live | خروج از جامعه "معلولان باوری" و خلق زندگی دلخواه

به نام رب زیبا ومهربانم

سلام حضور استاد عزیزم و خانم شایسته زیبا و مهربانم

سپاسِ جان

رب مهربانم ، به نام تو که سرچشمه‌ی مهربانی و توانایی،

همان نوری که در ذره ذره‌ی هستی جاری‌ست،

همان نغمه‌ای که در قلب نسیم و لبخند، وسکوت ستاره‌ها طنین‌انداز است.

خدایا، سپاس که مرا از میان تاریکی‌ها به درکِ روشنِ حضورت رساندی،

به من چشمی دادی که در هر چیز، تو را ببیند،

و دلی که طعم آرامش را از لبخند آفرینش بچشد.

سپاس تو را، ای پناهِ روح و جان،

که آموختی سپاسگزاری فقط گفتنِ «شکر» نیست،

بلکه نگریستن به جهان با نگاهی از عشق است.

سپاسگزاری یعنی فهمیدنِ اینکه باد که می‌وزد، پیامی از لطافت توست،

و نانِ گرم، عطری از دستِ بخشنده‌ی تو دارد.

ای خدای رهایی،

هر نفسِ من یاد توست و هر تپشِ قلبم ذکرِ بودنت.

من آموخته‌ام که آرامش در بیرون نیست،

در گوش سپردن به ندای تو در درون است؛

همان جایی که سپاسگزاری شکوفه می‌دهد

و جهان در سکوتِ شکر، به رقص در‌می‌آید.

سپاس تو را برای رهایی از ترس،

برای لحظه‌ای که بعد از طوفان، نورِ خورشید

بر برگِ خیسِ درخت می‌تابد و می‌گوید

آرام باش، من هنوز اینجایم

سپاس که در هر چیز، ردّ توست،

در اشک و لبخند، در فقدان و وفور،

در هر سلام و هر خداحافظی.

و من هر روز بیش از پیش می‌فهمم که

سپاسگزاری، خودِ عبادت است،

نمازِ بی‌کلامِ عاشقان،

ذکری که از لبان زمین تا عرشِ رحمت تو می‌رسد.

دوستتان دارم استاد جانم و خانم شایسته زیبا و مهربانم.

با عشق سعیده