live | باور به «امکان پذیری»

به نام خدای مهربان

درود و سلام

گام چهارم : باور به امکان پذیری

نوشتن هدف ها و کوچک کردن قدم ها با این باور که رسیدن به ان ها برای من امکان پذیر است. اگر حتی هدفی نوشته نمیشه یعنی اصلا باور ندارم که بهش برسم و اصلا خودم و توانایی هایم را قبول ندارم .

سپاسگزاری کلید رسیدن به نعمت ها است . قانون میگه به زیبایی ها توجه کن تا به سمتش هدایت بشوی..

من باید مولد باشم . کسی که مولد نباشد هر چقدر هم دیکران بهش وام یا قرض بدهند ان پول را از دست میدهد چون دز خودش این توانایی پول ساختن را نمیبیند .. یعنی اینقدر من توانایی ها و علایقم و مهارت هایی که این همه سال براش زحمت کشیدم رو بی ارزش و پوچ میدونم که همش به خودم میگم از این کار نمیشه پول ساخت !!! ذهنی دازم که پر شده از باور عدم لیاقت ..

خب اینم از رد پای من از گام چهازم .. یادم باشه تعهد دادم

خدایا شکزت

به نام خدای مهربان

خانه تکانی ذهن/گام چهارم/باور به امکان پذیر بودن

سلام و احترام

موضوع هدف گذاری

هدف هایی که همیشه انتخاب کردم بلند مدت بوده و واضح نبوده و بیشتر جنبه ی شعاف داشته ..

از این به بعد یاد بگیزم هدف های کوتاه مدت داشته باشم..

ارزو داشتن خیلی هم خوبه .. دریم بورد داشتن خیلی هم خوبه.. ولی هدف داشتن باید واضح و مشخص باشه و کوچلو کوچولو هدف بذارم و دنبال این نباشم شعاف‌ کنم …

سپاسگزاری

یه عده همیسه میگن امسال بدتر از پارسال .. چرا؟؟ چون همیشه دازن ناسپاسی میکنن و واقعا امسالشون بدتر از پارسال میشه..

ولی برای یه عده هر روز بهتر از دیروزه .. چون همیشه سپاسگزارن ..

ربطی به مملکت ندارد بلکه به زبون ادم ها ربط داره که مراقب زبونش و کلامشون نیستن ..

سرمایه گذاری

روی خودم و توانایی هام سرمایه گذاری کنم و به دنبال بورس و این چیزا نباسم و دنباله رو علایثم باسم و البته با هدف گذاری کوچولو کوچولو و نخوام زودتر ره صد ساله رو برم بلکه سعی کنم فقط لذت ببرم..

خدایا شکزت

سلام..من هم مثل شما به دوره ها و حرف استاد به شکل یک مسکن و ارام بخش نگاه کردم..واین رو نمیدونستم..یعنی اون باور اولیه ک همه چی باوره در من ایجاد نشده بوده..قدم بر میداشتم حرکت میکردم و دیگه رو خودم کار نمیکردم ترس ها احاطم میکردن و برگشت میزدم..

حتی با وجودی ک ندای قلبم بهم نوید میداد ک این مسیر تو رو خیلی خیلی سعادتمند و خوشبخت میکنه فقط زنجیرارو پاره کن و نترس و برنگرد ..من هم مثل شما یه برهه ای تا مرز سردرگمی و افسردگی شدید پیش رفتم..یه جایی که همه چی تاریک و یخبندان بود..و ادم خودش متوجه وضعیتش نمیشه..

تا اینکه به این نتیجه رسیدم باید قدم به قدم پیش رفت و الان هم الهاماتی رو حس میکنم که به سمت قران حرکت کنم..

خیلی کامنتتون زیبا بود سپاس

❤