live | اصل خارپشتی

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم

بِه نامِ خُداوَندِ بَخشَنده مِهرَبان

دقیقه ی 19:50 استاپ زدم دوبار سه بار گوش کردم ، با مداری که الان قرار دارم تعقل کردم، بیجا نیست بگم امروز بعد از چندماه کار کردن بصورت جدی و چند سال بودن در سایت معنای واقعی فرکانس و ایستگاه رادیویی را درک کردم .

یادمه پارسال گریه میکردم و التماس و خدا را صدا میزدم که چرا من درکت نمیکنم ، چرا من هیچ حسی بهت ندارم ، چجور میتونم دوست داشته باشم ؟ چطور میتونم عاشقت باشم ؟ و واقعی گریه میکردماااااا اشک میریختم واقعی واقعیه ن اینکه تظاهر کنم.

یادمه اصلا معنای منبع ، اصل، و یا وصل شدن به منبع را نمیدونستم.

استاد نمیدونم الان زوده اینجا بگم من در آغوش خدا هستم یا نه ؟

نمیدونم زوده که بگم وقتی یاد خدا میفتم قلبم لطیف و آرام میشه یا نه ؟

زوده که بگم روزها ساعت ها ثانیه ها غرق در آرامشی میشم که به یاد خدا هستم؟

زوده که بگم لحظات زندگیم پر شده از احساس خوبی که به یاد خدا هستم ؟

زوده که بگم فهم من ، درک من ، بیشتر شده از نعمات خداوند با نسیم ملایمی که گل های زیبا و درخت های باغچه حیاط را به رقص در میاره با تمام وجودم میگم خدایااااا سپاسگزارم برای این باد که قشنگی و سرسبزی این باغچه را هزار برابر کرد؟

آیا میتونم بگم من وجود خداوند را در لحظات زندگیم احساس میکنم زیرا لحظات بیشتری را در زندگیم با احساس آرامش و قدردانی و سپاسگزاری بسر میبرم ؟

آیا میتونم بگم خداوند بمن اجازه عاشقی کردن را داد بخاطر اینکه هر لحظه عاشقانه در قلبم بر زبانم و روی دفترم قربون صدقه اش میرم ؟

استاد میتونم بگم من در سن 36 سالگی به خدا وصل شدم ؟ میتونم بگم من خـــــدا را در زندگیم پیدا کردم ؟

یا خیلی زوده ؟

خداوند همیشه داره با ما صحبت میکنه،خدا همیشه هست،خدا همیشه داره هدایت میکنه،خدا همیشه داره راهنمایی میکنه وقتی که روی مدار خداوند و روی احساس خوب قرار می گیریم.

امروز پسرم از مدرسه اومد خونه کیفشو گذاشت پایین ، من رفتم سراغ کیفش که ببینم چه درس جدیدی امروز داشتن . ریاضی فارسی و هدیه.به نیت ریاضی کیفشو باز کردم اما هدایت شدم کتاب هدیه را برداشتم و باز کردم درس اول هدیه بود یکتا

هدایت شدم کلمه به کلمه خوندم یهو قلبم لرزید اشکم سرازیر شد از اینکه خداوند واضح با بنده هاش صحبت میکنه ، خداوند امروز برای من نشانه فرستاد،

نشانه ای از قدرت و عظمت و شکوه،نشانه ای از فضل و بخشش و مهربانی،نشانه ای از لطف و بزرگی وکرامت

و من سجده شکر بجا آوردم از این نشانه ی قدرتمند و غرق در آرامش و احساس خوب شدم.

دوست دارم درس اول هدیه ششم را اینجا بزارم که بی ربط به قوانین کیهانی که استاد فرمودن نیست .

یکتا

آن گاه که شب درآید و تاریکی آن بر جهان چیره شود،

آن گاه که ستاره ای بدرخشد و چشم ها از دیدنش خیره شوند

آن گاه که …

تو را می ستایم.

هرگاه…

هرگاه به آسمان و زمین ،

به صخره ها و کوه های سنگین

یا به درختان و گل های رنگین می نگرم،

تو را سپاس می گویم.

ای خدای مهربان من!

نسیم روح افزا نشانی از مهربانی ات

بادهای باران زا گواه رحمت آسمانی ات

صخره های سترگ، کوه های بزرگ،رودهای جاری و دریاهای پهناور،نشان دانایی و توانایی ات.

تو را سپاس می گویم

که عطاهایت از سر مهربانی و نعمت هایت همگانی است.

به تو ایمان دارم و از تو راه می جویم

تنها از تو یاری می طلبم

و به تو تکیه می کنم

تو که در دوستی،بی همانند

در مهربانی، بی مانند

در بخشش، یکتا

و در لطف و نوازش، بی همتایی.

تو که پدید آورنده ی آفریدگان

و مالک زمین و آسمانی.

از هر کس بمن نزدیک تر

و از هر دوستی با من آشناتری.

ای خدای مهربان!

بیناترین بینا،زیباترین زیبا،

داناترین دانا،

خدای یکتا

خدای یگانه و بی همتا.

تو را این گونه سپاس می گویم :

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ