live | باور به «امکان پذیری»
سرفصل آگاهی هایی که در این فایل توضیح داده شده است:
- رشد شخصیت = بهبودهای مستمر در « تقویت نقاط قوت شخصیتی» و «اصلاح نقاط ضعف شخصیتی»؛
- اگر اهمیت کنترل ذهن را درک کنیم، کنترل ذهن کاری عملی تر می شود؛
- هدفگذاری، ساختن باورهای هماهنگ با اهداف، تقسیم هدف به قدم های کوچک و قابل اجرا؛
- عادت های روزانه قدرتمندکننده، اهداف به ظاهر بزرگ را نیز محقق می کنند؛
- با این ایمان هدفگذاری کن که: تحقق این هدف، برای من امکان پذیر است؛
- زندگی شما وقتی تغییر می کند که عادت های رفتاری شما تغییر کند؛
- شور و شوق و استمرار در مسیر هدف، نشات گرفته است از «باور به امکان پذیر بودن»؛
- ساختن انگیزه دائمی برای حرکت در مسیر هدف؛
- بزرگترین عامل از دست دادن نعمت در زندگی، ناسپاسی است؛
- “ناسپاسی”، انسان را گمراه می کند و اوضاع زندگی را بدتر می کند؛
- اگر قدر نعمت ها را ندانید، فقط به مدار “بدتر شدن شرایط” دسترسی دارید؛
- دیدن نعمت ها و سپاسگزاری برای آنها، اوضاع را هر روز بهتر می کند؛
- وقتی سپاسگزار می شوی، هدایت می شوی؛
- اگر می خواهی فردا از امروز بهتر شود، هدف خود را تمرکز بر نعمت های امروز بگذار؛
- سپاسگزاری یعنی: توجه به نکات مثبت و نعمت های موجود در زندگی؛
- وقتی روند سپاسگزاری ادامه پیدا کند، وارد مدار نعمت های بیشتر می شوی؛
- علاقه”، کشش به سمت تجربه یک موضوع است که در هر برهه می تواند تغییر کند اما در هر صورت سازنده و رشد دهنده است؛
- پیروی از شور و شوق درونی برای تجربه و قدم برداشتن در آن مسیر-به صورت تکاملی-به علائق شما جهت می دهد و باعث رشد شما می شود؛
- تغییر بنیادین یعنی: “من خودم باید مولد باشم”
منابع کامل تر درباره آگاهی های این فایل
برای دیدن سایر فایلهای این مجموعه کلیک کنید
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری live | باور به «امکان پذیری»201MB40 دقیقه
- فایل صوتی live | باور به «امکان پذیری»39MB40 دقیقه














سلام
یکی از موضوعات این فایل اعراض و ارتباطش با عزت نفسه
موضوع بسیار مهمی هست واقعا…اینکه ما نخوایم خودمون رو ثابت کنیم… خیلی مواقع پیش میاد برای همه ی ما که مورد قضاوت های واقعا اشتباه قرار میگیریم و خیلی سخته برامون که ناراحت نشیم و قاطی نکنیم… اما پاداش ها برای کسیه که بتونه ذهنش رو کنترل کنه…
یعنی به نظرم تو زندگی هرکسی افرادی هستن که اونو مورد قضاوت های اشتباه قرار میدن و فکرای اشتباه دارن در موردش و حتی توهین و تحقیر هم میکنن، اما اگه طرف بره تو فضای قربانی شدن و جلب ترحم و اینکه بخواد توی ذهنش باور کنه و توجه کنه به اون حرفا و توی ذهنش بخواد خودش رو ثابت کنه و هی صحبت کنه و دلیل بیاره و بگه که من خوبم، این مسیر اشتباهیه… این افراد که خودشون رو میخوان ثابت کنن و مهمتر از همه تاثیر میگیرن از حرف مردم و توجه میکنن و اهمیت میدن خیلی زود عزت نفسشون پایین و پایین میاد و بیشتر و بیشتر مورد قضاوت قرار میگیرن
خودم واقعا خیلی مورد قضاوت قرار گرفتم و به یه نتیجه رسیدم و این بود که مردم اگه واقعا من رو میشناختن، به هیچ عنوان منو قضاوت نمیکردن… یعنی وقتی ما قضاوت میشیم دلیلش اینه که مردم مارو خوب نمیشناسن و اگه ما رو همونجوری که هستیم بشناسن دیگه اینکارو نمیکنن… یعنی حتی قضاوت کردن بقیه رو میتونیم اینجوری برای خودمون منطقی کنیم و احساس بدی به ما نده…
پشت سر پیامبر اسلام هم هزاران حرف بود و هنوزم هست، پشت سر بهترین افراد تاریخ هم حرف بوده و هست… مردم چه از قصد چه از روی ناآگاهی قضاوت میکنن و حرف میزنن…. و دقیقا کسایی حرف میزنن که حسادت دارن به ما یا یجورایی ضعف دارن در مقابل ما… به قول معروف پشت سر آدم حسابی حرف میزنن…
استاد یک حرفی زده بودید شما و این حرف شما رو خیلی زیاد باور دارم و لمسش کردم… همیشه و همیشه کسایی میان مارو قضاوت میکنن و توهین میکنن که هیچ غلطی نکردن تو زندگیشون و تجربشون از زندگی کمه و آدمای بی ارزشی هستن…
واقعا کسایی که کارشون تحقیر و توهینه آدما خیلی بی ارزشی هستن ولی خیلی هیاهو دارن و عین تپل تو خالی هستن….
اگه ما اهمیتی بدیم و به حرف یک سری آدم بی ارزش و بی اهمیت توجه کنیم اشتباه از مائه نه از اونا….
ما که میدونیم طرف چقدر ضعیف و چقدر بی ارزشه و چقدر درک نکرده هیچی رو… چرا باید اهمیت بدیم؟
همیشه این حرفو بزنیم به خودمون که کسی جای ما نیست و اصلا نمیتونه مارو درک کنه و رفتارهای مارو درک کنه و حتی اگه اشتباه کرده بودیم خودمون رو سرزنش نکنیم و سرزنش دیگران رو بی اهمیت بدونیم… و اینم بدونیم که همیشه آدمای داغون توهین و بی احترامی میکنن…
هیچی نمیدونن… ما که قانون رو میدونیم چرا باید قاطی این بازیا بشیم؟
اون بندگان خدا که از هفت دولت آزادن و کلا تو باغ نیستن نباید روی ما تاثیر بزارن…و همیشه افرادی که توهین میکنن و کارشون تحقیر بقیه هست، اینا اشتباهاتشون از همه بیشتره و کارهای خیلی اشتباهی کردن… این بمن ثابت شده… هرکسی که بیشتر هیاهو داره بدتر از همه رفتاراش اشتباهه ولی خودش نمیدونه…
کسایی که کار خودشون رو کنن و اهمیتی ندن به نظرات دیگران آرامش دارن و اتفاقا به مرور زمان و به شرط ادامه ی مسیرشون به همه هم ثابت میشن و همونا که بهش دری وری میگفتن جلوش تعظیم میکنن…
به همین دلیل میگم این افراد بی ارزش هستن… چون به ساده ترین چیزا رفتارشون تغییر میکنه و خیلی زود فریب میخورن و مثل فصل بهارن که یک ساعت بارونی و ابری و سرده و یک ساعت آفتابی و خشک و گرم…
جاهایی که از نظر اونا درست باشه مارو تایید میکنن و جاهایی که از نظرشون اشتباه باشه تحقیر میکنن… ما باید راهمون رو بریم و اصلا و اصلا واکنشی نشون ندیم به حرفای بقیه و اصلا در معرضش قرار نگیریم و اگه شنیدیم حساس نشیم و نخوایم ثابت کنیم و نریم تو لاک افسردگی و ناراحتی….
به خودمون بگیم من ارزشمندتر از این حرفام که مهم باشه برام… برای تایید هیچکس هم کاری نکنیم….
خودم تجربه داشتم که مورد قضاوت قرار بگیرم اما بعد از مدتی همون فرد که منو بیشتر شناخت و بیشتر باهام مراوده داشت نظرش در موردم عوض شد و بهم گفت که من فکر میکردم تو فلان جوری و فلان جوری اما الان میبینم که اشتباه فکر میکردم…
به خودمون بگیم این افرادی که دارن انتقاد میکنن و سرزنش میکنن ممکنه دو روز دیگه بشن هوادار و عاشق ما!! پس برای اینا وقت نزاریم و ناراحت نشیم، چون اینا از روی حدی و گمان دارن حرف میزنن و نه مارو میشناسن نه دنیارو نه جهان رو نه خودشون رو…
وقتی دیدم که اون آدمی که منو قضاوت میکرد باهام چقدر خوب شد به خودم گفتم که ببین این همونی بود که اونجوری منو قضاوت میکرد و الان نظرش عوض شده چون منو شناخته…
این در مورد همه صدق میکنه… کسایی که قضاوتمون میکنن اطلاعات اشتباه دارن از ما و اصلا نمیشناسن مارو… خب پس کاری نداریم به بقیه بزار قضاوت کنن…
اصلا مهم نباشه نظر مردم برامون….
هیچوقت نمیتونیم مردم رو راضی کنیم، همیشه حرف هست… دیگه پشت سر پیامبر هم حرف میزدن و میزنن هنوز… کسی که جزو پاک ترین و درست ترین افراد تاریخ بوده اینجوری در موردش صحبت میکنن…
یا آقای ترامپ، ایشون رئیش جمهور قوی ترین کشور جهان شده بود ولی باز هم مردم مسخرش میکردن و میخندیدن بهش!!! دیگه موفقیت از این بالاتر چی هست که بشی رئیس جمهور بهترین کشور جهان…. اما قضاوت و حرف همیشه هست و اگه اهمیت میدیم و مهم میکنیم ضعف و اشتباه مائه… اونی که ناراحت میشه و تاثیر بد میگیره اشتباه کرده…
به خودمون بگیم که ببین پشت سر بهترین افراد هم حرف هست، پس مهم نیست تو چقدر خوب باشی یا چقدر بد باشی، چقدر درستکار باشی چقدر نیکوکار باشی چقدر خوب باشی، مردم همیشه حرف میزنن…
مثل شیطان که همیشه حرف میزنه و تحقیر میکنه و وسوسه میکنه…مهم نیست مخاطبش کی باشه، به پیامبر هم حرف میزد شیطان، به ما هم میزنه و همیشه هم اشتباه و دروغ حرف میزنه…
پس مهم نباشه برامون… اجازه بدیم حرف های بقیه مثل رود بیان و برن و رد شن… اگه بخوایم مقاومت کنیم و جلوی حرفا وایسیم مثل اینه که بخوایم جلوی رودخونه رو بگیریم، خب کسی که شکست میخوره ماییم… پس رها و راحت باشیم و واکنشی نشون ندیم… مثل رود بیاد و بره و کاری بهش نداشته باشیم…چون اگه جلوی رودخونه رو بخوایم ببندیم بسیار بسیار سخته اینکار، آب طغیان میکنه و همه جارو هم میگیره…
اعراض کنیم و رد شیم و وسوسه نشیم که خب برو ثابت کن و برو تحقیرش کن و هیکلش رو با خاک یکسان کن! این کارارو همیشه کردیم خودمون و در نهایت هم به ضرر ما شده…
خود واقعیمون باشیم و کاری که فکر میکنیم درسته رو انجام بدیم و زندگی خودمون رو داشته باشیم و لذت ببریم از زندگی و کاری به کار مردم و حرفاشون نداشته باشیم..
قانون رو یادمون بیاد که اگه اعراض کنیم و توجه نکنیم تاثیری نداره تو زندگی ما…اما اگه به حرف بقیه توجه کنیم و ناراحت بشیم به خود ما ضربه میزنه و چیزی رو حل نمیکنه…
واقعا این مورد خیلی تو بحث عزت نفس مهمه…
در مورد شما استاد عباسمنش، من یادمه چند سال پیش یک فردی گفته بود که شما کلاهبردار هستید ولی الان که مقایسه میکنیم میبینم موفقیت و شهرت و محبوبیت شما هزاران برابر شده و اون آدم اصلا معلوم نیست کجاست…این یعنی بقیه هیچ تاثیری تو زندگی ما ندارن… در حالی که اون فرد پشت یک تریبون و جلوی خیلی از افراد این حرفارو زده بود…اما خب الان آیا همه پشت کردن به استاد عباسمنش؟ داریم میبینیم که روز به روز موفق تر میشید و اعضای سایت هم روز به روز بیشتر میشن…
واقعا واکنش نشون دادن به مردم خیلی وسوسه کننده و خیلی اغوا کنندست… و خیلی هم سخته که آدم ذهنش رو کنترل کنه…
مثل تیری هست که به سمت ما میاد، ما اگه بی توجه باشیم نمیخوره به ما ولی اگه توجه کنیم و بخوایم جلوش رو بگیریم به ما آسیب میزنه…
و این یکی از پایه های عزت نفسه که به حرف و نظرات مردم اهمیتی ندیم و ارزش و اعتبار خودمون رو خودمون تعیین کنیم و فکر نکنیم مردم تاثیری تو زندگی ما دارن… این فکرا همش توهمه و دروغ های شیطانه که میگه فلانی ظلم میکنه بهت… هیچوقت این اتفاقات نمیفته و این توهم ها به واقعیت نمیپیونده….
خدا برای من کافیه و همیشه ازم دفاع میکنه و زندگیم رو داده دست خودم به صورت 100% و هیچکس به اندازه ی ارزنی تاثیری نداره تو زندگیم اگه من بتونم توجهم رو کنترل کنم…