live | استفاده آگاهانه از قدرت تجسم خلّاق

سلام و درود به همه ی دوستان

پروردگار و مالک جهانیان، تنها تورو میپرستم و تنها از تو یاری میجویم ، تنها به تو تکیه میکنم و تنهای از تو هرچیزیو که بخوام رو میخوام، تنها روی تو حساب میکنم و تنها از تو کمک میخوام، تنها از تو توقع میکنم و از همه بی توقع ترینم.

خدایا اولین درخواستم همیشه از تو این بوده که هدایتم کنی به راه درست مسیری که درش نعمت و فراوانی و خوشبختی و برکت هستش. چون من لایق دریافت الهامات تو هستم.

خدایا ازینکه امروزم با من حرف زدی و از طریق این فایل هدایتم کردی ازت سپاسگزارم .و ازینکه الان بازم اینجا هستم که بنویسم و مرور کنم و بازم با تو رازو نیاز کنم ازت سپاسگزارم.

نونای عزیزم بهت افتخار میکنم که 26مین روزیه که اینجایی و داری تلاش میکنی تمرین میکنی ناامید نشدی و داری ادامه میدی و قدم به قدم پیش میری .

درک من و نکات بیست و شیشمین گام این پروژه:

قدرت تجسم کردن:

آدما خیلیاشون از انرژی ذهنی شون غافلن، ازینکه افکارشون زندگیشونو رقم میزنه غافلن دچار روزمرگی که میشن فکر میکنن با این شرایط فعلیشون تا اخر عمرشون باید زندگی کنن .

اما

اونایی که باور دارند به خداوند، اونایی که باوردارند که افکارشون زندگی شونو خلق میکنه، اونایی که ایمان دارن به نعمت های خداوند ، اونایی که باوردارند که میتونن شرایط و عوض کنن و زندگی شون با یک تغیر بنیادین متحول بشه فارغ از اینکه الان کی هستند و چه شرایطی دارن، از « قدرت تجسم » استفاده میکنند.

تجسم یک حرکت خاصی نیستش که بری تو اتاق در و ببندی چشاتو ببندی مثل ایکی یوسان تمرکز کنی.

تجسم یعنی فکر کردن

مثلا وقتی که در حال انجام یک کاری هستی و ذهنت کلا جای دیگه اس و داری به چیز دیگه ای فکر میکنی.

تجسم کردن=جهت دهی افکار به سک موضوعی در آینده.

تجسم هم وجه مثبت داره هم منفی که همه ماها 95٪ تجسماتمون منفیه راجع به نا خواسته هامونه به همین دلیل زندگی مون پر از اتفاقات ناجالب و ناخواسته اس.

اینجا کارمون تمرینمون و هدفمون از تجسم کردن چیه اینکه:

شما آگاهانه ذهنتو کنترل کنی و تمرکزتو از روی موقعیت فعلیت که حاصل افکار گذشتته برداری و روی تجسم کردن خواسته هات بذاری( با این کار آگاهانه ذهنمونو کنترل میکنیم،توجه مونو میبریم روی خواسته هامون در صورتی که ذهن ما ناخود آگاه یاد گرفته توجهمونو ببره روی نکات منفی این شکلی ذهنمونو از روی تنظیمات خودکار برش میداریم میذاریمش روی تنظیمات دستی اینقدر تمرین میکنیم باور هامونو درست میکنیم خداوند خودش آنتنمونو میچرخونه روی خواسته هامون و نکات مثبت و نعمت ها و زیبایی ها و برمیگردیم به حالت خودکار توی تنظیمات اولیه)

قدم اول برای تغییر توی هر زمینه ای و توی زندگیت اینه که این چیزس که الان هستی و اسن شرایطی که الان دارس رو خودت بوجود آوردی . هیچ ارتباطی با عوامل بیرونی نداره دنبال مقصر نباش

چون درسته شاید از عوامل بیرونی تاثیر گرفتی اما میتونستی نگیری پس دنبال بهانه نباش و مسئولیت زندگی تو به عهده بگیر.

با یکم افکار منفی یا مثبت نه اتفاقی بدی میوفته و نه اتفاق خوبی اما تکرار این افکر مثبت و منفی باعث خلق اتفاقات خوب و بد میشن که بهشون میگیم باور.

شرایط الان ما مثل یک نوزادیه که از روی نادونی و عدم کنترل روی اعضای بدنش چنگ میزنه به صورت خودشو گریه میکنه، ماهم تا الان همین بودیم از روی نا آگاهی که نمیدونستیم کنترل ذهن چیه توجه به خواسته و تجسم چیه یا مگه افکار ما اتفاقات و خلق میکنه، شرایط الانمون اینه.

اما الان که میدونیم ، اگاهانه ذهنمون و ورودی های ذهنمونو کنترل میکنیم،باور های درست ایجاد میکنیم و به انچه که میخواهیم توجه میکنیم.

ثروتمند شدن، معنوی ترین کاریه که میتونیم انجام بدیم.

شاید باورمون نشه که تنها راه رسیدن به خدا ثروتمند شدنه. ثروتمند که میشید خداوند رو به وضوح توی نعمت هایی که دارید میبینید ثروتمند که بشید میتونید شغل ایجاد کنید برای دیگران میتونید خیریه داشته باشید و کمک کنید و…

شرایط الانتون پایدار نیست فکر نکنید همینه که هست،به راحتی میتونید زندگی تو متحول کنید و شرایطتونو تغییر بدید.

وقتی تجسم میکنی آگاهانه اجازه نمیدی که افکار منفی توی ذهنت جولون بدن که هیچ در عوض روی خواسته هاتم تمرکز میکنی.

مثلا وقتی یک خب ناخوشایند و ناجالبی میاد، افراد معمولی شروع میکنن راجع بهش تجسم کردن و اینقدر اینکارو ادامه میدن که یک فیلم سینمایی یک ساعته با کیفیت 4k ازش میسازن. اما نمیدونه که همین کارش و افکارش باعث میشن اون خبره واقعی بشه توی زنپگیش و حتمااا اتفاق بیوفته وگرنه میتونه خودش با افکارش شرایطو عوض کنه.

اونا با این کارشون به جای اینکه با این قدرتی که خداوند بهشون داده تا خلق کنند، زندگیشونو نابود میکنن.

راه حل چیه توی اینجور مواقع:

مثلا وقتی خبر احتمالی بدی میشنویم یا با توجه به شرایط فعلی مون اگر تجسمات منفی سراغمون اومدن، یک خودمون و ذهنمونو کنترل کنیم اصلا کار ساده و راحتی نیست چون ما یک عمر به این اتفاقات و خبر های بد واکنش نشون دادیم. اما میدونیم که میتونیم زاویه دیدمونو تغیر بدیم و روند تجسممون با خوش باوری و رسیدن به احساس خوب ادامه پیدا کنه ما شاید از لحاظ فیزیکی توی اسنکار محدود باشیم اما از احاظ ذهنی در مورد تجسم کاملا نامحدودیم.

یاد بگیریم که در هر شرایطی باید تمرین کنیم که نسبت به اخبار بد و شرایط ناخواسته، واکنش گرا نسبت بهشون نباشیم.

دقیقا من دو سه روزیه که دارم فکر میکنم من چرا نتایج آنچنانی نمیگیرم با این همه تمرین با 26 روز شروع کردن و همش انگار به خودم میگفتم که نونا داری کم میذاری و نسبت به این مسئله حساس شده بودم و احساس خوبی نداشتم که جوابمو خداوند از طریق حرفای استاد بهم داد و گفت:

توی این مسیر کمالگرا نباش توی این دنیای مادی 0 رو 100 وجود ندارن نه تو نه هیچ کس دیگه ای نمیتونه توی این دنیا 100 باشه این دوره کاملا تکاملی هستش و باید تکاملش رو طی کنید، ناامید نشید و با انگیزه قدم بردارید.

خدایا همینجا ازینکه اینقد واضح و روشن به سوالم جواب دادی واقعا ازت سپاسگزارم و خوشحالم که فهمیدم با تمرین توی هر زمینه ای میتونم بهتر و بهتر بشم و تکاملشو باید طی کنم.

روابط عاشقانه تونو تجسم کنید .درمورد تمام خواسته هاتون فکر کنید اینکه دوست دارید با چه آدمی با چه ویژگی های شخصیتی و ظاهری ارتباط داشته باشید بدون در نظر گرفتن شرایط فعلیتون اینکارو انجام بدید.

چیزی که وارد زندگی تون میشه از رویاهاتونم بالاتر خواهد بود.

شرایطی که الان هستش حتی اون مسائل و درد و رنج ها، اگر تو قانونو بلد باشی و ازون مسائل و درد و رنج ها انگیزه بگیری، افکارت رو جهت دهی کنی به سمت خواسته هات، همه اون مسائل و درد و رنج ها تبدیل میشن براته به نعمت و خاطره های خوب.

وقتی شما روی خودتون کار میکنید و آدمای اطرفتون تغییر میکنند و خیلی از ادمای نامناسب از زندگی شما میرن بیرون شاید شما تنها بشید و احساس تنهایی کنی و این تنهایی خبر خیلی خوبیه چون فرصت بسیار خوبیه که بیشتر روی خودت کارکنی، وقت بذاری و تمرین کنی.

خوشحال باشید که این اتفاق افتاده چون داره قانون جواب میده و لذت ببرید ازین تنهایی و بیشتر روی خودتون کار کنید.

بیشتر با خودتون در باره خواسته هاتون صحبت کنید چون خیلی به شما در مورد توجه به خواسته کمک میکنه.

منم میخوام راجع به این تجربم بگم:

دقیقا سال پیش بهمن 1403 بود که من به یک تضاد شدیدی برخورد کردم که خیلی حالمو بد کرد اون اتفاق باعث شده بود خیلی احساس تنهایی کنم و اسن احساس که انگار برای نزدیکترین افراد زندگیمم انگاری مهم نیستم و این حس دو سه روز 24 ساعت داشت مغزمو میخورد و نمیتونستم کنترلش کنم و خلاصه ایقدر گریه کردم و سبک شدم و از خداهم گله کردم وهمم کمک خواستم ازش.

5بهمن ماه بود که هدایت شدم به کاری که بی نهایت توش استعداد دارم و چقدرم دوستش داشتم یعنی برنامه نویسی و باورتون نمیشه روز اول که هنوز چیزی بلد نبودم روی هر پروژه ای سه ساعت تمام وقت میذاشتم اما از ذوقی که داشتم اصلا متوجه نمیشدم و سرمو که از لبتاب میووردم بیرون میدیدم شب شده. اونجا بود که دیگه برام مهم نبود من برای دیگران مهمم یا نه و اصلا فکر و ذهنم شده بود برنامه نویسی با اینکه سرکار میرفتم پسذمم یک سالش بود توی تایم خاب پسرم اصلا استراحت نمیکردم میرفتم پشت لبتاب و منی که تا قبل اون هر عصر بیرون بودم خونه مامانم. اینا و خالم اینا بودم تا اخر شب یکهویی از زندگیم رفتن بیرون بهشونم نمیگفتم دارم چیکار میکنم و چقدر ازین تنهایی خوشحال بودم که میتونم کار مورد علاقه مو انجام بدم و با خودم میگفتم چجوری قبلا وقتمو با اون ادما تلف میکردم هر روز و هر روز گاه وقتایی ازین تنهایی خیلی کم اما ناراحت میشدم اما الا دلیلشو میدونم الانم از وقتی روی خودم شروع کردم به کار کردن واقعا دلم میخواد فقط خونه باشه خواهر میگفت داری افسردگی میگیری اما نمیدومست که چقدر اینکارو دوست دارم و الان که میفهمم قانون داره جواب میده اصلا ناراحت نمیشم خوشحال ترم هستم که توی اون جمعی که همیشه در مورد بلا و مشکلات و گرفتاریا صحبت میشه واقعا من دیگه حضور ندارم و ازشون خبردار نمیشم .

من این تنها شدنه رو صد درصد تجربه کردم و کاملا وقتی استاد گفتن یاد خودم افتادم و الان ازین نتیجه خیلی خوشحالم خدایا شکرت که پاسخ این سوالی که همیشه گوشه ذهنم بود رو هم شفاف دادی واقعا ازت سپاسگزارم.