live | قانون کبوتر با کبوتر، باز با باز

تکامل! چقدر ریزه و در همه ابعاد زندگی مون اثر داره و من تازه الان فهمیدم نقطه ضعف من و تکرار شدن چرخه های یکسان برای من، یکی از مهمترین دلایلش رعایت نکردن تکامل هست.

در حالیکه فکر می کردم تکامل رو کم و بیش درک کردم! اما مثال بازی تنیس به یادم آورد حتی در تفریحاتم هم من دنبال نقطه آرمانی ام اونم از همون اول! از خودم عبور می کنم، از توانایی هام رد می شم بدون دقت به اینکه در اون لحظه من تا کجا کشش دارم.

باور کنید در باغبونی هم بی ترمز کار کردم بارها به بدنم فشار آوردم تازه به اینکه حد و مرزهام رو رد کردم کلی افتخار کردم در حالی که ۱ روز باغبونی کردم ۱ هفته نتونستم از جام تکون بخورم.

انگار دنبالم کردن در همه چیز ؛ در گفتگو، در سفر، در خرید، در باغبونی، در شناخت آدم ها، در ارتباطاتم، در زبان آموختنم؛ برای خودم امتیاز ۱۰۰ رو در نظر گرفتم از همون اول هم یه راست از صفر می خوام برم ۱۰۰! اینکه نمی شه؛ اینکه گرفتار آرمانگرایی ام، گرفتار سرزنش خودم هستم، اینکه باج میدم، اینکه غصه می خورم، چقدر بدنم اذیت کردم، چقدر روحم اذیت کردم و چقدر لذت ها رو از دست دادم