live | باورهایی برای امکان پذیری آرزوها


سرفصل آگاهی های این فایل شامل:

  • قدرت شگفت انگیز تضادها؛
  • “تضادها”، انگیزه های لازم برای حرکت در مسیر خواسته ها را در ما ایجاد می کنند؛
  • چگونه – حتی در شرایط نامساعد – ذهن خود را به سمت آنچه می خواهیم، جهت دهی کنیم؛
  • شرایط کنونی، حاصل باورهای ماست. به اندازه ی بهبود باورهای ما، شرایط کنونی هم بهتر می شود؛
  • هماهنگی با خداوند یعنی: به احساس خوب رسیدن در دل همین شرایط کنونی؛
  • توقع از دیگران، نمود بزرگی از شرک است؛
  • رابطه ما با خداوند به عنوان انرژی خالق؛

منابع مرتبط با آگاهی های این قسمت:

دوره 12 قدم


برای دیدن سایر فایلهای این مجموعه کلیک کنید

  • نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
  • فایل تصویری live | باورهایی برای امکان پذیری آرزوها
    108MB
    14 دقیقه
  • فایل صوتی live | باورهایی برای امکان پذیری آرزوها
    13MB
    14 دقیقه
توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

642 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «ناهید رحیمی تبار» در این صفحه: 4
  1. -
    ناهید رحیمی تبار گفته:
    مدت عضویت: 1454 روز

    سلام و درود فراوان به استاد عزیز و گرانقدرم و مریم جان عزیز تمامی دوستان گرامی.

    «باورهایی برای امکان‌پذیری آرزوها».

    اغلب ما آرزوها و خواسته‌هایی داریم که به زمینه‌های مختلف مرتبط میشه یعنی هم دوست داریم تو زمینه ی مالی به ثروت فراوان برسیم. هم دوست داریم همیشه سلامت باشیم و هم دوست داریم روابط خوب عاطفی و روابط خوبی با دیگران داشته باشیم.

    وقتی دقت بکنیم می‌بینیم که تو همه ی زمینه‌ها ما دنبال شادی و آرامش هستیم یعنی دوست داریم داشته‌هایی، داشته باشیم که باهاشون به آرامش و شادی برسیم. در اصل دنبال لذت بردن از هر چیزی هستیم .

    فکر می‌کنیم تا زمانی که به خواسته‌هامون نرسیدیم نمی‌تونیم شاد باشیم و اون آرامشی که می‌خواهیم داشته باشیم که این یک باور کاملا غلطی هستش که توی ذهن ما گنجونده شده. چیزی که خودم تا به امروز درکش نکرده بودم و دقیقاً مثل اکثریت فکر می‌کردم که باید ثروت زیاد وجود داشته باشه تا من شاد باشم. این نشون میداد که من در آینده سیر می‌کنم و از گذشته ی خودم فرار می‌کنم . در حالیکه لحظات حالم رو از دست میدم. هیچ وقت فکر نمی‌کردم می‌شود تو هر شرایط و موقعیتی بتونی ذهنتو کنترل کنی و کاری کنی که با هر آنچه که داری شاد باشی و از زندگیت لذت ببری.

    من اینو تجربه کردم که به خواستم رسیدم ولی به قدری ذهن مشوشی داشتم که نتونستم از داشتنش لذت ببرم . بنابراین به مرور زمان یاد گرفتم هر جایی که هستم با توجه به اون موقعیت و شرایطم باید کاری کنم که احساساتم کنترل و اینکه اجازه ندم گفتگوهای ذهنی و نجواها بهم حمله ور بشن . اینکه باورهایی تو وجودت بسازی که هیچوقت به هیچ دلیل و با وجود هیچ اتفاقی تو رو به شک و تردید نندازه . یعنی انقدر ایمانت مستحکم باشه که با قدرت بگی من مطمئنم به خواسته هام میرسم و بعد اون خواستتو رها کنی و بچسبی به لحظاتی که هم اکنون داریم می‌گذرونیم. این یعنی آرامش و وقتی که آرامش داشته باشی ‌میتونی برای خودت برنامه‌هایی بچینی که بتونی شادتر از قبل زندگی کنی . کاملا حرف استادعزیز، درسته که گفتن خوشبختی به داشتن پول و ثروت نیست. خوشبختی یه حس درونی که می‌تونی با امید و توکل حسش کنی . نمی‌دونم چرا طبیعت آدما اینطوره که همیشه دنبال نداشته‌هاشون هستن؟!! اکثراً چیزایی رو که دارن نمی‌بینن و زوم میکنن رو ، اون چیزایی که ندارن .البته در گذشته که شدید ولی الان به نسبت گذشته خیلی بهتر عمل می‌کنم و کمتر تمرکزمو میبرم سمت نداشته هام.

    کسی که نتونه خودشو تغییر بده و طبق عادتها و باورهای قبلیش پیش بره حتی اگه به ثروت برسه باز احساس خوبی نخواهد داشت.

    انگار طوری بزرگ شدیم که همیشه دنبال بهانه‌ای هستیم برای فرار از خوشبختی ! برای فرار از آرامش ! کسی مقصر نیست جز خودمون. اینکه افکار و باورهای اشتباهی تو ذهنمون جا دادیم.

    اینکه مثل عموم فکر می‌کنیم و مثل عموم رفتار می‌کنیم پس نتایجی هم مثل عموم دریافت میکنیم . همیشه فکر می‌کردیم هر کاریو که اکثریت انجام بدن، درسته. هیچ وقت به الگوها و اندک آدمهایی که زندگی‌های موفقی داشتن توجه و دقتی نکردیم. احساس کردیم چون این افراد کم هستن، شانس شبیه اونا شدن برامون کمه . اینکه استاد همیشه تاکید دارن اگه یه نفر کاری کرده پس ما هم می‌تونیم یکی از مقاومتهایی بود که خودم داشتم .

    اکثرمون توجیهاتی میاریم که به این دلیل و اون دلیل اون فرد تونسته ،ولی ما نمی‌تونیم . یعنی هنوز انقدر رشد نکردیم و باورپذیریمون انقد کوچیکه که خودمونو دور از رسیدن به خواسته‌هامون میدونیم . که همه ی اینا به عدم اعتماد به نفس و عزت نفسمون برمیگرده .اینکه در خودم حس لیاقت ببینم ولی با افکار و باورهایی که تو ذهنم هست مقاومت نشون بدم یعنی هیچوقت به اون چیزی که دلم میخواد نمیر‌سم.

    آرزو و خواسته‌های خیلی بزرگ که با توجه به شرایط و موقعیتمون دور از دسترس هستن هم می‌تونه باعث نرسیدنمون به خواسته‌هامون بشه . چون این نشون میده سطح توقعم از جهان خیلی بالاست در حالی که خودم هنوز دوره ی تکامل رو طی نکردم . وقتی من از پله ی اول بخام پامو بذارم به پله ی آخر ، طبیعتاً کاری نشدنیه و این توقع و انتظار بیجایی هستش که از جهان داریم . خیلیا اینجا جا میزنن و فکر می‌کنن به خواسته‌هاشون نمیرسن به همین جهت به افکار و باورهای غلطشون ادامه میدن .

    و در آخر فکر می‌کنن این رسیدن‌ها تو قصه‌هاست.

    مقایسه کردن آدمها به جای الگوبرداری و دیدن نتایج افراد با مقایسه ی جایگاه کنونی هم ، از عواملی هستن که افراد رو تو مسیر دلسرد می‌کنه.

    هرچقدر ایمانمون مستحکم‌تر باشه و زندگی و قوانین جهان رو بهتر درک کنیم بیشتر متوجه میشیم که رسیدن به خواسته‌ها و آرزوها بهانه‌ای بیش نیست همه ی ما فقط نیاز داریم که یاد بگیریم در لحظه طوری زندگی کنیم که از داشته‌هامون لذت ببریم . همین حس خوب ، خودش ما رو به همه چیز میرسونه و نیازی نیست به خاطر رسیدن به خواسته ها انقد نگران باشیم و تلاش زیادی داشته باشیم.

    نمی‌خوام بگم من دست از سر خواسته‌هام برداشتم و دیگه بهشون فکر نمی‌کنم . نه هنوز دوست دارم به تمام خواسته‌هایی که تو ذهنم هست دست پیدا کنم اما با توجه به درکی که پیدا کردم دیگه ذهنمو زیاد درگیرشون نمی‌کنم و سعی می‌کنم فقط برای امروزم زندگی کنم. هر جایی که می‌تونم به خودم یادآوری میکنم که روز خوبی سپری کن . چ به تضادی بخورم چ نخورم سعی کنم کنترل ذهن داشته باشم و آرامشمو حفظ کنم و روز خوبی برای خودم بسازم.

    هیچ وقت نمیشه همیشه شاد بود و در همه حال با لذت زندگی کرد اما میشه احساسات منفی رو کنترل کرد و اجازه ی ورود به زندگیمون نداد. انشالله که سعیمون بر اینه !

    من به نوبه ی خودم هرچی فایل گوش میدم هر چقد دوره‌ها رو کار می‌کنم فقط و فقط به خاطر حفظ آرامش زندگیمه . قدیما لفظی خیلی می‌گفتیم خدایا راضیم به رضای تو ! الانم با توجه به شناختی که از خداوند پیدا کردیم مدام به خدا میگیم خدایا ما تسلیمیم .البته لحظاتی غمگین میشم اما سریع به خودم یاد آوری میکنم این غم و ناراحتی کاری از پیش نمیاره پس تمرکزتو ببر سمت چیزایی که حالتو بهتر کنن.

    سعی می‌کنم اتفاقات و شرایط زندگیمو بپذیرم و بیشتر سپاسگزار داشته‌هام باشم و تا جایی که می‌تونم شاد زندگی کنم. به نظرم بزرگترین آرزو و خواسته می‌تونه همین باشه که در همه حالی از آرامش قلبی برخوردار باشیم.

    لزومی نداره به خاطر خواسته‌هامون همیشه تو صف انتظار باشیم بهتره خارج از این صف خودمون آسه آسه قدمهای درست با باورهایی درست برداریم . ما تنها نیستیم خدایی هست که قبول و باورش داریم که حتماً تو مسیر هدایتمون می‌کنه.

    امیدوارم هرچی که بیشتر میگذره بیشتر این آگاهی ها رو درک کنم و عملکرد خیلی بهتری داشته باشم.

    از خدا میخام طوری زندگی کنم هر وقت لحظه ی مرگم رسید غبطه ی چیزیو نخورم و فک نکنم خیلی کار عقب افتاده دارم.

    حداقل تا حدودی از خودم احساس رضایت داشته باشم.

    استاد جونم مرسی .

    ممنون و سپاس از وجودتون.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 8 رای:
  2. -
    ناهید رحیمی تبار گفته:
    مدت عضویت: 1454 روز

    سلام به استاد عزیز و گرامی خودم و مریم جان عزیز و تمامی دوستان گرامی.

    همونطور که استاد عزیز فرمودن با هر بار گوش کردن دوره‌ها توی مدار بالاتری قرار میگیریم .

    دوره ی 12 قدم رو تو این چن سال اخیر بارها گوش کردم و هر بار درسهای تازه‌ای کسب کردم دقیقاً باید تو مدارش باشی تا صحبتها و مطالب استاد رو خوب درک کنی. امسال هم این دوره رو با خودم مرور کردم و به درکهای خیلی عمیق‌تر و بهتری از زندگی و قوانین جهان رسیدم .

    همگی ما وقتی استاد را به عنوان مناسب انتخاب کردیم طبق پیرو ایشون خواسته‌ها و آرزوهای زیادی داشتیم که دلمون میخواست اون‌ها رو بدست بیاریم سالهای اولی که دوره‌های استاد را کار می‌کردم فک میکردم خیلی خوب دارم کار می‌کنم و از اینکه به خواسته‌ای نمیرسم خیلی تعجب میکردم ولی از اونجایی که صحبتهای استاد عزیز رو نسبت به قوانین قبول داشتم و پذیرفته بودم که این مسیری هستش که باید ادامه بدم .

    با بالا رفتن مدارم متوجه شدم کنار تغییراتی که به ظاهر داشتم ترمزها و مقاومتهای زیادی نسبت به مسائل زندگی داشتم که حواسم از اونا پرت بود. وقتی متوجه شدم سعی کردم تمرکزم رو روی تغییرات مثبت این مقاومتها و ترمزها بزارم .

    هر چقد بیشتر پیش می‌رفتم بیشتر متوجه می‌شدم که لابه لای تغییرات مثبتم چ نقطه ضعفها و چ مقاومتهایی دارم. سعی کردم تک تکشونو بررسی کنم هنوزم که هنوزه رو این موضوع دارم کار می‌کنم چون مید‌ونم ضعفهای ما به بی‌نهایت طریق می‌تونن تو وجودمون دیده بشن.

    به میزانی که خودم برای تغییرشون تلاش می‌کنم و قدم بر میدارم ، اون‌ها کمرنگ تر میشن .

    هماهنگی بین ذهن و روح و صلح با خود از عوامل بسیار مهمی بودن که تو این زمینه منو به احساسات بهتری کشوندن. هر چقد با خودم صادق بودم و دست از تقلا زدن و جنگیدن برای رسیدن به خواسته‌هام برداشتم بیشتر بین ذهن و روحم هماهنگی ایجاد کردم. هر چقد بیشتر ارزشها و توانمندیهای خودمو متوجه شدم و بیشتر برای ایجاد حال خوب و داشتن آرامش به خودم احترام گذاشتم و سعی کردم به خودم عشق بورزم و پذیرشمو نسبت به موضوعات و مسائلی که باهاشون درگیر هستم بیشتر کنم ،بیشتر به صلح با خود رسیدم. حالا که نتایجهای خوبی تو زندگیم می‌بینم می‌فهمم که این خودم بودم که حس لیاقت رو از خودم دور کرده بودم و بنابراین با بر داشتن مقاومتها ، حس لیاقت را در خودم پرورش دادم تا به این نتایج خوب رسیدم. دیدن این نتایج و دیدن این نشونه‌ها به من امید زیادی میده که اولاً که تو مسیر و مدار درستی هستی و اینکه باید همچنان ادامه بدم تا به قول استاد به خواسته‌های بزرگم دست پیدا کنم. نگاهم به زندگی نگاهم به روابط با همسرم با فرزندام با دیگران خیلی متفاوت‌تر و بهتر از قبل شده.

    برخورد و واکنشهام نسبت به مشکلات و تضادهای زندگیم خیلی خیلی بهتر شده. یاد گرفتم تا جایی که می‌تونم ذهنم رو کنترل کنم تا عملکردهای بهتری داشته باشم.

    هر چقد شناختم نسبت به خداوند بیشتر میشه انگار زندگی برام راحت‌تر و آسون‌تر پیش میره . انگار دلم قرص‌تر میشه . اول اینکه بیشتر قدرت خداوند رو قبول دارم و بیشتر باور دارم که خداوند بهتر از خودم از خودم مراقبت می‌کنه، به شرط اینکه خیلی جاها از سر راهش کنار برم و دست و پای الکی نزنم .

    به جای دست و پا زدن صبوری کنم، سکوت کنم ،احساساتم رو کنترل کنم.

    تجربه کردم که فقط از این طریق می‌تونم به تک تک خواسته‌هام برسم همانطور که تو این مدت به خیلی هاشون رسیدم.

    دیگه از هیچکس و هیچ چیزی گله‌ای ندارم جایی دنبال مقصر نمیگردم به خاطر چیزی کسیو محکوم نمی‌کنم. چون می‌دونم هرچی بوده و نبوده خودم جذب کردم. این خودمم که با افکار باور هام همه چیو خلق می‌کنم. بنابراین در مقابل همه ی اتفاقات زندگیم باید فقط به خودم رجوع کنم. بخصوص به درونم که عامل و سرمنشأ همه ی اتفاقات زندگیم افکار و باورهای درونی و بنیادینمه که خیلی وقتا ازشون غافل بودم !

    از خدای بزرگ و مهربونم میخوام که همیشه و در همه حالی مراقب و مواظبم باشه تا مرتکب اشتباهات گذشته نشم و توی مسیر درستی و صداقت ،هدایت و یاریم ‌بکنه.

    باور و یقین دارم به میزان ایمانم نسبت به خداوند از جهان پاسخ مثبت دریافت میکنم.

    پس هر جایی که دیدم زندگی بر وفق مرادم نیست و یا اتفاقاتی باعث آزار و اذیتمه ، باید آگاهانه طبق قوانین جهان پیش برم تا نتیجه ی عکسشو بگیرم.

    ما در هر لحظه بدون در نظر گرفتن اشتباهات قبلیمون می‌تونیم با افکار و باورهای مثبت و داشتن احساس خوب خالق اتفاقات بهتری باشیم همه چیز دست خودمونه فقط باید صبوری کنیم .صبر ! صبر! اونم فقط با احساس خوب !

    استاد جونم مرسی ، مرسی ازت که هستی .

    الهی همیشه باشی.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 18 رای:
  3. -
    ناهید رحیمی تبار گفته:
    مدت عضویت: 1454 روز

    به نام خدای متعال.

    سلام به استاد عزیزومعلم گرامی.

    قبلن این فایل روگوش کرده بودم ،ولی بازگوش کردم.

    چندتانکته ی خوبی ازش دریافت کردم .

    یکی سوالی بود که یکی ازدوستان پرسیدن:چی میشه زندگی تکراری میشه؟

    استاددرجواب گفتن ،زمانیکه ناشکریم.

    یه جایی هم استادگفتن من زمانی هم که ثروت خاصی نداشتم ،بازحال خوبی داشتم .باوجودنداشتن امکانات ،بازتواحساس خوب بودن.

    استادازخواسته هاهمیشه حرف میزنن نه ناخواسته ها.

    استادبرنامه ی بلندمدت ندارن وباهدایت پیش میرن.

    میزان دریافت نعمت وثروت راهم درالگوبرداری میبینن.

    اینکه هرچقدمن الگوبرداری داشته باشم به وسعت و گسترش جهان میتونم کمک بکنم چون خواسته های جدیددرمن شکل میگیره.

    اینایی که گفتم نکات آموزنده ی این فایل بودن که پیامهای زیادی برای من داشت .

    نکته ی اصلی که توهمه ی این موارد دیده شداین بود که استاددرلحظه زندگی میکنن .

    به گذشته که به هیچ وجه فکرنمیکنن وفقط ازاونهابه عنوان سیرتکاملی یادمیکنن ودرموردآینده برنامه ریزی بلندمدت ندارن ،ب خصوص برنامه های مهم .

    همیشه در لحظه هستن وخیلی اعتقاد دارن درلحظه ،هدایت میشن.

    اول درموردناشکری بگم که متاسفانه ناخواسته اینکاروتوزندگیمون خیلی داریم .

    شایدخودمون متوجه نشیم وفکرکنیم همیشه شاکرهم هستیم اما وقتی دقت میکنم ،میبینم خیلی جاها،گلایه داریم پس ناسپاسی میکنیم .

    پذیرفتن هر لحظه وهر اتفاقی درزندگی میشه سپاسگزاری.

    لزوما بیان خدایاشکرت ،نمیشه سپاسگزاری .

    لذت بردن ازهرلحظه وداشتن آرامش وشادبودن تولحظات وتوجه کردن ودیدن زیبایی های جهان، بزرگترین سپاسگزاری در مقابل پروردگارمونه .

    به قول استادهرچقدشماتواحساس خوب باشید،ینی سپاسگزارهستید.

    پس خیلی راحت میتونیم تشخیص بدیم که آیابنده ی شاکری هستیم ؟!

    واین که حال خوب ربطی به رسیدن خواسته هاوبدست اووردن ثروت نداره .

    منم به عینه دیدم کسانی روکه به جاهای بالارسیدن یابابهترین امکانات ورفاه دارن زندگی میکنن ولی ازلحاظ روحی داغونن.

    البته خودمم تاپارسال این باورروداشتم که اگه الان خوش نیستم چون خیلی چیزا،روندارم .

    به خودم میگفتم :صبرکن وقتی بدسش اووردم بهتون نشون میدم که چقدبه آرامش میرسم.

    هرچی بیشترگذشت وبیشترفایل گوش کردم ،متوجه شدم که ماانسانهاهمیشه دنبال بهانه ایم ،باهربهانه ازمسیرخارج میشیم وتوجیهمون هم اینه که فلان چیزو نداریم .

    وقتی نگاه کردم ،دیدم ممکنه هر زمانی یه چیزی رو نداشته باشیم پس تاآخرعمرمون بایداسیراین نگاهمون باشیم که همه چیمون تکمیل بشه بعدمااحساس خوشبختی کنیم .اصلن شایداون روزهیچ وقت نرسه .پس همیشه باحسرت زندگی کنیم ؟!

    آیااین سهم مااززندگیه ؟اینه همون چیزی که می‌خواستیم ؟نه من این روش زندگی کردن رودوست ندارم .

    تاالان هم کلی دیرشده ،بایدازهمین لحظه ازهمه چی لذت ببرم وهرجاهم که نمیشه ،سعی کنم تمرکزم روازروی اون موضوع بردارم تاآرامشم بهم نریزه وذهنم نره سمت ناخواسته ها.

    سوق دادن افکاری که توذهنمون میادازناخواسته هاله خواسته ها،خیلی سخت بودچون یه عمرهمش ازناخواسته هامون گفتیم.

    اما بالاخره تونستم یادبگیرم .باتمرین کردن یادگرفتم که آگاهانه ازخواسته هاحرف بزنم .وانقدتمرکزم روی ناخواسته ها نباشه که حس بدازش بگیرم .

    توجه به خواسته ها،حس خوب بهت میده وامیدوارترت میکنه.

    بابت برنامه ی بلندمدت داشتن ،هم بازمنم به این نتیجه رسیدم همه چیوفراموش کنم .

    بهتره توجهم بیشترروی الآنم وروزهای نزدیک باشه .

    ینی برنامه هام طوری باشه که حس کنم پله به پله دارم بش نزدیک میشم .

    نه اینکه روپله ی اول وایستم بگم واااای کو،تابرسم به پله ی آخر.

    همین که ببینم هردفه یه پیشرفت ورشدکوچیک کردم ،به چشمم باشه واین تغییرات راببینم تاکم کم جلوترپیش برم .

    خیلی وقتایه چیزایی برامون عادی میشه ،بعدمیگیم چرافلان اتفاق نمیفته .بدنیست همیشه یه نگاه ریزبه گذشته داشته باشیم که متوجه بشیم کجاودرچ شرایطی بودیم والان چقدررشدکردیم.

    حتمن انگیزه میشه برامون تامسیرروادامه بدیم.

    الگوبرداری هم عالیه .درگذشته دیدن یه آدم موفق یه آدم ثروتمندیه آدم شادوخوشحال ،شایدحالموبدمیکرد

    چون خودم تواون‌جایگاه نبودم .

    ولی الان باوجودنبودن تواون جایگاه ،به خودم میگم توهم میتونی جای اون طرف باشی ،فقط بایدبخای وتلاش خودت را بکنی .

    بله به جای نفرت ،انگیزه میگیرم ومیگم اگرتلاشم رابکنم ،امیدوارترمیشم که منم میتونم ومیشود.

    دقیقن بامیزان دریافت ماازثروت ،جهان گسترش پیدامیکنه .

    خیلی راحت میتونیم خدمت رسانی کنیم وبهره ی کافی ازنعمات والطاف خداوندببریم .

    همه ی اینا وقتی شکل میگیره که باورشون کنیم .

    ودرعمل بتونیم اجراکنیم .

    ایمانی که عمل نیاورد،حرف مفت است .اینم سخن ارزشمنداستادعزیزمون .

    امیدوارم همگی باتلاش واراده ی قوی وتعهدکامل ،روزبه روزبه پیشرفت وجایگاه بهتری برسیم .

    استادجان هرچندروزمعلم نیست ولی شماهرروزی که من ازخواب بیدارمیشم ،معلم من هستید ومن دنبال درس تازه وجدیدازشماهستم .

    صبح به صبح سرکلاس شما،مثل یه شاگردمنظم می‌شینم وگوش به زنگ ،شنیدن صدای گرم شماباصحبتهای دلنشینتون هستم .

    عاشقتونم معلم واستادعزیزوگرامی خودم .

    شماکه نباشید من میمیرم .باوجودشماست که همیشه انگیزه میگیرم که حرکت کنم وبه مسیرادامه بدم.

    تمام انرژی من اول ازخدابعدازشماس .

    الهی همیشه باشی .

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای:
  4. -
    ناهید رحیمی تبار گفته:
    مدت عضویت: 1454 روز

    سلام به استادعزیزودوست داشتنی .

    منم به نوبه ی خودم روزتون راتبریک میگم ،نیازی نیس روزمعلم بشه ومابه شماتبریک بگیم ،فکرمیکنم اکثردوستانی که برای شماکامنت میزارن ،همیشه ازشماتشکرمیکنن وقدردان زحمات شماووجودشماهستن .

    دراین شکی نیست که شما بهترینید،من که باشنیدن صدای شماکلی انرژی میگیرم وبادقت به حرفهاتون ،قدرت میگیرم وانگیزم برای تغییروحرکت صدچن برابر،بیشترمیشه.

    سپاسگزارخودتون وزحماتتون هستیم انشالله.

    لایوخیلی خوبی بودهرچند، تابه حال من تو،لایوی شرکت نداشتم .

    درموردمباحث مختلفی صحبت شد.دوستان انقداستادرادوست دارن که یه جاهایی زیادی احساس نزدیکی به استادمیکردن وسوالات خصوصی هم می‌پرسیدند.منم بقدری دوستتون دارم که خداییش دلم میخادازخیلی چیزا،سردربیارم ولی اینم می‌دونم که شمابسیارپخته وعاقل هستید که هرجاهرموضوعی که باعث رشدوپیشرفت مابشه ،خودتون بدون درخواست ما،بیان می کنید.واگردرموردبعضی از مسائل مثل نمازوخیلی چیزای دیگه اگه صحبتی نمیکنید،حتمن نباید صحبتی بشه.وحتمن همینم باعث رشدوتکامل ماخواهدشد.

    خیلی جالبه که یک فرد ثروتمند ازخاطرات ناجالب گذشتش به خوبی یادکنه .این به منی که توشرایط و موقعیت خیلی خوبی نباشم انگیزه میده که اگربخام ،منم میتونم ازاین جایگاه به جایگاه بهتردیگه ای برم .

    آخه اکثرمااین جورشرایطهارابهانه میکنیم که نمیشود،ولی داریم یادمی گیریم که هرکدام توهرشرایطی که هستیم ،زرنگ باشیم واحساس خوب راباتوجه وتمرکزبه زیباییهاونکات مثبت دیگه ،حفظ کنیم .و همین روندراادامه بدیم بدون اینکه کنترلی رو،زندگیمون داشته باشیم تابه مروربه آنچه می‌خواستیم ،برسیم .

    برای منه ،مبتدی این روش ،شروع وسرآغاز،دنیای جدیدتوزندگیمه.

    از اینکه استادصادقانه بیان احساس میکنن ،وراحت وباشهامت، حرفشونومیزنن ،به قول خودشون واقعن نقاب نمیزنن .وخودواقعیشون هستن ،بهشون تبریک میگم .منم دارم تمرین میکنم که خیلی ازتعارفات واحساسهای دروغیموکه برای جلب رضایت کسی استفاده میکردم را،کناربزارم وخداروشکرخوب پیش رفتم و سعی میکنم ، قضاوت کسی توذهنم نیادکه بخاد،دوباره من با نقاب رفتارکنم .

    ازخط قرمزهای استادهم خوشم میاد،احساس میکنم هرکسی که خط قرمزهایی داشته باشه البته منطقی وعادلانه ،ینی از ثبات شخصیتی بیشتری برخوردارهستش.

    منم مثل استادازچیزای قدیمی خوشم نمیاد،تازه وقتی می بینم یاجایی برم بیشترازوسایلهای قدیمی استفاده کرده باشن ،دلمم می گیره .هیچ وقت حس خوب وانرژی نگرفتم ازشون ،برعکسه خیلیاکه عاشقشن .ولی خوشحالم که هم مدار استادم هستم .

    تاکیداستادبرای موفقیت تویه زمینه ،هم به من یاد میده که ازاین شاخه به اون شاخه نپرم وتمرکزم رویه موضوع یایک حرفه باشه تابهترعمل کنم .

    پولی هم که دنبالش میگردیم می‌تونه توهمون چیزی باشه که بهش علاقه داریم ومشغول همون کارهستیم .قرار نیس همه به یک روش ویابه یک شکل ،ثروتمندبشن .جهان بااین تفاوتهاشه که قشنگ وزیباس.

    افتخارمیکنم که استادی دارم که توتنهاییهاش ،باخدای خودش ارتباط می گیره وعاشق این لحظاتشه.

    خیلیاازتنهایی وحشت دارن وازش فرارمیکنن.

    خوشم میاد که برای هرکاری که هنوز اتفاق نیفتاده ،فکرخاصی نمیکنن وبیشترباهدایت خداپیش میرن .این ینی داشتن وبودن در آرامش .

    درکل، سریال زندگی دربهشت ،سریال خوب بااتفاقات ودرسهای پندآموزی بوده برامون .

    همانطورکه استادعرض کردن ،ایشون به گسترش جهان کمک میکنن. ما هم باایجادخواسته های جدیدوبزرگ ،حرکت وتلاش میکنیم وازاین طریق ماهم سهمی درگسترش جهان پیدا میکنیم .

    ازاحساسم نسبت به این سریال بگم که احساس رضایت دارم و اینکه با،روندزندگی استادم آشنا میشم خیلی خوشحالم .انصافا وقتی دقت وتمرکزبراین سریال میزارم ،نکات جدیدزیادی یادمی گیرم .

    از تمام سکانساش،الگوبرداری میکنم چون باهمشون به احساس خوب میرسم .

    ازاین دوعزیزدوست داشتنی تشکر میکنم که این ایده توذهنشون اومدواینکاروادامه دادن.

    استاد جونم، معلم زندگیم، چطوربگم،هرچقدکه بخام ابراز عشق وعلاقموبه شمابیان کنم ،بازم نمیتونم .

    همین قدر بگم معجزه آوردی به قلب وروحم .

    معنای واقعی زندگی را،بهم آموختی .

    درسهای بزرگ وجالبی بهم یاد دادی ،که هیچ کس تواین ۴۴ساله ،نتونسته بودبهم یادبده .

    توبهترین و برترین کسی بودی و هستی که توعمرم دیدم .خیلی قبولت دارم خیلی ماهی .

    عباس منش بعدازخداتنهاقوت قلبم برای رسیدن به اهداف و خواسته هام ،توهستی .

    بینهایت ازخدابه خاطروجودت وحضورت توزندگیم تشکروسپاسگزاری میکنم .

    عاشقتم مرسی که هستی

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 6 رای: