live | ذهنیت خالق یا ذهنیت واکنش دهنده


سرفصل آگاهی های این فایل شامل:

  • اگر مثل اکثریت جامعه فکر کنی و کانون توجه شما مثل آنها عمل کند، همان شرایطی را تجربه می کنی که اکثریت تجربه می کنند؛
  • به جای واکنش به اتفاقات نادلخواه، کانون توجه خود را معطوف به آنچه کن که می خواهی؛
  • منطق هایی برای “روی برگرداندن” از ناخواسته ها؛
  • من باید جریان زندگی ام را با کانون توجه ام بسازم نه اینکه با موجی پیش بروم که حاصل باورهای محدود کننده اکثریت جامعه است؛
  • ذهنیت خالق یعنی: مراقبت از کانون توجه؛
  • اکثریت جامعه، از صلح درونی با خود خارج شده اند؛
  • هر وقت خواستی از آدمها ایراد بگیری، از خودت بپرس: “آیا تاکنون اشتباه کرده ام؟”، اگر جواب منفی بود، آنوقت به خودت حق قضاوت بده؛
  • کنترل ذهن یعنی: واکنش نشان ندادن به اتفاقات نادلخواه؛
  • وقتی از اتفاقات نادلخواه اعراض کنی و به آنچه می خواهی توجه کنی، از بدنه جامعه جدا می شوی؛
  • خداوند در لحظه، به نیازها پاسخ می دهد؛
  • به اندازه ای که ساز و کار جهان را درک می کنی و به آن درک عمل می کنی، با خداوند هماهنگ می شوی؛

برای دیدن سایر فایلهای این مجموعه کلیک کنید

  • نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
  • فایل تصویری live | ذهنیت خالق یا ذهنیت واکنش دهنده
    164MB
    31 دقیقه
  • فایل صوتی live | ذهنیت خالق یا ذهنیت واکنش دهنده
    30MB
    31 دقیقه
توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1148 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «مونا» در این صفحه: 1
  1. -
    مونا گفته:
    مدت عضویت: 303 روز

    سلام به استاد و همه ی دوستان عزیزم

    مهم ترین کار ما کنترل ذهن در هر شرایطی هست. حتی در سخت ترین شرایط خودمون یا خانواده و یا جامعه باید بتونیم در دل اون سختی ها به زیبایی ها توجه کنیم و کنترل ذهن کنیم. تقوا همان کنترل ذهن هست. هر چقدر کنترل ذهن بیشتر باشه به مراتب تقوا هم بیشتر هست.

    وقتی کنترل ذهن داشته باشیم جهان به مراتب ما رو جدا از بدنه جامعه و جایی که زندگی میکنیم جدا می‌کنه و ما رو به مکانی که هم فرکانس ماست هدایت می کنه.

    اگر کسی اشتباهی می‌کنه و ما خواستیم انگشت اشاره به سمت اون شخص ببریم و خواستیم کسی رو متهم کنیم به خودمون بگیم که آیا خودم اشتباه نکردم ؟ آیا من مبرا از هر خطا و اشتباهی هستم ؟ که دارم دیگران رو متهم میکنم ؟

    پس قبل از اینکه بخوام دیگران رو متهم کنم اول به خودم بگم شاید اگر من هم جای اون شخص بودم همین اشتباه رو میکردم اگه این رو بگم دیگه نمی‌خوام به دیگران برچسب بزنم. دیگه نمی‌خوام به دیگران حرفی بزنم و همش تمرکزم روی نکات منفی بمونه.

    با این فکر از اون فرکانس منفی خارج میشم و میتونم فرکانس رو تغییر بدم و به سمت زیبایی ها ببرم و هر لحظه شکرگزار نعمت ها خدا باشم.

    نکاتی که از این قسمت متوجه شدم و یاد گرفتم و درس گرفتم

    سپاسگزارم از شما استاد

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 1 رای: