live | باور به «امکان پذیری»

سلام استاد عزیزم، سلام بانو شایسته عزیز، سلام به تو دوست عزیزم

قسمت چهارم کامنتم:

کار و شغل:

کاری را انجام بدیم که بهش کشش داریم و لذت میده به ما و باهاش احساس زنده بودن می‌کنیم، کاری که اگر انجام ندهیم می‌میریم. با احساس خوب و شور و شوق و عشق و علاقه اگر کار کنم، هدایت میشم به کارهای بهتر، به ایده های بهتر به درآمد بیشتر. لازم نیست که از الان بدونیم که مسیرهای آینده کجاست. باید قدم های فعلی را بردارم.

در مورد قرآن و حدیث توضیحات استاد کاملاً درست و منطقی است و هیچ جای بحثی وجود ندارد.

تمام.

میریم سمت موضوع بعدی: سرمایه‌گذاری و بورس

باور اینکه یک سیستم دیگری، باید برام پول بسازه = شرک

این تفکر که: «من پولم را بدم، کسی دیگر یا جای دیگر، برام کار کنه و ماهیانه بده» = تفکر فقر آفرین،

یعنی تفکری که باعث فقر و بدبختی بیشتر میشه.

ریشه این باور برمی گردد به اینکه :

«من که هیچ عرضه ای ندارم، که پول بسازم،

من که هیچ توانایی ندارم،

بقیه که توانایی دارند، میتونن برای من پول بسازند»

این باورها دقیقاً تعریف کلمه «شرک» است

و عدالت خداوند را زیر سوال می‌برد.

یعنی خداوند به یک عده توانایی داده برای خلق ثروت و به یک عده نداده.

علاوه بر این «رزاقیت» خداوند را هم این باور زیر سوال می برد،

در حالی که در قرآن،

خداوند قسم خورده که روزی تمام موجودات را میده،

روزی دادن ما را به خودش واجب کرده، همانطور که هدایت کردن ما را به خودش واجب کرده.

اگر ما به همین دو موضوعی که خیلی هم پر رنگ در قرآن ذکر شده، ایمان بیاریم، میشیم دقیقاً مصداق کلمه «مومنین» یعنی نه ترسی خواهیم داشت از آینده و نه غمی خواهیم داشت از گذشته.

باور درست =

خودم می‌توانم ثروت بسازم،

از طریق توانایی هایی که خداوند در وجودم قرار داده و این توانایی ها مختص شخص من است.

کسی که خودش مولد ثروت نباشد، هیچی بهش نمیرسه، یعنی هرگز به پول نمی‌رسه و اتفاقا طبق قوانین و طبق تجربه، همون پول هایی که گذاشته در بورس یا هر کجای دیگری، که براش پول بیشتر بسازه، بعد از مدتی، دود شده رفته هوا و کاملاً از بین رفته، این بلایی است که بر سر افراد غیر مولد میاد. تمام.

اگر مولد نیستم، پس پولی که دارم را چیکار کنم، تا به پول بیشتر برسم؟؟؟

جواب: روی خودم باید سرمایه‌گذاری کنم، یعنی باید توانایی های خودم را افزایش بدم، توانایی هایی که منجر می شود، به این که من تبدیل شوم به یک کسی که می‌تونه مولد ثروت باشه.

یعنی برم به طرف شغلی که علاقه دارم و یاد بگیرم، مطالعه کنم در موردش، برم شروع کنم حتی اگر مرحله اول کارگری یا شاگردی در شغل مورد علاقه ام باشه.

باورهام رو تغییر بدم تا موانع ذهنی که جلوی رسیدن من به ثروت را می‌گیره از بین بره، چطور؟؟؟ از طریق آموزش های بی‌نظیر این سایت، از طریق همین پروژه مقدس خانه تکانی ذهن.

و این سرمایه گذاری روی خودم، باعث میشه صد ها برابر بیشتر پول بسازم، نسبت به پولی که توقع دارم از بانک یا بورس بدست بیارم.‌

پایان کامنت من از گام چهارم پروژه خانه تکانی ذهن.

در پناه فرمانروا، خوشبخت و سالم و ثروتمند باشیم.

الهی آمین

سلام استاد عزیزم، سلام بانو شایسته عزیز، سلام به تو دوست عزیزم

قسمت دوم کامنتم:

با قوانینی که خدا خلق کرده، ما هر چیزی را که بخواهیم میتونیم خلق کنیم. به شرط اینکه از قوانین پیروی کنیم.

قانون: افکار و باورهای من، زندگی من را خلق می کند، یعنی به هر آنچه که توجه می کنم، از جنس همان، بیشتر و بیشتر وارد زندگیم میشه.

من اگر بتونم کنترل ذهنم را در دست بگیرم، میتونم کنترل زندگیم را در دست بگیرم.

اگر اهمیت کنترل ذهن را بفهمم، کار کردن روی بهبود خودم راحت‌تر میشه.

خیلی مهمه که ورودی هایی که داریم را کنترل کنیم.

مهمه که توجه کنم به چیزهایی که در زندگی می‌خوام، یعنی یک لیست داشته باشم از اهدافم، بعدش اهدافم رو کوچک کنم به قدم های روزانه و کارهای روزانه.

مثلاً هدف دارم در موضوع خاصی به نقطه خاصی برسم. به خودم بگم: چه چیزهایی الان به عقلم‌ میرسه که برای هدفم انجام بدم. چه کارهای روتینی رو میتونم انجام بدم که منو به هدفم برسونه.

و این قدم های روزانه را هر روز نگاه کنم و مرور کنم و در جهت انجامش حرکت کنم.

کارهای روتین ما باعث عملی شدن تحقق اهداف میشه نه کارهایی که یکبار فقط انجام بدیم.

من با این اشتیاق و با این باور اهدافم رو می‌نوشتم که قراره خلق بشه، قراره ایجاد بشه. با ایمان و با جزئیات اهدافم رو می‌نوشتم و تصور می کردم، خدا بهم میگه: دقیقاً بگو چی را میخوای تا برات خلقش کنم. تا وارد زندگیت کنم.

مهمه که وقتی اهداف را می نویسیم، هر روز مرور کنیم و براش کارهای روزانه انجام بدیم.

من، وقتی فهمیدم، که میتونم زندگی خودم را خلق کنم، تمام هدفم این بود که زندگی را در تمام ابعادش تجربه کنم.

وقتی که این قانون را فهمیدم: آنچه که بهش توجه می‌کنم وارد زندگیم میشه،

بصورت جدی، هدفم هام رو انتخاب کردم و بهشون توجه می کردم. به چیزهایی توجه می کردم که منو به هدفم نزدیک می‌کنه، کارهایی را انجام می دادم که منو به هدفم نزدیک می‌کنه.

سعی می کردم تا جایی که میشه از حاشیه دوری کنم و برم سراغ اصل.

حاشیه ها:

«احساس قربانی بودن،

توجه به ناخواسته‌ها،

بحث کردن،

احساس عدم لیاقت

و باورهای نامناسب در مورد ثروت، سلامتی، روابط و …»

برای وقت، تمرکز و انرژی فکریم ارزش قائل بودم. و بعدش نتایج بوجود اومد.

باید شروع کنم چند هدف مختصر برای امسال بنویسم، هدف هایی که یک ذره از دامنه امنیت من بزرگتره. نه اینکه بخوام به تمام خواسته هایی که در چندین سال نرسیدم، همین امسال برسم.

وقتی که به هدف های امسالم رسیدم، باورم قویتر میشه و سال بعد، به اهداف کمی بزرگتر می‌رسم و این روند ادامه دارد.

باور اینکه: من می‌نویسم و داره اتفاق میفته.

انگیزه دائمی برای رسیدن به اهداف مهمه.

وقتی زندگی من تغییر می کند که خودم تغییر کنم، هیچ راه میانبر دیگه ای وجود ندارد.

تداوم و عملکرد مستمر در مسیر درست، نتایج بزرگ را بوجود می‌آورد، نه یکبار تغییر کردن.

برای تغییر نیاز دارم به «ایمان، تعهد، شور و شوق برای زندگی خوب، شور و شوق برای رسیدن به اهداف»

رسیدن به اهداف نیاز ندارد به کوه کندن، نیاز داره به کار ذهنی مداوم، نیاز داره به تمرین و تلاش همیشگی، نیاز دارد به سپاسگزاری همیشگی.

سپاسگزاری باعث میشه هدایت شوم به جایی که سپاسگزاری بیشتر است. چرا؟ چون آنجا نعمت‌های بیشتر است.

ادامه دارد…

در پناه فرمانروا، خوشبخت و سالم و ثروتمند باشیم

الهی آمین