درسهایی که از المپیک ریو آموختم
ماجرای مایکل فلپس و بازگشتِ دوباره اش به المپیک ۲۰۱۶ و افتخاراتی که کسب کرد، درس هایی مهم از قوانین کیهانی را با خود داشت.
این ماجرا به ما یاد می دهد، هر چقدر هم موفق باشیم، باید نقشه ای برای رسیدن به موفقیت های بیشتر بکشیم.
هر چقدر که اهداف بزرگی را به تحقق رسانده باشیم، باز هم باید هدف بزرگتری برگزینیم.
به ما یاد می دهد که روزهای زندگی ما در این دو، سپری می شود:
یا در شور و شعف تکاپوی رسیدن به اهداف مان هستیم
یا سرگردان و پریشان، درگیر مشکلات بیهوده ای هستیم که جهان به خاطر نداشتن هدف و انگیزه برای حرکت و رشد، پیش رویمان گذارده است.
پس طبق توصیه قرآن:
“فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَب: پس هنگامى که از کار مهمى فارغ شدى به مهم دیگرى بپرداز”، یادمان باشد که مهم ترین قدم حتی قبل از رسیدن به هدف، تعیین گامِ بعدی و هدف بعدی است.
پیام این آیه، یکی از مهم ترین موضوعات در تحقق خواسته ها است.. همان چیزی که مایکل فلپس و افرادِ موفقِ زیادی در جهان، به دلیل نادیده گرفتنش، درگیر مشکلاتِ بیهوده ای شدند که آنها را تا مرز سقوط پیش برد. همان اساسی که دوره راهنمای عملی دستیابی به رویاها به آن تأکید دارد.
در واقع سقوط مایکل فلپس نیز از لحظه ای آغاز شد که فکر کرد دیگر تمام مرزهای ممکن را طی و آنقدر موفقیت کسب کرده که دیگر چیزی بعنوانِ موفقیت بیشتر، برایش وجود ندارد.
اما جهان راه خودش را دارد. همواره در حال رشد و گسترش است، برایش رکود و سکون معنایی ندارد. فرقی نمی کند چقدر موفقیت کسب کرده باشید، زیرا هدف او رشد و گسترش بیشتر است.
زیرا قوانینش می گوید، هر چقدر که موفق باشید، باز هم می توانید موفق تر باشید.
هر چقدر ثروتمند باشید، باز هم می توانید ثروتمند تر باشید.
هر چقدر شاد باشید، باز هم می توانید شادی بیشتری را تجربه کنید.
زیرا ما به دنیا آمده ایم تا رشد کنیم و با رشدِ خودمان به گسترشِ جهان کمک کنیم.
پس یا با تعیینِ هدف مان، خود را با حرکتِ جهان، هماهنگ و به رشدش کمک می کنیم یا با دستِ خود، خود را در چاهی می اندازیم که به خاطر نداشتنِ هدف، در چرخه ای از مشکلات عجیب و غریب گرفتار آمده و مرتباً از یک مشکل به مشکل دیگر، از یک نگرانی به نگرانی ای دیگر، از یک شکست به شکستی دیگر، از یک اشتباه به سمت اشتباهی دیگر بر خورد می کنیم…
تا جایی که یا تسلیم شده، مانند مایکل فلپس پیام جهان را دریافت و هدفی بزرگتر برای خود دست و پا می کنیم و مانند او تصمیم می گیریم به جای پرداختن به مشکلاتی بیهوده که نتیجه ی بی هدفی مان بوده، از نیروی مان شور و اشتیاقی می سازیم تا موجب شود، هر صبحگاه به اهداف جدید و چالش های جدیدی که برای خود ساخته ایم، سلام کنیم…
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD293MB24 دقیقه
- فایل صوتی درسهایی که از المپیک ریو آموختم22MB24 دقیقه














به نام خدا
سلام استاد عزیز
سلام دوستان .
سپاسگزار خداوندم که مشیت اش بر این است که مرا ازاد گذاشته تا انتخاب کنم
برای من ارزشی بی انتها قائل شده
درستی و نادرستی ،هر دو را میتوانم انتخاب کنم
این منم که تصمیم میگیرم
هدف داشته باشم یا بی هدف زندگی کنم
اگر هدف داشته باشم، برنامه ریزی میکنم ،فکر میکنم، انتخاب مسیر در طول زیستن و حرکت به من الهام میشود و من خودم را یک موجود هدفمند احساس میکنم و فرق است بین هدف داشتن وبی هدفی.
ادم بی هدف سرگردان است و دچار روزمرگی وحشتناک .
ولی یک ادم هدفمند برای رسیدن به هدف ، باید تلاش کند ، اگاهی کسب کند ، بیاموزد ، همواره در حال رشد و ارتقا و یادگیری باشد. باید همواره در حال بروز رسانی خودش باشد و به اندازه ی خودش وفهمش در رشد وگسترش جهان سهیم باشد. و این ها همه عاملی ست که ما را در مسیر «شدن» قرار میدهد و ادمی که همواره در حال حرکت است و متوقف نمیشود ، بخشی از جریان خداوند میشود و همواره در جهت « همجهت با جریان خداوند » حرکت میکند.
خدای وهابم سپاسگزارم برای اینکه دارای هدف هستم
برای رسیدن به اهدافم تلاش فکری و فیزیکی انجام میدهم
وهمواره در این هزاران روزی که با استاد آشنا شدم ، تلاش کردم که متوقف نشوم و همواره در لحظه هایم ارامش درونی و زیبایی قوانین و رشد همه جانبه را تجربه کنم.
به نوشته ها و اهداف سالهای پیشم مراجعه میکنم و متوجه میشوم که وای خدای من
من نوشتم و اتفاق افتاد
اما گاهی یادممیرود که خواستم و شد
فراموش میکنم که کجا بودم و الان کجام؟
و با مراجعه به فایلهای ارزشمند در این فضای الهی متوجه رشد و حالات و احساسات ارتقا یافته ام میشوم.
خدایا سپاسگزارم که به هیچ سطحی راضی نمیشوم ، چرا که پس از رسیدن ، یک سطحی بالاتر را درخواست میکنم( اینم از قوانین بدون تغییر توست).
خدایا سپاسگزارم برای اموختن که یکی از اصول من شده است.
خدایا سپاسگزارم برای ارزشمندی درونی ام
خدایا سپاسگزارم که تو مرا بیهوده نیافریده ای.
خدایا سپاسگزارم که آرامش یک حس درونیست.
خدایا سپاسگزارم که تا بینهایت میتوانم رشد کنم.
خدایا سپاسگزارم که میتوانم جهانت را گسترش دهم.
خدایا سپاسگزارم که منو تو آفریدی.
خدایا سپاسگزارم که هدف والایی از آفرینش من داری.
خدایا سپاسگزارم که فرصت زیستن و خلاقیت اعطایم کردی.
خدایا سپاسگزارم برای اینکه همواره حواست بهم هست
خدایا سپاسگزارم که همواره حمایتممیکنی
خدایا سپاسگزارم که همواره هدایتم میکنی
خدایا سپاسگزارم که نهایتا به سوی تو باز میگردم
و این آخری آخر لطف و عنایت بی انتهای توست
که «انا لله و انا الیه راجعون»
برای یکی شدن این قطره ناچیز و بازگشت به سوی تو قطعا منو شبیه خودت میکنی
این قطره وقتی به تومیپیوندد دیگه چه چیزی میخواهد از تو درخواست کند
سپاس برای همهچی
برای بودنم، توخواستی که باشم
و تو منو بیهوده نیافریده ای
و تو منو بحال خودم رها ننموده ای
سپاسگزارم خدای جانم
خدای وهابم
خدای مهربانم
خدایی که همواره نزدیکی
میشنوی و پاسخم میدهی.
در پناه بی نهایت ، زندگی شاد و ثروتمند برای همه ارزومندم.
اقا رضای عزیز
سلام به تو
من از43 سالگی حدودا وارد سایت استاد شدم.
مسیر درستی انتخاب نمودی دوست من
سالها بعد به این حرف خواهی رسید:
« خدایا زندگی اینقدر زیبا ، درست ، قانونمند و در کنترل من بود ؟»
و سپاسگزارتر
سلامت تر
ثروتمند ترشاداب تر
و رشد در همه ی زمینه ها را به لطف خداوند وکمک استاد و دوستان عزیزمان در این سایت الهی تجربه خواهی کرد
در پناه مهر الهی پاینده باشی