live | ذهنیت خالق یا ذهنیت واکنش دهنده

با سلام و احترام

آن‌چه من از این گام می‌فهمم این است که دریابم ذهنم را برای ورود چه چیزهایی باز گذاشته‌ام. آیا ذهن من یک دروازه باز است که هر جریانی می‌تواند به دل‌خواه خود وارد و خارج شود؛ یا این که این من هستم که در برابر خودم متعهد هستم و باید تصمیم بگیرم کانون توجه ذهنم را روی چه چیزی متمرکز کنم، یعنی کنترل کنم که چه چیزی در ذهن من وارد شود و چه چیزی از ذهن من خارج نشود. به طور حتم، من اگر مانند بقیه فکر و عمل کنم، به همان مسیر و سرنوشتی خواهم رفت که بقیه رفته‌اند و همان نتایج را به دست خواهم آورد. پس به جای این که اجازه دهم جریان اتفاقات بیرونی من را با خود ببرد، لازم است که خودم جریان‌های ورودی به ذهنم را کنترل و «گزیده» وارد ذهنم کنم. این من هستم که باید جریان زندگی خودم را بسازم و نه این که جریان زندگی دیگران، محتوای ذهن و سرنوشت من را بسازد. این من هستم که باید خالق جریان زندگی خودم باشم و اجازه ندهم که تحت تاثیر شرایط بیرونی قرار بگیرم. من باید عمیقاً و بدون هیچ تردیدی به این باور برسم که خودم می‌توانم خلق کنم و نه آن که خودم را به دست آفریده‌ها و مخلوقات و جریانات و حوادث و دولت و حکومت و رسانه‌ها و آدم‌ها قرار دهم. کار دشواری است؛ ولی مطمئنم که با تمرین و تلاش و ممارست انجام‌شدنی است و پس از چندی در آن مهارت خواهم یافت. این افکار من است که که زندگی من را رقم می‌زند و لاغیر.

باور توحیدی و توحید عملی، نیازمند کنترل ذهن است. کنترل ذهن، یعنی این که من توجهم را از ناخواسته‌ها بگیرم و کانون تمرکز ذهنم را روی خواسته‌هایم متمرکز کنم. کنترل ذهن، فقط شامل اطلاعات ورودی ذهن و اعراض از اطلاعات ناخواسته نیست؛ بلکه شامل ثبات اطلاعات درونی ذهن هم می‌شود. یعنی، کنترل کامل روی هر آن‌چه در ذهن من وارد می‌شود، خار ج می‌شود، می‌ماند، وجود دارد و بر من می‌گذرد. هر موفقیتی، حاصل کنترل ذهن است. اگر به هر بهانه و انگیزه و قصدی و به هر وسیله و طریقی مثلاً با احساس، با غر زدن با بحث کردن با هم‌دردی با … به چیزی توجه و تمرکز کنم که نمی‌خواهم، به طور حتم همان چیز یا چیزهای مشابه آن در زندگی من رخ خواهد داد.

وقتی من مانند بقیه فکر نکنم و بر خواسته‌ام متمرکز باشم، شرایط تغییر می‌کند. تغییر فرکانسی، تغییر فیزیکی را به وجود خواهد آورد. کنترل ذهن، قدرت خلاقه دارد و قدرت خلق من، موکول به قدرت و توانایی من در کنترل ذهن و جلوگیری از انحراف آن در توجه به خواسته‌ها است.

هر آگاهی در زمان مناسب خودش، یعنی زمانی که من به آن آگاهی نیازمندم، بهترین آگاهی محسوب می‌شود. من فکر می‌کنم که کلید «من را به سوی نشانه‌ام هدایت کن»، روندی برای رسیدن به آگاهی مورد نیاز در همان مقطع است. من این را دو بار آزمایش کرده‌ام و هر دو بار به همان آگاهی رسیده‌ام که دقیقا نیاز داشتم. خداوند در لحظه به نیازها پاسخ می‌دهد.

با سپاس