live | "توحید" و فعال کردن قدرت خلق درونی
سرفصل آگاهی هایی که در این فایل توضیح داده شده است:
- قدم اول برای خلق شرایط دلخواه: مسئولیت 100% زندگی ات را بپذیر؛
- تفاوت ذهن فقیر و ذهن مولد؛
- توانایی تشخیص اصل از فرع؛
- فردی که مسئولیت حل مسائل زندگی اش را نمی پذیرد، به راحتی توانایی درونی اش برای حل مسائل را بلا استفاده می گذارد؛
- توقع از دیگران، نمود بزرگی از شرک است؛
- هر زمان از دیگران توقع داری، یعنی در مسیر شرک حرکت می کنی؛
- هز زمان خودت را مسئول خوشبختی خود می دانی، یعنی در مسیر توحید هستی و بر خداوند توکل کرده ای؛
- تمام بهانه ها و توجیهات فرد برای نتوانستن یا امکان پذیر نبودن، از شرک نشات گرفته است؛
- واضح ترین نمود توحید عملی این است که: مسئولیت زندگی ات را بپذیری؛
- وقتی روی بهبود افکار درونی ات کار می کنی، دنیای بیرونی خودش درست می شود؛
- “توحید”، تنها مسیر برای تجربه خوشبختی است؛
- مفهوم عملی ایاک نعبد و ایاک نستعین؛
- تمرکز بر آنچه می توانم بهبود ببخشم؛
- خاصیت ایده های الهامی؛
منابع کاملتر درباره درک این آگاهی ها:
برای دیدن سایر فایلهای این مجموعه کلیک کنید
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری live | "توحید" و فعال کردن قدرت خلق درونی195MB42 دقیقه
- فایل صوتی live | "توحید" و فعال کردن قدرت خلق درونی39MB42 دقیقه






سلام به همه دوستان و استاد عزیز.
چند سالی که من صحبتهای استاد را دنبال میکنم. اوایل سال 1401 بود که برای اولین بار با قانون جذب آشنا شدم. آن زمان کارمند بانک بودم و تصمیم گرفتم روی افکار و باورهایم کار کنم. تنها دو ماه گذشت که یکی از بزرگترین اتفاقات زندگیام رقم خورد؛ اتفاقی که مرا سر یک دو راهی مهم قرار داد:
در کار کارمندی بمانم یا مسیر جدیدی را شروع کنم؟
چند روزی با خودم کلنجار میرفتم تا اینکه تصمیم گرفتم با همسرم صحبت کنم. گفتم: «میخواهم از کارم استعفا بدهم. نظر تو چیست؟»
همسرم هم حمایتم کرد. اما آن چیزی که قدرت نهایی را به من داد، نامه 31 نهجالبلاغه بود. وقتی آن را خواندم، انگار جرقهای در جانم روشن شد. حس کردم خداوند از طریق این پیام، دارد با من حرف میزند.
همزمانیها و نشانههایی که میدیدم، مدام به من میگفتند:
«من مسیر را برایت هموار کردهام، اما تصمیم نهایی با توست.»
من به این نشانهها اعتماد کردم. استعفا دادم.
و اتفاق جالب اینکه فردای آن روز، کار وکالت را شروع کردم!
امروز از ته دل خدا را شکر میکنم؛ چون در تمام این مسیر، حضور و همراهیاش را حس کردم. باور دارم خداوند همیشه کنار ماست؛ حتی برای سادهترین نیازهایمان، مثل نوشیدن یک لیوان آب، ما را هدایت میکند—اگر با او ارتباط بگیریم.
میدانم هرچه دارم از خداست و او عاشقانه شادی و خوشبختی ما را میخواهد.
این ما هستیم که یا خودمان را از شادی دور میکنیم یا آن را جذب میکنیم.
از استاد عزیز هم متشکرم که با آگاهیهایش، میلیونها نفر را به سمت ارتباط با آن نیروی الهی درونمان هدایت کرده است.
و من به همه شما میگویم: شما هم میتوانید همین مسیر را طی کنید. فقط کافیست به خدا، به نشانهها و به ندای درونیتان اعتماد کنید.
به امید روزهای بهتر برای تمام دوستان این دانشگاه خودشناسی