live | باورهایی برای امکان پذیری آرزوها

بسم الله الرحمن الرحیم

_ چی میشه که زندگی در بهشت هم تکراری بشه ؟؟

_ با ناشکری کردن …

با ناشکری کردن همه چی تکراری میشه ،

وقتی شکرگذار باشی ، همه چیز جذابه ، تازه ست …

مدتیه که تصمیم گرفتم ، بیشتررر از همیشه تمرکزمو بذارم روی دیدن و تحسینِ آگاهانه داشته ها و نعمتهای زندگیم

یه صلوات شمار گرفتم و خیلی وقتا تو انگشتمه ..

روز اولی که شروع کردم یادمه داشتیم میرفتیم پیکنیک …

خیلی آسون نبود ..

چون میدونستم شکرگذاری با احساس خوب و از صمیم قلبه که نزدیکترین فرکانسو به فرکانسِ الله داره ،

و شکرگذاری مصنوعی و زورَکی که هیییچ احساسی پشتش نیست ، خیلی نمیتونه موثر باشه …

اما واقعیش ، احساس عمیقی که میخواستم از درونم نمیومد ، وقتی فکر کردم چرا؟؟

به این نتیجه رسیدم که من سالهاست که دارم در مورد قانون مطالعه میکنم و ازش بهره میبرم ،

و باهاش خیللللی چیزا ساختم ،

خیلللی چیزا که واقعا هر کدومش جزء رویاهای اطرافیانم هستش …

اما من این نعمتها رو دارم …

و اونقدددر توشون غرق شدم که دیگه خیلی به چشمم نمیان و اونا رو حق طبیعی خودم میدونم …

واسه همینه که مدتیه یادم رفته واسشون شکرگذار باشم …

پس برای شروع ، خیلی به خودم سخت نگرفتم ، از تحسین زیبایی های محیط اطرافم شروع کردم

خدایا شکرت که اینقدر درخت زیبا و سرسبز تو راه دیدم

خدایا شکرت بخاطر اون مغازهه که پر جنس بود ، این یعنی فراوانی

خدایا شکرت که هوا امروز اینقدر عالیه

خدایا شکرت که ابرها اینقدر زیبان

ابرها اینقدر زیبان

و شاید این تنها جمله ای بود که از صمیم قلب گفتم و نمیدونم چرا ابرها اینقدر به نظرم زیبا اومدن

تا عصر که میخواستیم برگردیم خونه ، خدا میدونه که این ابرها چقدددر تغییر شکل دادن و چقدددر واسم دلربایی کردند …

یه دفعه پنبه ای و سفید میشدن

یه دفعه مثل پَر و نازک میشدن

یه دفعه شعاعهای نور خورشید از لابلاشون میپاشید تو آسمون و طلایی میشن

یه دفعه دم غروب ، نور نارنجی خورشید رو تو خودشون جمع میکردن و میشدن یه توده پنبه حنایی

از اون روز به بعد ، هرررر دفعه چشمم به آسمون افتاده ، یه شگفتی دیدم ،

و من در تعجبببم که چطور تا حالا ، من این همممه زیبایی رو ندیده بودم !!!؟؟؟

این مدتی که تمرکزم فقططط روی زیبایی ها و نعمتهاست ،

اصلا زندگیم عوض شده ، اینقدر معجزه دیدم که فقط خودش میدونه ،،،

و به این نتیجه رسیدم که منم دارم تو بهششششت زندگی میکنم

یک بدن سالم ، یه عشق بینظیر ، یه فرزند باهوش و سالم ، یه ماشین آخرین مدل و یه خونه نوساز با بهترررین امکانات ووووووو …

حالا تفاوتش با پرادایس شما اینه که کوچکتره ،

اما بخدا فکر نمیکنم که اگه پردایس رو هم داشته باشم احساسم با الان متفاوت باشه …

دیروز با خودم فکر میکردم که اگه از کسی بخوان سوال کنن ، حس خوشبختی چطوریه؟

من میتونم جوابشو بدم :

حسیه که من دارم

اینکه نه پشیمانم از گذشته ،،، و نه ترسانم از آینده

دارم در لحظه زندگی میکنم و در هررر لحظه دنبال اتفاقات، نعمتها و چیزای حال خوب کُن میگردم تا حالم خوبتررر بشه …

اینکه آراااامش دارم ، یک آرامش محض

آرامشی تواَم با یه حس شعف و رضایت درونی ،

اینکه بیشتر از همیشه خودمو دوست دارم ، زندگی رو دوست دارم ، خدا رو دوست دارم

یه عشق خالص که دارم لحظه به لحظه تجربش میکنم …

ازتون ممنونم استاد …

سریال زندگی در بهشت ،

باعث شده که من هم بیشتر متمرکز بشم روی بهشتی که الان درش هستم

و دلم بخواد این بهشتو کمی وسیعتر و مجهزترش کنم ،

خدا رو چه دیدی ، شاید از بهشت شما هم بزرگتر شد ، حتما که میشه ، چرا نشه ؟؟

خدایاااا شکرررررت …