفت و گفت که فلان جا رو واستون رزرو کردم و همسرم و اطرافیان کلی تعجب کردندو خودم چقدر تعجب کردم که این باوره چقدر عالی جواب داد.